Deze multi is een korte wandeling van minder dan een kilometer.
SIGHTSEEING PHILIPSDAM
De Philipsdam kan in twee delen worden opgesplitst. Het noordelijke deel loopt van het sluizencomplex op de Plaat van Vliet (die in het Volkerak ligt) naar de aansluiting op de Grevelingendam. Het zuidelijke deel loopt vanaf het sluizencomplex richting Sint-Philipsland. De dam is zo ver mogelijk achterin de Oosterschelde geplaatst, omdat de schorren van St. Philipsland anders achter de dam terecht zouden komen. Het zoete, stilstaande water zou het einde van de schorren betekenen. De bouw van de Philipsdam werd vergemakkelijkt door de Oosterscheldekering tijdelijk te sluiten. Die methode was ook bij de Oesterdam toegepast.
In de jaren 1977 en 1978 werd op de Plaat van Vliet een werkeiland van 96 ha (0,96 km2) gemaakt. De bouwput die hier werd gevestigd was 19 ha groot. Om de bouwput te kunnen maken werd 100 ha afgegraven en 130 ha aangevuld. In totaal werd ongeveer 370.000 m2 beton gestort, met daarin 27.000 ton bewapeningsstaal. De sluizen waren medio 1984, terwijl het dichte deel van dam pas in 1987 klaar zou zijn. In de tussentijd werd op het traject tussen Sint-Philipsland en de Grevelingendam een grote hoeveelheid zand opgespoten.
De Krammersluizen
Het hoogtepunt van de Philipsdam wordt gevormd door de twee scheepsvaartsluizen. Deze sluizen waren nodig omdat de Philipsdam precies op de scheepsvaartverbinding tussen de Schelde en de Rijn kwam te liggen. Deze Krammersluizen hebben een uniek systeem waarmee zout en zoet water van elkaar gescheiden kunnen worden. Men wilde voorkomen dat er tijdens het passeren van schepen teveel zout Oosterscheldewater in het zoete Volkerak zou komen of teveel zoet water in de Oosterschelde. Met een zout-zoet scheidingssysteem was al ervaring opgedaan bij de Kreekraksluizen zuidelijker in de Schelde-Rijnverbinding. De sluizen werden 280 meter lang en 24 meter breed om ook ruimte te kunnn bieden aan binnenvaartschepen met vier duwbakken. Voor de sluizen werden voorhavens aangelegd van 1,3 kilometer lengte waar schepen konden aanmeren. Ten noorden van de twee schutsluizen kwam bovendien een extra jachtsluis, die een eigen voorhaven van 75 meter had. Er werd ruimte gereserveerd voor extra sluizen als de beroeps- of pleziervaart in de toekomst zou toenemen.
De Plaat van de Vliet
De Plaat van de Vliet is een voormalige zandplaat, die bij de afdamming van het Krammer-Volkerak in 1987 definitief drooggevallen is. Daarna trad een snelle ontzilting op en bovendien stond het droge zand bloot aan sterke verstuiving. Om het laatste te ondervangen werden enkele rijen helm ingeplant waarin het stuivende zand werd opgevangen. Zo ontstonden enkele lage stuifdijken. De plantengroei heeft een snelle ontwikkeling doorgemaakt. Momenteel groeien er tal van zeldzame soorten die kenmerkend zijn voor vochtige kalkrijke duinvalleien. Het gaat om aansprekende soorten als parnassia, winterbitterling, duizendguldenkruid en verschillende orchideeën. Maar ook minder in het oog springende soorten als het slijkgroen en de bonte paardenstaart, die behoren tot de grote zeldzaamheden van de Nederlandse flora. Door middel van begrazing wordt voorkomen dat oprukkende struikgroei van vlier en vooral duindoorn de zeldzame flora verdringt. Het omringende water is rijk aan vogels. Er zijn verschillende futen, eenden als de middelste zaagbek, de brilduiker en de smient te zien, naast tal van andere water- en moerasvogels.
alleen toegang tussen zonsopgang en zonsondergang!
Plaats de cache weer goed terug, zoals het hoort!!!
Succes met zoeken naar de cache.
met dank aan 
voor toestemming van deze cache