In "Op fietse" bezingt de band SKIK een zomerse fietstocht door
Drenthe. In 1997 heeft SKIK zèlf met het toenmalige VVV Emmen de
route "met SKIK deur Zuudoost Drenthe" uitgezet (zie related
webpage).
Hierop is deze cache-fietstocht gebaseerd. De teksten op de
cachepagina’s waren Lohues’ bijdrage aan de
routebeschrijving en worden met zijn toestemming gebruikt.
De oorspronkelijke fietstocht is geen volledige ronde. Om al
cachend een rondrit mogelijk te maken hebben we
behalve de 30 “Op fietse”-caches ook 2 opwarmertjes
(Betonpaolties en Cowboys & Indiaans) en 1
afzakkertje
(Naor Huus) neergelegd.
Aanbevolen startpunt is de parkeerplaats naast de Koperbar in
Erica: N 52 42.689, E 006 55.576.
Vanaf daar kan de route in 1 keer gefietst worden (ruim 80
km, indien inclusief de BONUS bijna 90 km),
maar ook opgesplitst worden in 2 rondes (van elk ruim 40
km, exclusief de BONUS).
Fiets in ieder geval op volgorde, anders kom je er niet (uit)...
Veel plezier!!
Neij
Amsterdam
Hoe
deze streek er vroeger uitzag wordt ons verteld door niemand minder
dan Vincent van Gogh. Hij woonde een tijdje in Nieuw-Amsterdam en
heeft over deze omgeving in een brief aan zijn broer het nodige uit
de doeken gedaan.
‘Nieuw-Amsterdam, 3-10-1883
..Ditmaal schrijf ik U heel uit de achterhoek van Drenthe, waar ik
gekomen ben na een eeuwig lange vaart in de trekschuit door de
heide. Het land u te beschrijven zoals 't behoren gedaan te worden,
zie ik geen kans toe, daar de woorden mij ontbreken, maar stel u
voor de oevers van 't kanaal als mijlen en mijlen Michels of Th.
Rousseaus bv., Van Goyens of Ph. Konincks.
Vlakke plannen of stroken verschillend van kleur, die smaller en
smaller worden naarmate ze de horizon naderen. Hier en daar
geaccentueerd door een plaggenkeet of een kleine boerderij, of een
paar schrale berkjes, populieren, eiken – overal stapels
turf, en telkens vaart men schuiten met turf of lis uit de
moerassen voorbij. Hier en daar magere koeien van fijne kleur,
dikwijls schapen, varkens. De figuren die nu en dan verschijnen in
de vlakte zijn van een groot karakter meestal. Soms hebben ze een
machtig fijn charme, ik tekende o.a. een vrouwtje in de trekschuit
met krep om haar oorijzers wegens ze in de rouw was, en later nog
een moeder met een kindje; deze had een paarse doek om het hoofd
[………] Vanavond was de heide ongemeen mooi, de
lucht was van een onuitspekelijk fijn lila wit, geen schapenwolken,
want het zat meer aan elkaar en bedekte de gehele hemel, maar
vlokken meer of minder tonig lila, grijs, wit, een enkel scheurtje
waardoor het blauw heen schemerde. Dan aan de horizon een rode
schitterende streep, daaronder de verbazend donkere vlakte bruine
heide, en tegen de rode lichtende streep uit, een menigte lage
daken van kleine keten. Des avonds heeft deze heide dikwijls
effecten, waar de Engelsen de expressie Weird en Quaint voor
hebben. Don Quichote achtige molens of zonderlinge gevaartes van
ophaalbruggen profileren hun grillige silhouetten tegen de
wemelende avondlucht. Zo'n dorp 's avonds met de reflecties van
lichte venstertjes in het water of in modder en plassen is machtig
gezellig soms…..’
De
Nieuw-Amsterdammers zelf hadden geen flauw idee wie degene was die
zo lyrisch over hun streek schreef. Van Gogh logeerde destijds in
een hotel bij de brug. Hij betaalde zijn huur met
olieverfschilderijen. Deze schilderijen werden door de huurbaas
gebruikt om de kachel mee aan te maken: "die eulievarfe braant zo
mirakels best!"
(Lohues in de
routebeschrijving)
Uit "Op
fietse":
'k trap de fietse
deur 't buulzand hen
op 'n zandpad tussen Slien en Erm
en as ik dalijk eben in Diphoorn ben
dan fiets ik deur
langs Ermerzand goa'k op Veenoord an
Neij Amsterdam en dan langs 't Dommerskanaal
en as ik dan de kassen zie dan fiets ik deur
want ik wul aal wieder ik wul alles zien
de leste mooie dag van 't joar misschien
alhoewel 't met de winterdag ok donders mooi kan wezen
ik wul aal wieder deur noar Weiteveen
want achter op 't veld daor ma 'k graag wezen
a'k hier zo fietse en 't weijt nie slim
dan giet 't haost vanzölf (....)