Geocaching.com


Geocaching

Welcome, Visitor!

Sign in with Facebook

Sign in with Geocaching

Forgot Username/Password

Unknown Cache

WATER....

A cache by Turbohimself
Hidden : 2/22/2009
In Noord-Holland, Netherlands
Difficulty:
2 out of 5
Terrain:
1.5 out of 5

Size: Size: micro (micro)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:

Het bovenstaande coördinaat is niet van de cache!







WATER...

vriend of vijand?





Van gaswolk naar water en ijs.

Miljarden jaren geleden was er een grote gaswolk, met daarin de gassen zuurstof (O2) en waterstof (H2). Toen de temperatuur van de gaswolk daalde, ontstond er vaste rots waarin water zat. Omdat de temperatuur steeds verder zakte, veranderden de gassen in vloeistoffen. Het gecondenseerde water verzamelde zich als een oceaan op de bodem van de rots. De temperatuur bleef naar beneden gaan, totdat het zich stabiliseerde. De temperatuur daalde niet ver genoeg om ál het water op aarde in ijs te veranderen, maar de polen werden wel met een dikke laag ijs bedekt. Het vloeibare water vormde oceanen, rivieren en meren.





Steeds meer onderzoek.

Vóór de achttiende eeuw dacht men dat water een element was. Iets dat niet in twee of meer andere stoffen gesplitst kon worden. Aan het einde van de achttiende eeuw, tijdens de Verlichting, gingen wetenschappers alles wat ze niet kenden nauwkeurig onderzoeken.
1783 : Water wordt onderzocht.
Franse wetenschappers ontdekten hoe ze water in zuurstof en waterstof op konden splitsen. De namen van deze wetenschappers waren: A.L Lavoisier, J.M.C. Meusier de la Place and G. Monge. Ze lieten waterdamp reageren met ijzer, en ontleedden het water op die manier. In 1789 herhaalden Nederlandse onderzoekers dit experiment.
J.R. Deiman and A. Peats van Troostwijk deden een wetenschappelijk experiment met water en vonken. Hierdoor ontleedde het water ook in zuurstof en waterstof.
1891 - De franse wetenschapper Vernon begon na te denken over een vreemde eigenschap van water: dat het zwaarste punt op 4 °C ligt. Hij probeerde dit uit te leggen, maar Wilhelm Conrad Rondgen heeft Vernons uitleg uitgebreid in 1892.
1950 - Het onderzoek naar water is eindelijk echt begonnen.
Wetenschappers ontdekken dat water de zogenaamde waterstofbruggen heeft. Dit verklaart onder andere het zwaartepunt van water bij 4 °C .





Koolzuur.

Van limoenlimonade naar soft drinks Frisdrank bestaat al honderden jaren. Vermoedelijk is men in de zeventiende eeuw in Italië begonnen met het verkopen van drankjes die bestonden uit limoensap, suiker en water. Deze drank werd limonade genoemd en werd verkocht in ijssalons, waar men goed wist hoe je limonade moest koelen. Aan het eind van de achttiende eeuw ontdekte de Engelse scheikundige Priestley hoe je koolzuurgas (CO2) aan water kon toevoegen. Deze ontdekking, gecombineerd met de kennis van de limonademakers, betekende het begin van de frisdrankenindustrie.
In 1776 werd de eerste frisdrankenfabriek geopend door de Zweed Gahn: de Nya Mineralvatten Fabrik. De fabriek produceerde drie flesjes per uur. Lange tijd werden frisdranken alleen door welgestelde mensen gedronken en dan nog alleen maar in de zomermaanden. De consumptie kwam pas goed op gang na de Tweede Wereldoorlog dankzij de Amerikaanse en Canadese bevrijders, die hun soft drinks mee naar Europa brachten. Het woord frisdrank werd door de Nederlandse frisdrankenindustrie in 1956 in ons land geïntroduceerd. In korte tijd is het een begrip voor iedereen geworden. Frisdranken werden pas écht populair in de jaren zestig, toen ze uitgroeiden tot snelle dorstlessers die overal en altijd kunnen worden gedronken.
De consumptie is vanaf die tijd sterk gestegen. In 1960 dronk men dertien liter per persoon per jaar, in 1970 was dit al 55,5 liter. Inmiddels is de frisdrankconsumptie toegenomen tot ruim 85 liter per hoofd van de bevolking.
In het begin van de jaren tachtig introduceerde de frisdrankindustrie de term light in Nederland. Frisdranken die light op het etiket hebben staan, leveren veel minder energie doordat de suiker geheel of gedeeltelijk is vervangen door calorievrije of caloriearme zoetstof.
Tegenwoordig bestaat circa 18% van de totale hoeveelheid frisdranken die in Nederland wordt gedronken uit light-frisdranken.



