Skip to Content

<

Łódzkie Rezydencje #12 - Willa Oskara Zieglera

A cache by Ainka-in-love Send Message to Owner Message this owner
Hidden : 11/27/2015
Difficulty:
2 out of 5
Terrain:
2 out of 5

Size: Size: small (small)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:


PL POLSKI OPIS

O WŁAŚCICIELACH:
Pierwszym właścicielem terany, na którym obecnie stoi willa, była znana w Łodzi spółka budowlana "Nestler i Ferrenbach". Wybudowała ona m.in. kościół św. Wojciecha na Chojnach, szpital dziecięcy Anny Marii (obecnie J. Korczaka) czy Niemieckie Gimnazjum Reformowane (obecny Wydział Filologiczny UŁ przy al. Kościuszki). Jej twórcami byli Robert Nestler i Henryk Ferrenbach. Spółka powstała w 1889 roku i miała swoją siedzibę przy ul. Podleśnej 17, a więc niedaleko przyszłej willi Zieglera. W 1890 roku działkę podzielono na kilka części i właśnie wtedy na rogu Podleśnej i Pańskiej (obecnie M. Curie-Składkowskiej i Żeromskiego) wytyczono posesję, która miała kształt trapezu i otrzymała adres Podleśna 11.

Pierwszym właścicielem nowej działki był Piotr Hazenklewer. Niewiele jednak o nim wiadomo. Prawdopodobnie zakup pustej działki był po prostu formą lokaty kapitału. Już w 1895 roku odsprzedał on działkę Izydorowi Meyerowi, właścicielowi przedsiębiorstwa wyrobów z drewna. Cena wynosiła 8 tysięcy rubli.

Izydor Meyer wzniósł na niej pierwsze zabudowania. W głębi posesji stanął parterowy murowany dom, na planie prostokąta, o czterech izbach. Ponadto powstały parterowe szopy, skład drewna i oficyna. Niedługo potem Izydor zmarł, a jego syn - Teodor Meyer, w 1910 roku sprzedał działkę za 8 tysięcy rubli.

Nowymi właścicielami został pochodzący z Kalisza, znany łódzki adwokat Marceli Karwaciński i jego żona Antonina. W 1912 roku pan Karwaciński zmarł i rok później posesję sprzedano Zieglerom.

Oskar i Amanda Ziegler nadali willi obecny jej wygląd. Oskar był synem Rudolfa Zieglera, właściciela składu farb i towarów kolonialnych, który mieścił się przy ul. Wschodniej 52. Był on również współwłaścicielem apretury w Ozorkowie oraz prezesem Zarządu Banku handlowego i członkiem Komitetu Nadzorczego Towarzystwa Kredytowego Miejskiego. Rudolf zmarł w kwietniu 1913 roku i można się domyślać, że jego syn postanowił wykorzystać odziedziczony majątek w celu zakupu nieruchomości.

W 1926 roku posiadłość została sprzedana Alfonsowi i Marcie Gregor za sumę 20 tysięcy dolarów amerykańskich. Zamieszkiwali ją oni do 1945 roku. Alfons zmarł pod koniec wojny, a wdowa wraz z dziećmi wyjechała z Łodzi, uciekając przed wojskami sowieckimi.


O PAŁACU:
Pierwszą osobą, która w danym miejscu wzniosłą zabudowania był Izydor Meyer.
W 1910, na polecenie państwa Karwacińskich powstał projekt rozbudowy domu sporządzony przez technika budowlanego z Łotwy, Albina Jankaua. Janakua studiował na Politechnice w Rydze, a do Łodzi przybył w 1890 roku na polecenie Juliusza Heinzla, który zlecił mu budowę pałac na Julianowie. Projekt zakładał dobudowę do istniejącego już domu podłużnej, parterowej części od południa. W południowo-zachodnim narożniku miała powstać mała wieżyczka przeznaczona na rezerwuar wody. Nakryta miała być ona wysokim czterospadowym dachem zakończonym hełmem z iglicą. Jednakże już podczas realizacji projektu uległ on licznym zmianom. Powstał wówczas dom murowany, częściowo jednopiętrowy z poddaszem i piwnicami, balkonem, tarasem i nadbudówką w formie wieży, kryty dachówką oraz oficyną mieszkalną parterową bez piwnic, krytą papą. Opodal wybudowano stajnię i wozownię.

