Pomnik Historii
XIV - XIX w.
Wartość zabytku
Strzegomski kościół pod wezwaniem Świętych Apostołów Piotra i Pawła jest jednym z największych osiągnięć śląskiego gotyku. Wybitne walory architektoniczne i rzeźbiarskie świątyni, jej jednolitość przestrzenna utrzymana mimo trwających półtora wieku prac budowlanych oraz imponujące rozmiary (wysokość budowli - 34,2 m, długość nawy środkowej - 76 m) pozwalają uznać w niej dzieło o szczególnym znaczeniu dla dziedzictwa kulturowego zarówno Dolnego Śląska, jak i całego kraju. Kościół w Strzegomiu jest jednym z około 30 obiektów sakralnych, zbudowanych na Śląsku przez zakon joannitów i stanowi świadectwo jego wpływu na kształtowanie się kultury tego regionu w okresie średniowiecza. To wybitny przykład ustalonego w XIV w. w miastach śląskich zwyczaju wznoszenia świątyń gotyckich w typie bazyliki - tzw. szkoła śląska. Strzegomska bazylika, stylistycznie do niej należąca, wyróżnia się zastosowaniem sklepień sieciowych inspirowanych rozwiązaniami Piotra Parlera, silnie wyodrębnionym, potężnym transeptem, budulcem granitowo-bazaltowym, ale przede wszystkim - bardzo wysokim poziomem artystycznym i jednolitością koncepcji architektonicznej. Artyzm wykonania przejawia się również w kamiennym detalu architektoniczno-rzeźbiarskim. Uwagę zwracają zwłaszcza trzy bogato rzeźbione portale, z których najcenniejszy jest dwustrefowy tympanon portalu zachodniego ze sceną nawrócenia św. Pawła. Przedstawienie to ma swój ideowy, a częściowo także i formalny pierwowzór w tympanonie „Portalu Śpiewaków” z wiedeńskiej katedry św. Szczepana. Scena „Sądu Ostatecznego” na wimperdze jest natomiast jedynym przykładem dekoracji figuralnej wimpergi na Śląsku. Podkreślić należy ponadto wyjątkową ekspozycję sylwety świątyni w krajobrazie miasta i okolicy.
O keszu
Mały pojemniczek, Który znajduję Się w podanych współrzędnych. Weź coś do pisania aby się podpisać na logbook.