Waar haalden we door de eeuwen heen ons water vandaan?



Bronnen en waterputten.

Vroeger, en eigenlijk nog niet eens zo heel lang geleden, gebruikten we water uit een bron. Als het een grote bron was, werd er een waterput omheen gebouwd.
Op de grens van Limburg en Duitsland is een eikenhouten waterput van 7300 jaar oud opgegraven. Die moet zijn gemaakt met stenen bijlen. De put is het oudste houten bouwwerk ter wereld. De eerste waterleidingen, toen Nederland dichtbevolkt raakte, werden de meeste bronnen te klein. Er was extra water nodig. Vaak werd daarvoor water uit een rivier of regenwater uit de bergen gebruikt.
Zo ontstonden de eerste waterleidingen.
De bewoners van Mesopotamië (nu Irak) hadden vijfduizend jaar geleden al een waterleiding. Zij haalden water uit de rivieren de Eufraat en de Tigris. Met een ingewikkeld netwerk van kanalen en leidingen lieten ze het naar hun steden stromen. Ook aan de rivier de Indus (in het gebied waar nu Pakistan ligt) hadden de bewoners al meer dan vierduizend jaar geleden een uitgebreid netwerk van waterleidingen gebouwd. Er lagen zelfs openbare zwembaden bij. Ook de oude Grieken vonden schoon water heel belangrijk. Ze hadden waterleidingen én grote voorraden regenwater voor in droge tijden.





Aquaducten:

Voor drinkbaar én ondrinkbaar water.
De Romeinen bouwden door heel Europa uitgebreide waterwerken. Ze haalden het water bij voorkeur uit een bron. Daarna vervoerden ze het over grote afstanden. Voor de aanvoer van het verse water werden soms enorme bruggen gebouwd. Met zo'n aquaduct werd het water bijvoorbeeld over een dal heen geleid. De stad Rome moest al zijn schone water van buiten de stad aanvoeren via aquaducten. Dat kwam doordat er in de Romeinse tijd al duizenden mensen woonden. Bovendien was de rivier de Tiber, die door Rome stroomt, te vies geworden om er water uit te halen. De Romeinen gooiden er al hun afval en uitwerpselen in.
Eén van de aquaducten naar Rome voerde ondrinkbaar water aan. Dit water werd gebruikt om de straten schoon te spoelen. Het werd soms zelfs gebruikt om het toneel van een theater onder water te laten lopen. Bijvoorbeeld als er een zeeslag nagespeeld moest worden.






Eindelijk schoon water!

In 1827 maakte de Engelsman James Simpson een zandfilter om drinkwater te zuiveren. Deze uitvinding geldt nu nog steeds als de belangrijkste bijdrage aan de volksgezondheid.
Vanaf 1850 leidingen in Nederland.
In de tweede helft van de negentiende eeuw werden in Nederland waterleidingsystemen aangelegd. Daarmee werd redelijk schoon water naar de huizen geleid. Als je bedenkt dat de oude Romeinen al waterleidingen hadden in 312 voor Christus, waren we dus zeker niet de eersten.





Badderen in vorige eeuwen.

