Veel
mensen hebben een hekel aan spinnen. Voor deze diertjes geldt
nadrukkelijk ‘onbekend maakt onbemind’. Maar waarom
eigenlijk? Zijn het de harige poten? Is het misschien het kleverige
web? Precies onder woorden brengen waaraan het ligt is vaak
onmogelijk. De gedachte aan een spin kan iemand al de stuipen op
het lijf jagen. Arachnafobia is een ander woord voor spinnenfobie.
Helaas lijden veel mensen aan deze angst voor
spinnen.
Filmmakers maken graag gebruik van de menselijke gevoelens voor
spinnen. Ze gebruiken deze diertjes om de filmkijkers 'lekker' te
laten griezelen. In kinderboeken kom je nog wel eens een
vriendelijke spin tegen, zoals in het boek ‘Ik wou dat ik
anders was’ van Paul Biegel.
'Ergens' in Nederland speelt een
grote spin de hoofdrol bij de ontknoping van een tochtje geocachen.
Deze cache heeft aan de wieg gestaan bij het ontwikkelen van de
serie Arachnafobia.
Arachnafobia is ook de naam van
deze serie caches. Bij elke cache vind je, hopelijk interessante,
informatie of een puzzel over spinnen. Er zijn acht caches en een
bonuscache. In elke cache vind je een code om 'Spidermama' te
kunnen vinden.
Opmars van de tijgerspin (wespspin)
Wie in oude boeken over spinnen informatie over de wesp- of
tijgerspin zoekt, leest ongetwijfeld dat dit prachtige dier
voorkomt in de gebieden langs de Middellandse Zee. In recente
boeken en boekjes is die informatie inmiddels bijgesteld. Deze
spinnensoort is namelijk al jaren bezig met een opmars naar het
noorden. Wellicht onder invloed van de opwarming van de aarde. Ook
Nederland is al bereikt. Samen met een natuur- en filmvriend vond
ik een aantal jaren geleden de eerste tijgerspinnen binnen de
gemeente Zwolle, op het landgoed Soeslo. Eén van die spinnen vind
je als foto bij deze informatie.
Tijgerspinnen zijn, net als de kruisspin, wielwebspinnen. Hun
webben vallen minder snel op, omdat zij altijd laag in de
begroeiing zitten van ruige terreintjes. ‘Onze’
tijgerspinnen zaten allemaal op een plek met veel gras en
akkerdistels, waar je niet zo snel door wandelt. Tijgerspinnen zijn
groot (vrouwtje 15 mm; mannetje 4 mm) en hun web ook (doorsnede 30
cm). Wie de tijd neemt en zowel de mannetjes als de vrouwtjes
tijgerspinnen herkent, kan een bijzonder paringsritueel zien. Als
een echte heer biedt het veel kleiner mannetje het fraai gestreepte
vrouwtje een in zijde verpakt insect als prooi aan, voordat het tot
een paring komt. Liefde gaat immers door de maag. Hoewel …
dit cadeautje is meer bedoeld om te voorkomen dat het brenger zelf
niet wordt genuttigd. Met een volle maag heeft het vrouwtje
blijkbaar genoeg van eten, maar niet van paren!
Bekijk het web van de tijgerspin eens wat beter. Je ziet dan, net
als op de foto, een wit gesponnen zigzaggedeelte. Volgens kenners
is dit het stabiliment en
dus bedoeld voor extra stevigheid.
Wat betreft het zoeken naar de cache: parkeer de eventuele auto
achter 'op de dijk'. Die zou anders te veel aandacht
trekken!