RPA#4 GERMAANSE GODEN PLAATSEN
-
Difficulty:
-
-
Terrain:
-
Size: 
(small)
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
***Zie mijn note 24012012!!***
De Germanen vereerden de natuurkrachten, zoals het water, de bomen en de vogels.Op speciale plekken werden offers gebracht. Cache NIET beschikbaar van 15 september tot 25 december vanwege wildafschot.
***Vanwege houtkap: Na WP8 met als aanwijzing: Ga naar WP9 N 52.14.770 E 005.48.560-hintje: Lange stomp; J=6 en op WP9 de aanwijzing: Ga naar WP10 N 52.14.780 E 005.48.883-hintje: Stompje; K=13 en WP11 N 52.14.771 E 005.49.219-hintje: Paaltje; L=11 enz.***
Ongeveer 2000 jaar geleden woonden er al Germanen in onze streken. Het was een verzamelnaam van allemaal losse stammen die in wisselend verband leefden. Kelten, Friezen, Tubanten enz. maakten daarvan deel van uit.De Germanen stonden dicht bij de natuur en hun heilige plaatsen lagen op uitzonderlijke plekken in de natuur. Hier vereerde en offerde men, waaronder ook mensenoffers. Ze hadden een ritueelmeester in hun midden die een religieuze functie had. De allerbelangrijkste rituele handelingen werden door hem uitgevoerd en de andere handelingen werden door de bevolking zelf gedaan. De verering en het offeren was voornamelijk individueel en maar zelden als groep. Verder was er ook iemand met helderziende mogelijkheden die de plek van het heiligdom aanwees. De heilige plaatsen van de Germanen waren lege plekken in het bos, hoge punten in het landschap (eventueel zelf opgeworpen heuvels) en heilige bronnen. Vlakbij de heilige plek had men soms een heilige boom staan. Ze spreken ook over Yggdrasil, de wereldboom.Een heilige plek van de Germanen had de volgende energetische kenmerken:
# 1 - Het heiligdom was gesitueerd op een kruispunt van leylijnen (zie ook mijn cache RPA#2 LEYCENTRUM (GC1KXTW)
# 2 - Rond de heilige plek lag er een magische cirkel.
Lege plekken in het bos zijn later moeilijk terug te vinden en vele heuvels zijn er afgegraven om de akkers te egaliseren. Bovendien leefden de Germanen in pre-Romeinse tijden vooral ten noordoosten van de Rijn. Vooral in Duitsland zijn er ook bijzondere heuvels opgeworpen, de zogenaamde spiraalheuvels. Deze hadden een pad dat om de heuvel heen zich omhoog wentelde naar de top.
De Germanen kozen voor het inhuldigen, het inwijden en de initiatie een heiligdom uit, een heilige heuvel. Deze heuvel werd gebruikt voor hun religie, maar het had tevens ook deze belangrijke functie. Door de keuze van een gewijde plaats waren de handelingen heilig en sterk verbindend (officieel). Het is soms ook wel eens voorgekomen dat men geen bestaand heiligdom uitkoos, maar dat ze op een afgevlakte open hoogte in het landschap hiervoor samenkwamen. Deze hoogte lag op een leycentrum. Voorafgaand aan een inhuldiging (bv. van het stamhoofd) vond er veelal ter plaatse een vergadering plaats. Dorpsvergaderingen werden in een kuil gehouden. Deze was hier speciaal aan gewijd en lag ook op de plaats van een leycentrum.
Goden zijn noodzakelijk om grip te krijgen op onverklaarbare verschijnselen en worden aanbeden om iets te verkrijgen (goede oogst, nageslacht,genezing enz.). Eén Germaanse god verklaart vaak meerdere verschijnselen en kan voor meerdere zaken aangeroepen worden bv. Freya is de godin van de vruchtbaarheid, liefde en wellust. De goden komen meestal onder meerdere namen voor, bv. Wodan is ook Thor, afhankelijk van streek en stam.
Na de kerstening werden veel sporen van het Germaanse geloof in het christendom opgenomen bv. het kerstfeest=zonnewendefeest. Waar dit niet mogelijk was, gebeurde het wel dat Germaanse heilige plekken door de christenen aan de duivel werden toegeschreven. Zonnebergen of Wodansbergen werden bijvoorbeeld omgedoopt tot Duivelsbergen. Ook in de gemeente Apeldoorn zijn zulke “duivelse”plekken terug te vinden zoals de Duivelsdel of Duvelsdel en een platte heuvel genaamd “Hooge Duvel”.
Volksgeloof:
Volksgeloof (binnen het christendom vaak aangeduid met “bijgeloof” ) is vaak terug te leiden tot oude religies, zoals het Germaanse geloof. Iedereen kent wel het “ afkloppen op ongeverfd hout” door iemand die praat over geluk, dat op zijn of haar hand is. In de tijd van de Germanen werd op de stam van de heilige eik of lindeboom geklopt om voor een gunst te bedanken. Sommige bomen en planten hebben nog steeds een magische betekenis. Voorbeelden hiervan zijn het klavertje vier, mistletoe of maretak en de vlier.
ALGEMEEN:
*Respecteer de gebiedsbepalingen van het Kroondomein
*Volg de instructies op i.v.m. ruimen munitie
*Cache-route uitvoerbaar te voet op per fiets
*Fietsen (zelfs met “Donnerherenrijwiel”) is voor 90% mogelijk-10% meevoeren aan de hand
*Honden aangelijnd toegestaan
*Verboden voor motorvoertuigen
*Toegankelijk tussen zonsopgang en zonsondergang
*Lengte route parkeerplaats-parkeerplaats is 12,25 km
Deze route voert ons door de uitgestrekte bossen van het Kroondomein "Het Loo" bij Apeldoorn –zie infobord. Een tocht door glooiende bossen en langs heidevelden met de mogelijkheid van een ontmoeting met zwijnen en edelherten, spechten, Vlaamse gaaien etc..
