Młyn elektryczny został zbudowany na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Powstał najprawdopodobniej z inicjatywy prywatnego inwestora o nazwisku Siedlecki. Około roku 1952 młyn został znacjonalizowany. Początkowo zarządzało nim Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Myszkowie. W 1971 został przekazany Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w Żarkach. W 1992 roku wojewoda częstochowski zadecydował o przekazaniu młyna na mienie komunalne Gminy Żarki. W 2005 roku podjęto decyzję o całkowitym zawieszeniu działalności młyna. W latach 2013-2015, z inicjatywy burmistrza Żarek i przy wykorzystaniu funduszy unijnych, niszczejący młyn poddano renowacji i zaadaptowano na muzeum.
Pierwsze wzmianki o młynarstwie na terenie miasta odnaleźć można w dokumencie fundacyjnym klasztoru na Jasnej Górze. Książę Władysław Opolczyk, właściciel m.in. Żarek, w 1382 roku sprowadził do Częstochowy paulinów z Węgier. W dokumencie uposażeniowym po raz pierwszy wymieniono Żarki jako miasto. Fragment dokumentu dotyczący miejscowości zobowiązanych do świadczenia dziesięciny na rzecz klasztoru mówi, że miasto książęce Żar (czyli Żarki) mają oddawać dziesięcinę od zboża i mlewu ze wszystkich swoich już istniejących młynów.
W skrytce tylko logbook, więc weź cośdo pisania.