Wadlopen
Deze cache biedt de mogelijkheid om een deel van de route over het wad af te leggen. Mocht je hiervan gebruik willen maken, dan moet je na het loggen terug naar het oost-west pad dat je een tijd gevolgd hebt. Hierlangs ga je nog een klein stukje naar het oosten tot je aan het einde van dat pad bij een open veld aan de waddenkust komt. Vanaf dit veld kun je het wad op. Bedenk wel dat wadlopen niet van gevaar ontbloot is.
Het eerste type gevaar schuilt in ongelukjes en vermoeidheid. Zeker in de buurt van de kust bestaat de waddenbodem uit een bovenlaag van zacht slik. Deze laag varieert van enkele centimers, tot een decimeter of 4. Afhankelijk van de dikte van de sliklaag is wadlopen zwaarder en gaat het trager. Je conditie moet dus goed genoeg zijn om de voorgenomen afstand af te leggen. Zorg dat je nooit alleen over het wad gaat, en altijd een werkende mobiele telefoon bij je hebt. Bij plotselinge ernstige gezondheidsproblemen kan dat het verschil tussen leven een dood vormen.
Bedenk ook dat het wad een zeebodem is. Er staan dus geen bomen en gebouwen: er is geen enkele beschutting. Waar regen en wind vrij spel hebben loert het gevaar van onderkoeling. Zorg voor voldoende kleding!
In het slik zitten schelpen en stenen met soms scherpe randen. Natte voeten zijn extra kwetsbaar voor snijwonden, zorg dus voor een goede voetbescherming. Traditioneel zijn hoge canvas schoenen de beste keuze, maar ook andere schoenen voldoen. Het belangrijkste aandachtspunt is dat ze goed om de voet sluiten en niet per ongeluk uit kunnen gaan. Laarzen zijn in dikke sliklagen een slechte keuze! Trek wel een paar sokken aan in je wadloopschoenen. Er komt onvermijdelijk zand en modder in je schoenen terecht. Zonder sokken schuurt dit je vel snel van je voeten.
Het tweede type gevaar schuilt in de zee zelf. Het wad is een zeebodem, soms staat er een paar meter koud water op de plek waar je bij laag water vrijelijk kunt ademhalen. Opkomend water is eerder bij de kust dan jij! Dit betekent dat wadlopen het veiligst is als het water nog lager moet worden dan het al is. Vanaf ongeveer twee uur voor het moment van de laagste waterstand kun je min of meer veilig over het wad. Het kan zijn dat er nog water staat als je het wad op gaat. Neem daarom altijd een peilstok mee. Er kan een geul voor je liggen waar je liever niet onverwacht in stapt. Zorg dat je uiterlijk anderhalf tot 2 uur na het moment van de laagste waterstand weer aan wal bent.
Een derde type gevaar schuilt in het weer. Regen en wind kunnen vervelend zijn, maar zijn niet direct levensbedreigend. Onweer is dat wel. Je bent het hoogste punt een in grote vlakte en aangezien de zee er weer aankomt kun je niet gaan liggen wachten tot het onweer voorbij is. Vergewis je er daarom tevoren van dat er geen onweer op komst is, maar hou desondanks ook de lucht goed in de gaten. Bij twijfel is er percies 1 goede richting: de kortste weg naar de wal.
Op het wad kun je ook te maken krijgen met plotseling snel opkomende mist. Zeker als de lucht kouder is dan het water kan de buitengewoon snel opkomen. Er zijn op het wad geen landschapspunten die houvast bieden en voor je het weet loop je parrallel aan de kust. Gelukkig heb je als geocacher een GPS bij je. Zorg wel voor reservebatterijen, en neem voor de zekerheid ook een ouderwets kompasje mee. Mocht je in de mist terecht komen, blijf dan dicht bij elkaar, verlies elkaar niet uit het oog en loop naar het noorden. Zorg dat je weet hoeveel tijd je nog hebt voor je aan wal moet zijn.
Het verhaal van de zoeker
Geteisterd door de slagen van het leven en gedreven door het verlangen om te weten verliet de oude man de haven van zijn stad. Vast besloten het eiland te vinden waar Solon in Sais over gehoord had koerste hij in westelijke richting voorbij de pilaren van Hercules. Teleurgesteld dat het eiland daar niet te vinden was liet hij zich door de golfstroom meevoeren langs de kust. In de nauwte liet hij het grote eiland met de steile witte kust links liggen en vervolgde zijn koers naar het noorden. Waar de eilanden een natuurlijke bocht naar het oosten maakten beproefte hij zijn geluk op het derde eiland.
In het westen aan land gekomen vervolgde hij zijn reis naar het oosten. Op dit eiland waar de zee dagelijks kwam en ging, rijkdom bracht en weer ontnam, zijn diepten toonde en weer bedekte, besloot de man zich te vestigen. Verlangend het grote mysterie te ontsluieren vestigde hij zich in de laatste dorpje. Halverwege de verdwenen dode richtte hij zijn blik omhoog tot het licht dat schijnt in het duister. Hierbij ontmoetten zijn ogen halverwege een getal dat hij besloot te noteren als het getal van het licht.
Waar nu zou hij meer kunnen leren. Zijn gedachten gingen uit naar het verleden dat het heden had voortgebracht. Stellig zou het hem, voor wie het 'nu' voorkomt uit het 'toen', eens vergund zijn te weten hoe het 'later' het vervolg vormt van het 'nu'. Gaande naar de grote kraamkamer gingen zijn gedachten uit naar de trias politica en hoe de drie machten niet altijd onafhankelijk waren geweest. Het kwam hem daarom voor dat ook het aantal richters dat in 1322 voor dit eiland benoemd werd niet van belang ontbloot kon zijn. Hij noteerde het daarom als het getal van de wet.
