Ingeklemd tussen wegen, bedrijven, woningen en weiland ligt een klein stukje bos. Dit bosje is, ondanks alle drukte eromheen, onverwacht rustig en stil. Bijna onheilspellend stil. En het kan bij tijd en wijle behoorlijk duister zijn door het dichte bladerdek. Daardoor lijkt dit bosje soms een beetje dreigend.

Het was Junior B's idee om in dit enge stukje bos een cache te verstoppen. Want volgens hem wonen er spoken; tussen je oren en in de gaten in die grote, oude bomen met mos. Echt waar! Hij noemt het hier dan ook het ...

Waarschuwing

Geocachers op sokken die bang zijn voor spoken wordt aangeraden om kinderen met stoute schoenen aan mee te nemen. Die kunnen dan je hand vasthouden.

Ga deze cache niet in het (schemer)donker zoeken; vooral niet om middernacht of bij volle maan!

De cacheleggers accepteren geen enkele verantwoordelijkheid voor nadelige gevolgen van psychische, fysieke of welke aard dan ook.

Als je nog durft kun je je cachemobiel parkeren op 745 m, 130°; van daaruit is het een aardig wandelingetje. Goudjagers en andere haastige lieden kunnen eventueel parkeren op 160 m, 335°.
De cache is groot genoeg voor een paar kleine ruilspulletjes; maar die moeten wel eng zijn!
Heb je geluk, dan weet je vast weer aan de spoken te ontsnappen en veilig thuis te komen.

Voor de eerste drie geocache-teams die hun angsten hebben weten te overwinnen, zit er in de cache een beloning die door Junior zelf bedacht en gemaakt is.