Er was eens...
...een man die een webshop had opgericht voor geocachebenodigdheden. Hij kocht een hele lading spulletjes in, ging op pad voor petlings en fabriceerde een website. Dat vond hij allemaal hartstikke leuk om te doen en de eerste bestellingen werden met enthousiasme verstuurd. Maar dat enthousiasme werd steeds minder. Het opstarten was leuker dan het bijhouden, dus na een tijdje stopte hij met de website en de geocachebenodigdheden belandden op de zolder. Ik vroeg aan hem: "Wat ga je toch met al die spulletjes doen? Op de zolder laten liggen is zonde. Je zou ze kunnen weggeven en zo mensen helpen bij het plaatsen en het vinden van geocaches". "Dat is goed", zei de man. "Maar jij mag het verder regelen". En zo geschiedde.
Wat je verder nog moet weten
De cache is niet moeilijk te vinden en er zit geen slot op. Gezien de inhoud is extra voorzichtigheid gewenst.
Het roze boekje is het logboek van deze cache. Deze niet meenemen, aub!
De weggeefspulletjes worden 1x per week op dinsdag aangevuld. Als ik tijd heb, zal ik vaker langsgaan. Het kan dus zijn dat de weggeefhoek tijdelijk leeg is. Ga gerust nog een keer langs mocht je misgrijpen.
Om er zoveel mogelijk mensen van te laten genieten, vraag ik om niet de gehele inhoud mee te nemen, maar ook wat voor de volgende geocacher te laten liggen.
Rolstoelgebruikers kunnen de cache het beste via het terras benaderen.
Tot slot
Dankjewel Emiel en Joost van eetcafé Lijn 3 voor het verlenen van toestemming voor het plaatsen van deze cache. En dank aan alle loggers die een berichtje achterlaten waar zij van plan zijn om een nieuwe cache te plaatsen. Dan kom ik wellicht langs om deze te zoeken.
Proost!