De Giezelbaarg
Niet ver van Onstwedde en Wedde ligt de
Geselberg, in de volksmond de "Giezelbaarg" genoemd. Dit hier is
een herinnering aan een ver verleden met een wat griezelige
bijklank. Eens stond hier de galg. En die stond er niet voor niets.
Op de Giezelbaarg is zonder twijfel menig doodvonnis ten uitvoer
gebracht. De grond is er doorweekt van bloed en tranen.
De
Giezelbaarg
Er wordt nu in het dorp niet veel meer over gesproken, maar
vroeger was het in nachtelijke uren een plek waar je niet kwam. Het
spookte daar namelijk en hoe kon het ook anders.
In 1596 was Ludolpus Antonius predikant in Blijham. Op een kwade
dag werd het kind van dominee Antonius ziek. Het sukkelde drie
maanden lang en overleed toen. De chirurgijn uit Vlachtwedde wist
geen raad en niemand kon zeggen, wat het kind mankeerde. Tot
dominee Antonius ontdekte, dat het kind, kort voor het ineens ziek
werd, een appel had gegeten, die het had gekregen van een oude
vrouw: Alke Engels.
Alke Engels was toen al ver over de zeventig, maar waren niet
juist die oude vrouwen "heksen"? 't Was duidelijk. Die appel was
betoverd geweest. Alke Engels werd uit haar woninkje gehaald en
naar Wedde gesleurd. Daar wist men wel raad. Het oude mensje werd
terdege gegeseld en gepijnigd. In Wedde wist men in zo'n geval vrij
gauw een bekentenis los te krijgen. De beul beschikte over enige
"apparatuur", die dit kon verhaasten.
Een paar dagen later, dat was op 17 februari 1597, werd het
gemartelde oude wijfje op de Giezelbaarg verbrand. Samen met
Johanna Lubberts,die eveneens wegens hekserij was ingesloten.
In deze omgeving ligt de cache verstopt. Door Waterschap worden de
bermen niet regelmatig gemaaid. Gevolg is dan ook veel en hoge
brandnetels. Als je de kortse route neemt naar de cache kun je veel
brandnetels ontwijken.
Vanaf de cachelocatie kun je op 130 graden en 800 meter de
Geselberg zien.
