Het is juni 1884 als Keizerin Sissi haar dochter Marie-Valerie op de trein richting huis in Schönbrunn zet. Ze vond het fijn dat haar jongste dochter bij haar was en nu kijkt ze er naar uit om even een paar dagen alleen te zijn. Ze keert ze terug naar Santpoort waar ze overnacht in het Zwitserse Chalet.
Ze had nog geen zin om terug te gaan naar haar man Frans Jozef en het Weense hof met hun strenge regels. Ze bleef liever nog een paar dagen in deze prachtige omgeving. Tijdens de vele ritten te paard was haar een knecht van de molenaar van De Zandhaas opgevallen, een jongen nog die precies leek op haar enige zoon Rudolf. Het deed pijn in haar hart dat ze haar zoon moest missen.
's Nachts lag ze in haar bed en kon niet slapen. Ze bleef maar woelen en besloot om buiten een frisse neus te halen. Op de Heerweg sloeg ze rechtsaf langs de vijver richting Bloemendaal en ging rechts het bos in. Aan haar rechterhand zag ze iets glinsteren, heel bijzonder. Het leek wel een dwaallichtje. Haar nieuwsgierigheid was gewekt en ze liep er naar toe. Verderop zag ze er nog een, en weer een. Ze gaat er achter aan verder het donkere bos in. Ze liep een houten brug over en kwam in de buurt van de molen. Ze zag de grote wieken in het maanlicht en daar stond de knecht van de molen.
Ze gaan samen verder om de dwaallichtjes te volgen en raakten aan de praat. Die jongen blijkt Kees te heten en droomt van een ander leven, hij wil graag studeren maar heeft geen geld. Zijn familie is arm en door zijn werk als knecht van de molenaar konden ze eten kopen. Samen lopen ze in stilte door en volgen de lichtjes terwijl Sisi zich afvraagt of ze iets voor de jongen kan doen. Na een poosje gaan ze even uitrusten op een boomstronk, Sissi haar voeten doen zeer van de reuma. Ze zegt tegen Kees dat ze hem zal proberen te helpen. Als hij morgen weer naar dit punt komt, dan zal hij een aanwijzing vinden waar hij haar kostbare halsnoer kan vinden. Hij mag dit absoluut niet verder vertellen en het is genoeg waard voor het levensonderhoud voor zijn familie zodat hij vrij is om zijn hart te volgen. Dan scheiden hun wegen, maar niet voordat ze hem naroept dat ze van vogels houdt.
Nu, vele jaren later hoor je soms een gerucht over een mogelijke schat in het bos. Niemand heeft ooit iets gevonden en de meesten geloven dat het onzin is, slechts een droom van een molenaarsknecht die heel lang geleden hier gewerkt heeft. Op sommige avonden worden er echter wel eens lichtjes gezien....
Voor het voortbestaan van de cache zijn de volgende regels belangrijk:
- Naast het park staan huizen, zorg ervoor dat je de zaklamp niet op de huizen richt!
- Verstoor de rust in het bos en deze omgeving niet.
De route is in totaal ongeveer 3 kilometer en onderweg zijn er aanwijzingen te vinden om het eindpunt te kunnen berekenen. Deze punten zijn gemarkeerd met een gele reflector en binnen een straal van 5 meter is de aanwijzing te vinden. Op het punt met drie gele reflectoren is de laatste aanwijzing te vinden en kan het eindpunt berekend worden.
Veel succes!