Projekt niezrealizowany nawiązywał do historyzmu i klasycyzmu nurtu secesji, natomiast wzniesiony dom posiadał cechy architektury "dworkowej".

W 1911 roku przy zaciąganiu przez Karwacińskich pożyczki w łódzkim Towarzystwie Kredytowym, w wysokości 12,5 tysiąca rubli posesja wraz z domem posłużyła jako poręczenie. Przy okazji dokonano opisu nieruchomości i wykonano pomiary zabudowań.

W 1913 roku posiadłość została zakupiona przez małżeństwo Oskara i Armandę Ziegler, którzy postanowili powiększyć dom. W tym samym roku nastąpiła kolejna przebudowa willi według projektu, który został podpisany przez inżyniera Henryka Janotę-Bzowskiego. Nie jest jednak pewne czy to on był autorem projektu, czy jedynie go zatwierdził jako inżynier dzielnicowy. Przebudowa przewidywała nadbudowę drugiej kondygnacji ze zmianą dachu na mansardowy. Podwyższono jednocześnie wieżyczkę i przykryto ją czterospadowym, łamanym dachem. Ponadto zmieniono kształty ryzalitów i portyków, nadając w ten sposób nowy architektoniczny wyraz willi - poprzez kubiczność i blokowość bryły. Otrzymała ona formę posecesyjnego modernizmu. Całość składa się z parterowej kordegardy (przy bramie), bramy wjazdowej, budynków gospodarczych, stajni i wozowni parterowej (w głębi posesji). Był także ogród, tak że całość bardziej przypominała rezydencję wiejską niż miejską.

Elewacje mają zróżnicowaną dekorację, która kształtowana była w zależności od usytuowania, jak też od funkcji kryjących się za nimi wnętrz. Wnętrza posiadały charakter reprezentacyjny i kameralny, a cechowała je funkcjonalność i komfortowe wyposażenie. Zróżnicowanie ich wystroju wynikało z przeznaczenia i stopnia reprezentacyjności. Na parterze usytuowany był prostokątny dwukondygnacyjny hall z galerią i dwubiegowymi schodami. Hol ozdabiają duże okna wypełnione witrażami. Z holu przechodzi się do sąsiednich pokoi. Na parterze mają one charakter reprezentacyjny, za wyjątkiem pomieszczeń w północnej części budynku, które mają charakter typowo gospodarczy. Mieści się tam m.in. kuchnia. Oddzielone są one niewielkim przedpokojem i posiadają własne schody gospodarcze, a kiedyś także odrębne wejście do północy.

Na piętrze pokoje przeznaczone były do prywatnego użytku. Stąd ich skromniejszy wystrój. Poszczególne pomieszczenia mają wejścia od strony holu, ale są także skomunikowane ze sobą amfiladowo. Umożliwiało to poruszanie się po domu bez konieczności przechodzenia przed oficjalną część holu.

Uwagę zwracają: kominek przykryty blatem z plamistego marmuru, toaletka, pilastry na ścianach, galeria z balustradą, kasetony na suficie i mosiężny żyrandol.

Na szczególną uwagę zasługują witraże. znakomity sposób dopełniają charakteru jej wnętrz, pozbawionych przepychu, a odznaczających się wysmakowaniem i elegancją. Wykonano je w znanej i cenionej pracowni Adolfa Seilera we Wrocławiu. Podobne witraże w tym samym czasie pojawiły się w łódzkim hotelu Victoria przy Piotrkowskiej, naprzeciw Grand Hotelu. Witraże przedstawiają młodzieńca grającego na lutni i pasterza z dudami - to w oknach holu. Jest też grecka bogini ognia Hestia oraz smoki i egzotyczne ptaki.