Water is onmisbaar én noodzakelijk voor de dagelijkse menselijke hygiëne, daar zal iedereen het over eens zijn. Maar onze was-en badcultuur is grotendeels ook cultureel bepaald. Als we er de geschiedenis op naslaan, blijkt dat elke nieuwe tijdsperiode ook nieuwe wasgewoonten kende. En die gewoonten verschillen weer van streek tot streek en van volk tot volk.
Ook nu nog zijn de hygiënegebruiken bij Paraguanen heel anders dan die van de gemiddelde Hollander en baden Nepalezen op een heel andere manier dan Nieuw-Zeelanders. Vast staat dat water al eeuwenlang hét symbool bij uitstek vormt voor reinheid en zuiverheid. Al in het Oude Testament schreef Leviticus over zara-ath, een soort van huidaandoening die wees op een gebrek aan hygiëne en die bestraft moest worden met verbanning uit de gemeenschap.
In Egypte goten priesters water over hoofd en handen voor ze aan een ritueel begonnen en in Griekenland begon elke ceremonie met een reinigingsoffer in zee. Islamieten moeten zich wassen voor elk gebed en Christenen worden gedoopt met water.





In bad in de Steentijd.

Al in de Steentijd kenden verschillende culturen verspreid over de wereld het zweetbad. Dit was een met gloeiende stenen verhitte grot, hut of tent, die hevig zweten bevorderde. Na een bezoekje aan het zweetbad zocht men verkoeling in de vrije natuur, al dan niet door het nemen van een koud bad. De oermens onderkende de hardende en heilzame werking van zo’n bad, maar het maakte vooral deel uit van riten en godsdienstige ceremonieën.




In bad met de Grieken.

Hoe en waar hygiëne voor het eerst zijn intrede deed, is onbekend. De eerste sporen vinden we terug bij Grieken en Romeinen die hun corpus sana onderhielden in badhuizen die meteen ook gebruikt werden om te sporten en te filosoferen.
Hippocrates schreef baden in koud en heet water en het drinken van bronwater voor. Hij meende dat water voor velen het beste geneesmiddel is.
Homerus, de grote Griekse schrijver, was het daar niet mee eens. Hij vond dat baden in een warm bad iets was voor vrouwen, zieken en oude mensen. Hij adviseerde dan ook koud water. Dat staalde de spieren, de zenuwen en de geest. Zijn opvatting vond steun bij de inwoners van de stad Sparta. En daar kennen we het begrip 'Spartaanse opvoeding van.





In bad met de Romeinen.

De Romeinen waren de eersten die een echte badcultuur opbouwden. Zo was het dit volk, dat voor het eerst badkamers in de woning bouwde. Deze badkamer noemde men Lavantrinium. Het aanleggen van een Lavantrinium was een kostbare zaak en, omdat veel mensen zich geen eigen badkamer konden permitteren, bouwden de Romeinen prachtige badhuizen. Deze badhuizen waren heuse verwenoorden die voorzien waren van masseurs, schoonheidsspecialisten, kappers en ontharingsdeskundigen.
Zo'n badhuis zag er heel anders uit dan de zwembaden nu. Behalve verschillende warme en koude baden was er een apart sportterrein. Daar werden balspelen gehouden en werd met gewichten getraind. Mannen en vrouwen gingen niet in hetzelfde zwembad. Er waren aparte ruimten voor de beide seksen. Om warm water in het bad te krijgen, stookten slaven buiten het bad een vuur. De warme lucht werd onder de vloer via buizen naar het zwembad vervoerd. De vloeren en de muren werden soms zo heet, dat de mensen binnen klompen moesten dragen tegen de warmte. De badhuizen groeiden uit tot plaatsen waar samenkomsten werden gehouden voor bijvoorbeeld sportmannen, politici en zakenrelaties.
Met de komst van het christendom werden deze huizen opgedoekt omdat ze aangezien werden voor oorden der verderf. Vanaf dat moment ging het niet meer zozeer om de uiterlijke hygiëne. Innerlijke schoonheid werd veel belangrijker.





In bad met de ridders.

