Valerie 20

Let op: deze cache bevat sinds 21 juli 2019 een aantal wijzigingen!

Omdat de oorspronkelijke cache locatie alsmede één ander waypoint door het dichte struikgewas onbereikbaar waren, is een nieuwe box op een iets afwijkende plek geplaatst. Verder is van de gelegenheid gebruik gemaakt om in zowel route als beschrijving e.e.a. aan te passen. Dat betekent dat (deel-)oplossingen van voor deze datum niet accuraat meer zijn!

Verder is de cache nu vanaf het wandelpad bereikbaar. Doe de navolgende cachers een plezier en dek de box weer netjes toe.

Naarmate de Tweede Wereldoorlog zijn einde begon te naderen, werden de geallieerde bombardementen op de Duitse industriegebieden steeds heviger. Overdag vlogen enorme zwermen Amerikaanse Boeing B-17's richting oosten, ‘s nachts waren het Britse Lancaster, Halifax en Stirling bommenwerpers. Fabrieken, militaire objecten en infrastructuur waren het doel, maar helaas vielen ook hele bommentapijten op dorpen en steden waar ze voornamelijk onschuldige burgers troffen.

Om de oorlogsmachine steeds van materieel te blijven voorzien, begon het Nazi-regime naar locaties te zoeken waar delen van de oorlogsindustrie onopvallend en vooral bom-veilig ondergebracht konden worden. Ondergronds dus. Een bekend-berucht voorbeeld is de ondergrondse fabriek met de naam ‘Mittelbau-Dora’.

Huiswerk:
RST = woordwaarde van de plaats waar deze fabriek lag.

Niet alleen binnen de Duitse landsgrenzen werden gangenstelsels geschikt gemaakt voor strategisch belangrijke industrie. Ook in bezette gebieden werden passende locaties gezocht en gevonden. Zo ook in Zuid-Limburg, waar tal van gangenstelsels ontstaan zijn door een eeuwenlange mergelwinning.

Je begint nu aan een wandeling die je langs een aantal overblijfselen zal voeren van wat in de Tweede Wereldoorlog een onderaardse fabriek had moeten worden. De gangen in kwestie zijn inmiddels instabiel en deels reeds ingestort. De tocht zal dus niet ondergronds plaatsvinden, maar voert door het gebied boven de groeve waar het allemaal om draaide. Want ook hier zijn nog tal van overblijfselen van dit onderaardse object te herkennen. De wandeling is qua afstand niet lang, maar er zitten een aantal fikse stijgingen in. Goed schoeisel is een aanrader. In ruil daarvoor wachten een interessant verhaal en prachtige vergezichten.

WP1: N50 5R.T[1+R+S][S-R] E5 49.[R+S][4+S]R

A: deel het aantal ronde staven in het draaibare deel van het hek door het aantal ronde gaten in de muur

Je staat nu voor de Heidegroeve, die vanaf januari 1944 de codenaam ‘Valerie 20' droeg. Wilde geruchten doen nog steeds de ronde: de bezetter wilde ook hier de vliegende bommen V1 of V2 produceren. Niets is echter minder waar. Onderzoek heeft uitgewezen dat in de Heidegroeve een fabriek van 'Philips Valvo Werke' uit Aken zou komen waar radio-apparatuur voor de Luftwaffe geproduceerd moest gaan worden. Daarom werden vanaf januari 1944 voorbereidingen getroffen om van een gangenstelsel een fabriek te maken.

De goed georganiseerde oorlogsmachine had een speciale organisatie die enorme bouwprojecten realiseerde. Bekend-beruchte voorbeelden hiervan zijn de ‘Atlantikwall’ en de ‘Siegfried-Linie’. Deze organisatie ging ook in de Zuid-Limburgse ondergrond aan het werk. Faciliteiten zoals toiletten, ventilatie systemen, elektriciteitsnet, telefoon en afvoer werden in de Heidegroeve aangebracht. Om voor een goede luchttoevoer voor mensen en machines te zorgen, werden een aantal schachten naar de oppervlakte gegraven.

Huiswerk:
UV: woordwaarde van de achternaam van het brein achter deze organisatie

WP2: N50 5S.AVU E5 49.[R+S]UT

B: hoeveel luchtgaten zijn met betonijzer dichtgemaakt?