PAŁAC DZIŚ:
W styczniu 1945 roku opuszczony budynek zajęli żołnierze Armii Czerwonej. Niestety spowodowało to dewastację wnętrza. Zniszczeniu uległa większość wyposażenia willi. Potem pałacyk upaństwowiono i przekazano do żytku Uniwersytetowi Łódzkiem. W budynku umieszczono Zakłady Wydziału Humanistycznego: Zakład Historii Sztuki, Zakład Estetyki, Zakład Archeologii Klasycznej, Muzykologi oraz częściowo Zakład Historii Starożytnej. W tym samym czasie, w maju 1945 roku, Urząd Mieszkaniowy przydzielił dom Marii Okulicz w zamian za mienie pozostawione na Wileńszczyźnie. Zatem na parterze niezbyt dużego budynku mieściło się aż 5 zakładów, a na piętrze mieszkała 11-osobowa rodzina Marii, w tym prof. Rajmund Gostkowski, kierownik Katedry Archeologii Klasycznej. Na parterze profesor prowadził wykłady, na które uczęszczali studenci archeologii śródziemnomorskiej i języków klasycznych na UŁ. Po donosie do organów służb bezpieczeństwa - Gostkowski był żołnierzem AK i nauczycielem na tajnych kompletach - utracił on katedrę, którą rozwiązano. Był też więziony przez UB przy ul. Anstadta.

Co więcej, jesienią 1946 roku budynek próbowały przejąć znajdujące się po jego północnej stronie Zakłady Graficzne. Chciały one urządzić w niej biura i mieszkanie dyrektora. Na szczęście do tego nie doszło.

W willi mieszkał przejściowo znany historyk sztuki, kierownik Zakładu Historii Sztuki, prof. Wacław Husarski. Znanych lokatorów było więcej, ponieważ w willi mieszkali także profesorowie Wydziału Geografii UŁ, wśród których był m.in. autor słynnego przewodnika po Łodzi i regionie Jan Dylik.

W 1951 roku zlikwidowano kierunek studiów historia sztuki. Zakłady Wydziału Humanistycznego przeniesiono do innych budynków, wyprowadziła się także rodzina Marii Okulicz i prof. Gostkowskiego. W obiekcie ulokowano Katedrę Geografii, przekształcono potem w Zespół Katedr Geografii i Geologii UŁ, kierowany przez prof. Jana Dylika. To dzięki pracy pracowników i studentów uporządkowano , wprowadzono nowe podziały niektórych pomieszczeń. W 1958 roku Zespół Katedr Geografii i Geologii przekształcono w Instytut Geograficzny, a potem Instytut Geografii UŁ.

Dopiero w latach 1982-1984 dokonano remontu budynku, który objął wymianę poszycia dachu, remont balustrady tarasu, ale także wtedy wymienione dachówkę na miedzianą blachę. Dokonano renowacji witraży. Niestety remont nie był zbyt gruntowny i stan budynku ciągle się pogarszał.

W latach dziewięćdziesiątych w budynku mieściła się już tylko Katedra Badań Czwartorzędu, ale nawet i dla jednej katedry był on zbyt mały. Katedrę przeniesiono, a od 2000 roku budynek przeznaczono na siedzibę Łódzkiego Towarzystwa Naukowego, które urzęduje w nim do dziś.

W latach 2000-2006 dzięki funduszom Uniwersytetu Łódzkiego, sponsorom i sprzedanym cegiełkom udało się odrestaurować zabytek. Przeprowadzono prace na zewnątrz jak również renowację wnętrz. Od 2012 roku w willi mieści się także Konsulat Honorowy Republiki Czeskiej.


W FILMIE:
W willi kręcono jeden z odcinków "Stawki większej niż życie" – Cafe Rose, wnętrza odgrywały recepcję pensjonatu w Stambule, w którym nocował Kloss.


SKRYTKA:
Mała skrytka, klipsiak. Niscy sami jej nie sięgną. Podejmować należy nocą aby nie spalić miejscówki.
Zmieszczą się w niej małe przedmioty podróżne i na wymianę (kilka umieściłam tam na start). Przynieś swój własny długopis.
 