*OV: De bushalte 'Het Aardhuis' is te bereiken met lijn 102 uit Apeldoorn CS of Amersfoort CS. Deze ligt aan de N344 bij de ingang van het Aardhuis(Wildpark).
Bovenstaand coördinaat is de parkeerplaats- AUTO OP SLOT-BUIT ERUIT!!
Aan de parkeerplaats staat een infobord (zie foto)-zoek hier de aanwijzing naar WP1.Noteer onderweg de waarde van de letters. Bij de overige aanwijzingen hebben de goden en heilige plaatsen zich verstopt achter paal(tjes) boomstronken en stammen langs de paden-kortste weg in/uit naar de WPs.
*De WP-aanwijzingen laten zitten (niet losmaken!) en weer verbergen zoals aangetroffen.
Veel plezier en goede jacht!
Voor de FTF een eigen-nog niet ge-activeerde-geocoin!
Voor onderweg een Sage uit Apeldoorn: Van de Aardmansberg en de Echoput (zie foto)
Sinds jaar en dag woonde in de Aardmansberg een klein kwaadaardig kereltje. Overdag is hij nooit gezien, maar 's nachts spookte hij rond op de heide en deed de niets kwaads vermoedende voorbijganger plotseling schrikken door op de weg te springen of, achter een struik of boom verborgen, opeens een harde schreeuw te geven.
Daar bleef het vrijwel bij, want veel meer dan de mensen schrik aanjagen kon hij niet en hij vond daar blijkbaar een bijzonder genoegen in. Een enkele keer zag men hem wel eens over de hei strompelen op zijn kleine kromme beentjes, of een takkenbos voortslepen naar zijn woning, die diep onder in de Aardmansberg is en uit vele gangen en vertrekken bestaat. De mensen hebben dikwijls naar de ingang gezocht, maar ze hebben die nooit kunnen vinden. Of hij binnen komt door een konijnenhol ergens in een kuil onder dichte hei verborgen, of dat hij door een toverspreuk de macht bezit de deur te doen veranderen in een steen, is niet met zekerheid uitgemaakt, want de een zegt dit en de ander dat.
Nu wilde het toeval, dat men ongeveer twee eeuwen geleden, aan de voet van de Aardmansberg een diepe put ging graven. Het duurde heel lang eer men water had. Toch gaf men de moed niet op en vond eindelijk na 70 meter diep gegraven te hebben, overvloedig en zuiver water. Toen de put klaar was, kwam men tot de ontdekking dat die toevallig was gegraven vlak boven de bron van de aardman, waarbij zich ook de keuken bevond, en zo kwam men er achter, dat de aardman getrouwd was, maar z'n vrouw altijd in de keuken opgesloten hield.
Zij is de dochter van Lucht en Aarde en werd Echo genoemd. Zij moet vroeger een heel mooi meisje geweest zijn, alleen wat babbelziek en altijd om een praatje verlegen.
Op een keer kon ze het thuis niet meer uithouden, omdat Aarde, haar moeder, nooit iets zei, en haar vader, Lucht, nooit een goed woord voor haar over had. Als ze hem iets vroeg, dan floot hij door de deurkier, bulderde in de schoorsteen, of antwoordde in het geheel niet.
Zo kwam het dat ze, na haar vader weer eens iets gevraagd en weer geen antwoord gekregen te hebben, wanhopig het ouderlijk huis ontvluchtte. Bij de Aardmansberg ontmoette ze toen de kleine plaaggeest, die meteen verliefd op haar werd en tegen zijn gewoonte in, vriendelijk met haar keuvelde. Echo, die thuis niet veel gewend was en hem een aardige, vriendelijke vrijer vond, trouwde zo maar subiet met hem.
In het begin ging alles goed en leefden ze samen heel gezellig in het ruime verblijf onder in de berg; maar al snel kwam de oude aard van de dwerg weer boven. Lang kon hij de komedie van liefhebbend echtgenoot niet volhouden. Al spoedig was het: "Echo, houdt je mond, ik houd niet van al dat lawaai in m'n huis." Dan zweeg het praatzieke, maar vriendelijke vrouwtje een poos, tot ze, er niet meer aan denkend, opnieuw begon te kletsen.
Het werd een voortdurend geharrewar tussen die beiden, totdat de kwaadaardige aardman haar eindelijk in de keuken opsloot en haar op doodstraf verbood te spreken, als haar niets werd gevraagd, en dan slechts te antwoorden in heel weinig woorden.
Dit was een vreselijke straf voor de lieve, ongelukkige Echo. Ze vermagerde en verkwijnde, zodat alleen de stem van haar overbleef. Die stem antwoordt nog alléén als men haar iets vraagt, maar ze zal nooit het eerst spreken.
En wie niet geloven wil, wat hier allemaal van haar geschreven staat, moet haar zelf maar eens vragen:
"Hoe heette de vader, die je bent ontvlucht?"
En ze zal antwoorden: "Lucht."
"Hoe heette de moeder die je baarde?"
En ze zal antwoorden: "Aarde."
"Hoe was de Aardman toen je met hem was getrouwd?"
En ze zal antwoorden: "Oud."
"Houdt je van hem? Ja of nee?"
En ze zal antwoorden: "Nee."
Nu, en als een vrouw zoiets ronduit zegt, dan moet het wel heel erg zijn, en het zou onkies wezen om er verderop in te gaan.
Additional Hints
(Decrypt)
Nna ovwan qbbq