Vervolg vanaf hier de tocht in oostelijke richting.

Luchtschachten waren noodzakelijk voor de luchttoevoer. Anderzijds vormden ze een risico aangezien het voor verzetslieden of geheimagenten een optie bood explosieven in het gangenstelsel te laten vallen. Daarom werden deze schachten met kleine, bunkerachtige gebouwtjes afgedekt. Om het helemaal veilig te houden gaan dergelijke schachten niet loodrecht omlaag, maar zitten er 1 of meerdere ‘knikken’ in. Eventuele explosieven die toch door het bunkertje omlaag gegooid zouden worden, zouden dan niet tot in de fabriek vallen, maar tot in de eerste knik. Dat zou natuurlijk wel de luchtschacht beschadigen of misschien zelfs laten instorten.

WP3: N50 5[U-B].[A-S+W][V-T][W-R-S] E5 49.[2*W][B-S][W+S]

Bij WP3 wordt je op een prachtig vergezicht getrakteerd. Je kijkt over het Geuldal en ziet aan de overzijde van het dal een groot bakstenen gebouw liggen. Dit was oorspronkelijk een klooster van de Jezuïtenorde. Hier werd ook onderzoek naar het heelal uitgevoerd, vandaar dat dit klooster uitgerust was met een sterrenwacht. Onder de groen uitgeslagen koepel  op de oostvleugel was destijds een telescoop ondergebracht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, terwijl in de onderaardse gangen waar je nu overheen wandelt gewerkt werd, kreeg dit klooster ook een andere functie. Het is beslist de moeite waard om meer te ervaren over dit gebouw.

Huiswerk:

Waartoe diende het klooster tijdens de oorlogsjaren?

• Dit was een (tijdelijke) kazerne voor voorbijtrekkende troepen (W = 1)
• Dit was een 'Reichsschule', een elite-internaat voor Duitse en Duitsgezinde kinderen (W = 2)
• Het klooster werd verbouwd tot krijgsgevangenenkamp (W = 3)
• Het klooster was het directiegebouw dat behoorde bij de onderaardse fabrieken (W = 4)

WP4: N50 5R.[B+R+S+W][U-W-S][A+R] E5 49.[R+W][A+S][T-B-U]

Ga op deze plek op zoek naar een 5-cijferig nummer. Dit kun je alleen ter plaatse aantreffen door goed te zoeken, waarbij je niet bang moet zijn om even een pasje naast de gebaande weg te zetten. Speciaal werktuig is niet vereist, maar wellicht dat een lampje, een vergrootglas of een leesbril handig zijn.

CDEFG: GC-nummer

In dit bosgebied, genaamd het ‘Rotspark’ zijn meerdere van de eerder genoemde luchtschachten aan te treffen. Tevens stond hier ooit een groot gebouw dat als ketelhuis van ‘Valerie 20' diende. Tot in de jaren '70 zijn in dit gebouw nog installaties zichtbaar geweest. Naderhand, in de jaren ’80 diende deze 'bunker' als restaurant. Maar bij de bouw van het casino eind jaren '90 is dit object gesloopt.

WP5: N50 51.DFE E5 49.WF[C-G-R]

Op deze plek ligt de cache. Maar voordat je hier aankomt, zie je rechts van je laag in het talud nog een betonnen kolos liggen. Onder dit betonnen gebouwtje gaat een schacht loodrecht de diepte in. Deze schacht was groter en steviger uitgevoerd omdat dit eveneens een noodin- en uitgang was, waardoor men in geval van nood op een andere wijze dan door de poort aan de Plenkertstraat de groeve annex fabriek kon ontvluchten.

De fabriek is nooit helemaal gereed gekomen, en hier zijn nooit spullen geproduceerd. Gelukkig maar, want wellicht had dit het verloop en einde van de Tweede Wereldoorlog voor Valkenburg veranderd.

Vanaf deze plek kun je weer koers zetten richting parkeerplaats. Aan de ingang van de 'Romeinse Katakomben' kun je op een bord in het kort nog iets over dit verhaal lezen.

Parkeren op bovengenoemde coördinaten