EN ENGLISH DESCRIPTION

ABOUT OWNERS:
The first owner of the land on which now stands the villa, was the very well-known in Lodz construction company "Nestler and Ferrenbach". The company has built among others church of St. Wojciech at Chojny, the children's hospital of Anna Maria (now J. Korczak) and German Reformed Grammar School (now Faculty of Philology, University of Lodz, at al. Kosciuszko). Its founders were Robert Nestler and Henry Ferrenbach. The company was founded in 1889 and had its headquarters at Podleśna 17. In 1890, a plot of land was divided into several parts and then a plot at the corner of Podleśna and Pańska (now Maria Curie-Składkowski and Zeromskiego) was created. It had a trapezoidal shape and received address Podleśna 11.

The first owner of the new plot was Peter Hazenklewer. However, little is known about him. Probably the purchase of an empty plot of land was seen by him as a form of investment. Already in 1895 he sold the plot to Izydor Meyer. The price was 8,000 rubles.

Izydor Meyer built the first buildings on the land. In the back of the property stood one storey brick house, rectangular in shape, with four chambers. Furthermore, a one-storey shed, timber yard and outbuilding. Soon after Izydore died, and his son - Theodore Meyer, in 1910 sold the property for 8000 rubles.

The new owners has been derived from Kalisz, a well-known Lodz lawyer Marcel Karwaciński and his wife Antonina. In 1912, Mr. Karwaciński died and a year later the property was sold to Zieglers.

Oscar and Amanda Ziegler gave the villa its present appearance. Oscar was the son of Rudolf Ziegler, of a shop with colonial goods, which was located at Wschodnia 52. He was also coowner of the company in Ozorkow and Chairman of the Board of Bank Handlowy and a member of the Supervisory Municipal Credit Society. Rudolf died in April 1913, and one can only guess that his son decided to use his inheritance to buy a property.

In 1926 the property was sold to Alfons and Marta Gregor for the sum of 20 000 USD. They lived in it until 1945. Alfons died at the end of the war, and his widow and her children left the city, fleeing Soviet forces.

ABOUT THE PALACE:
The first building on this plot of land belonged to Izydor Meyer.

In 1910, at the behest of the Karwacińscyh a project to rebuild the house was prepared by the engineer from Latvia, Albin Jankaua. Janakua studied at the Technical University in Riga, and arrived to Lodz in 1890 at the behest of Julius Heinzel, who commissioned him to build the palace at Julianów. The project involved the construction of an addition to the already existing building. The ground floor was supposed to be extended at the south side. In the south-west corner the small tower would be built, which was dedicated to hold a reservoir for water. It was to be covered with a high hipped roof ended with a cupola and spire. However, during the realization the project has been changed numerous times. The result was the house was built of brick, partly one-storey with attic and basement, balcony, terrace and a tower. It was tiled. There was also a residential single-storey outbuilding with no basement. Nearby, there were stables and coach-house.

The project unrealized alluded to historicism and classicism trend of Art Nouveau.

In 1911 Karwacińscy were taking a loan in the Credit Society of Lodz, which amounted to the 12.5 thousand rubles, the estate along with the house served as a guarantee. At that time description of the property and measurements of buildings were prepared.

In 1913 the estate was purchased by Oscar and Armand Ziegler, who decided to enlarge the house. In the same year there was another reconstruction of the villa according to the project, which was signed by the engineer Henry Janota-Bzowski. It is not sure whether he was the author of the project, or only approved it as a district engineer. The second storey was added and roof changed to mansard one. The tower was increased. Also they change the shapes of breaks and porches, thus giving a new architectural expression of the villa. It received a form of modernism. The entire ground floor consists of a guardhouse (at the gate), gate, stables and coach house (at the back fo the property). There was also a garden, so that the whole looked more like rural than urban mansion.

The interiors have representative and intimate character, and were characterized them functional and comfortable furnishings. The diversity of their design resulted from the purpose. Located on the ground floor was a rectangular two-storey hall with a gallery and a two-speed stairs. The lobby was decorated with large windows filled with stained glass windows. From the lobby one passed to the adjoining rooms. On the ground floor they have a representative character, with the exception of premises in the northern part of the building. The nother part houses, among others, kitchen. It was separated by a small hallway and stairs, and also used to have separate entrance to the north.

On the first floor the rooms were intended for personal use. Hence, their more modest decor. Individual rooms have entrance from the lobby, but there are also communicated with each other. This made it possible to move around the house without having to go through the official part of the lobby.