Verder voerde zijn weg tot waar een van de vier klassieke elementen een halt toeriep aan een ander. Sinister was slechts de naam van een kant, en wie angst heeft voor een naam heeft het pad der wijsheid zeker verlaten. Aldus bepaalde hij zijn richting. Na zo'n 350 passen gaans zag hij op een hek een bordje bevestigd met een tweecijferig priemgetal (N53 24.166 E5 23.116). De achtergrond van het bordje reflecteerde alle kleuren, de cijfers daarentegen absorbeerden al het licht. De zekerheid dat hij bestond ontleende hij eraan dat er over alles twijfel mogelijk was, maar dat de twijfel absoluut zeker was. Al het andere kwam uit deze ene zekerheid voort. Het getal hier omsloot daarom voor hem de alfa en de omega van de cijfers. Dit getal ging zijn notitieboek in als het getal van het begin en het einde.
Maar nog was zijn tocht niet ten einde. Zijn verlangen bleef uitgaan naar de richting waar het licht haar dagelijkse geboorte viert. Vastbesloten richtte hij zijn voet daarom richting de bergplaats voor het gewas van de zee. Eens bood dit gewas steun aan vermoeide lichamen die zich na een lange dag van zwoegen te ruste legden. Zou er ooit een einde komen aan zijn zoeken en zou hij zich in rust mogen laven aan de verborgen bronnen van wijsheid? Het kwam hem voor dat hier de actieve strijd tussen land en water een einde vond en dat het vervolg van zijn pad door streken voerde waar in uitzonderlijke omstandigheden het water over land heerste.
Gaande over een onverhard pad richting de oorsprong der dageraad gingen zijn gedachten uit naar de armoede waarin de mensen op dit eiland geleefd moesten hebben. Het boerenbedrijf op deze schrale gronden zou zeker geen vetpot geweest zijn. De vangst van eenden moest daarom een welkome aanvulling op het dagelijks brood hebben gevormd. In een bocht lag een huisje wat hem deed twijfelen of dit een verblijfplaats was of een opslagplaats voor benodigdheden.
Zelfs de mogelijkheid van een dubbelfunctie durfde hij niet uit te sluiten. Graag zou hij dit jachtterrein nader onderzoeken, maar Jan Willem had een bord geplaatst dat hem dit verbood. Het bord verwees naar een wetsartikel. Wetten, bedacht hij zich, vormden een stevige basis voor hen die nog het inzicht ontberen moesten in de wijsheid waaruit een foutloze levenswandel voortkomt. Het nummer van het artikel noteerde hij daarom als het getal van de levensbasis.
Verder ging zijn pad naar de verborgen wijsheden in de richting waar de twee een eenheid hadden gevormd. Nogmaals passeerde hij een jachtgebied, dit maal op zo'n honderd meter van zijn weg. De naam hiervan kon hij echter eenvoudig leren kennen. Zelf had hij reeds lang geleden besloten zich niet met de dood te voeden, zoals zovelen wiens verlangen eerder verticaal dan horizontaal gericht was. Hij telde daarom het aantal losse verticale rechte lijnen op het bord dat met 9 letters de naam van deze plek toonde, en het getal was zeven. Dit getal noteerde hij als het getal van de verbintenis tussen boven en beneden.
Nu kreeg hij voor het eerst een vermoeden van de plek waar hij zijn leven lang naar gezocht had en vanwaar hij de terugweg naar de onwetenden zou moeten aanvaarden. Op deze plek besloot hij twee boeken achter te laten. Het eerste boek droeg de naam "Verhalen van de Weg" en zou zijn navolgers ten nutte zijn bij het vertellen over hun eigen tocht. Het tweede boek gaf hij de naam "Vondsten van onderweg". Dit boek zou een ieder de mogelijkheid verschaffen om naar keuze te vertellen over de door hem opgedane wijsheid, en zich te laven aan de door anderen opgedane wijsheid.
A: het eerste cijfer van het getal van het licht
B: de eerste drie cijfers van het getal van het licht
C: het getal van de wet
D: het getal van het begin en het einde
E: het getal van de levensbasis
F: het getal van de verbintenis tussen boven en beneden
W: E*F - E
X: E*(B+D)+A
Y: C+D+E
Z: (A*B*C)+D-E-F-C
De verborgen wijsheid ligt op N 53 W.X - E 5 Y.Z
De weg naar de verborgen wijsheid is geen gemakkelijke. Hindernissen zijn de zoeker zijn deel. Is hij voldoende toebereid om de hindernissen die hem nog wachten te overwinnen? Wanhoopt hij over het vinden van de weg terug en geeft hij in arren moede op, of vertrouwt hij er op dat de verborgen wijsheid in een mooie terugweg voorziet?
Het begin
Het begin is het einde, maar het is verdwenen. Ga je naar de plek op de listing, dan zit je redelijk in het midden tussen het licht en de wet. Is de dood een einde of een nieuw begin? Als de dode weg is blijft hij toch liggen.
Het einde
Het einde is het begin van de weg terug, of begon de weg terug reeds bij het verlaten van het begin?
De weg
Het is een goede weg die de antwoorden biedt op de vragen die ze stelt. Zoek je de vraag of het antwoord?
De Cache
De Cache is een tupperware cachebox. Naast de beide boeken zit er een vulpotlood, wat vullingen en een gummetje in. De cache bevat geen goodies, en het is de bedoeling dat dat zo blijft. In het boek "Vondsten van onderweg" kun je opgedane wijsheid achterlaten, en natuurlijk vrijelijk benutten om te putten uit de wijsheid van anderen. Mocht het verhaal van de zoeker je inspireren, dan staat het je natuurlijk vrij om thuis alvast je gedachten op papier te zetten en in de doos achter te laten.