Met de opkomst van het christendom raakte badderen in diskrediet en ging een groot deel van de kennis over de geneeskrachtige werking van water verloren. Door kruistochten kwamen de ridders in contact met de oosterse openbare badhuizen, de Hammams. De ridders introduceerden deze badgewoonten weer in Europa. Later werden de Hammams verboden vanwege orgiën en drinkgelagen.
Vanaf de 16de eeuw kende de badcultuur wederom een teruggang. Dit keer werden badhuizen vermeden vanwege het gevaar voor snel verspreidende ziekten zoals syfilis. Bovendien veranderde de burgerlijke moraal snel onder invloed van de reformatie.
In de zeventiende eeuw was de bad-en wascultuur maar zeer beperkt. Enerzijds kwam dat doordat het christendom ijdelheid afwees, anderzijds door de opkomst van een theorie die wees op de gevaren van hygiëne. Zo zou hygiëne de natuurlijke aantrekkingskracht van de mens, en daarmee ook de seksuele overtuigingskracht, vervagen. Deze visie leefde vooral bij de lagere bevolkingsklassen. Voor de bourgeoisie was reinheid een manier om zich te onderscheiden van het lagere volk. In de loop van de achttiende eeuw verdwenen de badhuizen langzaamaan.
Oorlogen en ziekten deden de toeloop nog verder verminderen. Zelfs privé-baden werd beperkt.
In het Barok- en Rococotijdperk tenslotte werd het lichaam sterk verwaarloosd.
Het aantal epidemieën en ziekten dat uitbrak, gaf aanleiding tot de opkomst van de hygiënistische beweging in het midden van de negentiende eeuw. Men raakte er meer en meer van overtuigd dat hygiëne aan de basis van gezondheid lag. Dit besef ontstond mede door een theorie van de geleerde Semmelweis, die aantoonde dat er meer mensen stierven als de behandelende (studenten)artsen de handen niet wasten.
Losbandige badgewoonten zoals in de Grieks-Romeinse periode en de Middeleeuwen deden niet opnieuw hun intrede. Badderen werd een privé-aangelegenheid en allerlei nieuwe typen en varianten deden hun intrede. Later werd de badkamer zeer populair, en soms zelfs verheven tot heuse statussymbolen.



De Badkamer.

Een woning zonder badkamer geldt tegenwoordig als onbewoonbaar. Een badgelegenheid wordt minstens zo belangrijk geacht als de keuken, en beide ruimtes worden steeds luxueuzer ingericht. Het is dan ook geen privilege meer van deftige families. Toch was pas na de oorlog een badkamer of douchecabine vereist bij alle nieuw te bouwen woningen. Tot die tijd was men aangewezen op de teil in de keuken of ging men naar een badhuis. Een grote wasbeurt, één keer per week, meestal op zaterdag, werd voldoende geacht. Op de andere dagen werd volstaan met koud water uit de kraan boven de gootsteen, het fonteintje of de wastafel. Destijds werden peuters en kleuters die te groot geworden waren voor het babybadje, op het aanrecht gewassen. Een grote wasbeurt van alle gezinsleden had heel wat voeten in de aarde. Eerst moest water verwarmd worden op de kachel of het gaskomfoor. In grote gezinnen werden meerdere kinderen in hetzelfde sop gewassen, soms aangevuld met warm water. Gaf het thuis te veel rompslomp of was er te weinig gelegenheid, dan ging men - als de kosten niet te hoog waren - naar een badhuis.




Het Badhuis.

Aan de Spionkopstraat te Den Haag staat dit badhuis. Het is ontworpen in 1925 als onderdeel van een groot scholencomplex welke door het badhuis werd voorzien van warm water en centrale verwarming. Het badhuis bood gelegenheid tot het nemen van een stortbad en een kuipbad, eerste of tweede klas. Het badhuis is een voorbeeld van de sober-expressionistische stijl met invloeden van zowel de Haagse School als Berlage.


