De legende van de Wekeromse Bult
Lang geleden stond er een herberg langs de weg van Ede naar
Wicherum. De herbergier van herberg 'De Lanterfanter' heette Knelis
Gerritzn. De vrouw van Knelis was ongelukkigerwijs bij de geboorte
van hun dochter Sophie overleden.
Het gebeurde toen Sophie zestien lentes jong was.
U moet weten dat Knelis welbeschouwd heel erg lui was. Hij liet
zijn dochter dan ook hard werken in het logement. Dra, nadat al het
werk gedaan was, ging Sophie dikwijls wandelen in de uitgestrekte
bossen rondom de herberg.
Op enkele steenworpen afstand woonden reuzen in het bos. Een van
hen heette Matser. Hij had deernis met het meisje, die afgebeuld
werd door haar vader. Menigmaal ontmoetten zij elkander in het bos
en genoten ze samen van de natuur. De reuzen hielden van de natuur
en waren daarom verbolgen op de herbergier, die uit luiheid het
afval van de herberg gewoon in het bos kieperde. Al meerdere malen
hadden ze Knelis gewaarschuwd dat het wel eens verkeerd kon aflopen
met hem.
In die tijd kwam er opvallend vaak dezelfde gast in de herberg. En
iedereen kon zien dat er iets moois gaande was tussen deze logé en
Sophie. Deze man, een boer uit Bernevelde, kwam langs de herberg op
weg naar Arneheim om zijn waar te verkopen. Zijn naam was Emeric
Hubertzoon.
Zoals gezegd: het gebeurde toen Sophie zestien lentes jong was. Op
een avond zocht de reus Matser Sophie op en smeekte haar om met
Emeric er vandoor te gaan.
Hoe het precies gegaan is zal altijd wel een raadsel blijven, maar
een dag nadat Emeric weer in de herberg was geweest, was op de plek
van de herberg een enorme heuvel ontstaan. En vlakbij waar de
reuzen woonden was een grote zandvlakte gekomen.
Naar verluidt leefden Emeric en Sophie nog lang en gelukkig op hun
boerderij in Bernevelde. Wel wordt door bange lieden verteld dat om
twaalf uur 's nachts de reuzen nog steeds op de berg samenkomen en
dat gekerm van Knelis gehoord kan worden.
Hedentendage wordt de heuvel 'De Wekeromsche Bult' genoemd en de
zandvlakte heet 'Het Wekeromsche Zand'.
Op de bult is een uniek stukje natuur ontstaan met bijzondere
planten- en diersoorten zoals Rietorchis, Torenkruid, Geelgors,
Hazelworm en Bruine vuurvlinder. Daarom moet u op de paden blijven
en zijn loslopende honden verboden.
Het uitzicht is geweldig. Bij helder weer kan over de Veluwse
bossen uitgekeken worden. Zelfs Barneveld (bij heel helder weer ook
de boerderij van Emeric) is waarneembaar aan de horizon.
Helaas is de heuvel na zonsondergang niet toegankelijk, zodat de
geruchten over de reuzen en het gekerm van Knelis niet ontzenuwd
kunnen worden.
Er gaat ook een klompenpad, namelijk het 'Beek- en Bultpad' over de
Wekeromse Bult, wellicht leuk om te combineren!
De laatste tijd klinken er stemmen die zeggen dat de bult een
voormalige vuilnisbelt is. Onderstaande zoektocht zal bewijzen dat
dit onjuist is. Bekijk onderstaande foto's en beantwoord de vragen.
Als u de antwoorden weet, kunt u op pad.
Onderstaande foto is op de Wekeromse Bult gemaakt om twaalf uur 's
nachts. Tel de reuzen, dit is A.
Op de open plek in het bos, tegenwoordig het Wekeromse Zand
genaamd, grazen Mouflonschapen, zie de volgende foto. Tel het
aantal schapen, dit is B.
Begin de zoektocht op positie:
N 52 05.(A+B)*200+47, E 005
41.(10-A)*B*100+42
De positie bovenaan deze pagina is de parkeerplaats (dichterbij kan
eventueel ook door langs de weg te parkeren).
Loop vervolgens 93 meter richting 46°.
Hier vindt u een voorwerp uit de gelagkamer van de herberg 'De
Lanterfanter'. Tel uit hoeveel houten delen het voorwerp bestaat.
Dit is C.
Er zijn van dit voorwerp nog meer exemplaren gevonden. Tel vanaf
deze locatie de andere exemplaren die u ziet. Dit is D.
Voor het ultieme bewijs dat de legende waar gebeurd is, moet u nu
naar de vindplaats gaan van het uithangbord van de herberg:
N 52 05.(D+D+D)*C*C+31, E 005
42.31*(C-D)-407
Deze cache voert u door een terrein van Gemeenten Ede, Arnhem en
Renkum.