Noteworthy: a fireplace covered with a spotted marble countertop, vanity, pilasters on the walls, a gallery with a balustrade panels on the ceiling and a brass chandelier.

Particularly noteworthy are the stained glass windows. They complement the interior, but are devoid of pomp and characterized by good taste and elegance. They were made by a well-known and valued studio of Adolf Seiler from Wroclaw. At the same time similar stained glass windows appeared in the Victoria Hotel Lodz at Piotrkowska, opposite the Grand Hotel. The windows pictures the young man playing the lute and shepherd with bagpipes (in the lobby); Another windows present the Greek goddess Hestia, dragons and exotic birds.

THE PALACE NOWADAYS:
In January 1945, the abandoned building was occupied by Red Army soldiers. Unfortunately, this resulted in the devastation of the interior. Then the palace was nationalized and handed over for usage to the University of Lodz. It housed the Faculty of Humanities: the Department of Art History, the Aesthetics Department, the Department of Classical Archaeology, Musicology and partly Department of Ancient History. At the same time, in May 1945, the Housing Authority has allocated the house to Maria Okulicz in exchange for property abandoned by her in the Vilnius region. Thus, on the ground floor of rather small building, the five departments were housed, while upstairs resised the family of Maria, which consisted of 11 people and included the prof. Rajmund Gostkowski, head of the Department of Classical Archaeology. On the ground floor, professor was lecturing students of Mediterranean archeology and classical languages ​​at the University of Lodz. After the denunciation - Gostkowski was a solder of Home Army and taught at the secret classes - he lost his position. He was also imprisoned.

Moreover, in autumn 1946 the neighbouring Printign Plant tried to take over the villa. They wanted to use it for offices and for housing for its manager. Fortunately, it did not happen.

The villa was a house for a well known art historian and head of the Department of Art History, professor Waclaw Husarski. There were more of well-known tenants - the professors of the Faculty of Geography of the University of Lodz lived here, including author of the famous guide to Lodz and region - Jan Dylik.

In 1951, the Department of the history of art was disbanded. The Faculty of Humanities was moved to other buildings, also the family of Maria Okulicz and prof. Gostkowski has moved out. The facility was given to the Department of Geography, transformed later in the Department of Geography and Geology, headed by prof. Jan Dylik. Thanks to the work of staff and students the villa was cleaned up. In 1958 the Department of Geography and Geology transformed into a Geographic Institute, and later into the Institute of Geography at the University of Lodz.

Only in 1982-1984 some works ro renovated the building were carried out. The stained glass windows were restored. Unfortunately renovation was not very thorough and condition of the building continued to deteriorate.

In the 90s the building was only housing the Quaternary Research Department, but even for this one department it was too small. The department moved and in 2000 the building was given to the Lodz Scientific Society, which resides there until today.

In between 2000 and 2006 with the funding from the University of Lodz, sponsors and donations the villa was restored. Since 2012, the villa is also a seat of the Honorary Consulate of the Czech Republic.

IN MOVIES:
The villa was filmed in an episode of "Stawka większa niż życie" (More Than Life at Stake) - Cafe Rose. Interior pretended to be a reception of a cguest house in Istanbul, where Kloss spent the night.


CACHE:
A small box. Small people will not be able to reach it. Search for it at night.
It can hold small travel items and stuff of exchange (I put some of them there from begining). Bring your own pen.

Additional Hints (Decrypt)

jlfbxb v j febqxh /uvtu naq va

Decryption Key

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M
-------------------------
N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z

(letter above equals below, and vice versa)



 

Find...

190 Logged Visits

Found it 172     Didn't find it 6     Write note 3     Temporarily Disable Listing 2     Enable Listing 2     Publish Listing 1     Owner Maintenance 3     Update Coordinates 1     

View Logbook | View the Image Gallery of 15 images

**Warning! Spoilers may be included in the descriptions or links.

Current Time:
Last Updated:
Rendered From:Unknown
Coordinates are in the WGS84 datum

Return to the Top of the Page

Reviewer notes

Use this space to describe your geocache location, container, and how it's hidden to your reviewer. If you've made changes, tell the reviewer what changes you made. The more they know, the easier it is for them to publish your geocache. This note will not be visible to the public when your geocache is published.