Vooral aangename voorbeelden over het gebruik van water in het hier bovenstaande verhaal, maar…… water kan ook een vijand zijn voor ons. Denk hierbij aan dijkdoorbraken, orkanen en tsunamies. Hierdoor zijn al vele overstromingen ontstaan. Deze natuurrampen eisten in het verleden miljoenen mensenlevens. En wat zal de toekomst nog gaan brengen? In Nederland is het thans goed geregeld wat betreft de dijken, rivieren en de duinenrij. Voor de komende jaren staan er diverse werkzaamheden op de planning, zoals dijk ophogingen en verstevigingen en natuurlijk de zandsuppleties . De “Waterschappen” zorgen ervoor dat onze voeten droog blijven en dat is, gezien het feit dat haast half Nederland onder de zeespiegel ligt, een grote verantwoording!

DE CACHE:

Als de volgende vragen goed beantwoord zijn, heeft u het coordinaat van de cache te pakken!

SUCCES!

N 52°3 A.BCD.. ..E 004°5E.FGH


A : In welk jaar kwamen in India 5000 mensen om bij een dambreuk in de Machu Rivier?
Neem het laatste cijfer van dat jaartal.


B : In 1883 werd een vloedgolf veroorzaakt door een uitbarsting van de Krakatau nabij de Sunda Straat, waardoor het water zo hoog kwam, dat een schip 12 meter hoog op het land kwam te liggen. Maar hoeveel meter werd het schip door het water landinwaarts gedragen ?
Neem het 2e cijfer.


C : Op 9 en 10 juni 1972 regende het extreem in de Oost-Black Hills van South Dakota en overstroomde daar de Rapid Creek en nog enkele rivieren in dat gebied. Meer dan 25 centimeter regen viel er in de tijd van 6 uur op een oppervlakte van 60 vierkante mijl. Hoeveel mensen kwamen hierbij om het leven?
Neem het product van het 1e en het 2e cijfer.


D : De stad Ormoc, op het Filipijnse eiland Leyte, werd getroffen door een zware tropische storm. Deze storm zorgde voor overstromingen en modderstromen waardoor 5000 mensen om het leven kwamen.
Dit gebeurde op ? november 1991. Op welke dag van die maand?





E : Bij welke temperatuurstijging is volgens ene Meneer Lynas
“Het Tijdperk van de Eenzaamheid “ aangebroken?


F : De tsunami die in 2004 de landen rond de Indische Oceaan trof kostte aan 230 duizend mensen het leven. Ook zijn 36 Nederlanders omgekomen. Maar hoeveel landgenoten zijn er nog steeds vermist?

G : Ter herinnerring aan de omgekomen mensen van de Watersnoodramp van 1 februari 1953 in Zeeland, is een lijst samengesteld waar alle namen van de slachtoffers op staan vermeld. Zoek op in welk jaar Pleuntje van Noord-van der Baan werd geboren. Neem het laatste cijfer van dat jaartal.

H : In de Vierbannenpolder op Schouwen-Duiveland verdronk ook het eeuwenoude dorp Capelle. Van de ruim 100 inwoners kwamen er 42 om het leven. Hoeveel huizen zijn er in dit dorp overeind blijven staan?



Als u de antwoorden niet allemaal heeft kunnen vinden,
klik dan hier voor een goed advies.




Effe Checke?



Géén foto's van de cacheplek plaatsen AUB!

Additional Hints (Decrypt)

JbeyqJvqrJro

Decryption Key

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M
-------------------------
N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z

(letter above equals below, and vice versa)

Advertising with Us

Inventory

There are no Trackables in this cache.

 

Find...

179 Logged Visits

Found it 176     Didn't find it 1     Write note 1     Publish Listing 1     

View Logbook | View the Image Gallery of 4 images

**Warning! Spoilers may be included in the descriptions or links.

Current Time:
Last Updated: on 3/12/2014 1:51:47 PM Pacific Daylight Time (8:51 PM GMT)
Rendered From:Unknown
Coordinates are in the WGS84 datum