-
Difficulty:
-
-
Terrain:
-
Size: 
(regular)
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
W XVII wieku na morzach i oceanach mozna bylo uswiadczyc masy statków o wszelakich zastosowaniach. Byly to miedzy innymi statki wojenne, kupieckie, rybackie i tak zwane statki pirackie. Piratem nazywano przestepce napadajacego na kazdy statek, bez wzgledu na jego przynaleznosc panstwowa czy zastosowanie. Liczyl sie lup. W dzisiejszych srodkach przekazu - literaturze czy telewizji, mozna spotkac kilka okreslen rabusia morskiego. Najpopularniejsze z nich to pirat wlasnie i korsarz, gdzie korsarze od tych pierwszych róznili sie metodami rabowania. Nie napadali oni na kazdy statek, który im sie po prostu "nawinal". Podpisywali oni umowe z okreslonym panstwem i zobowiazywali sie lupic wylacznie statki plywajace pod wroga bandera. W zamian za czesc lupów mogli korzystac z opieki sojuszniczych portów. Korsarze czesto dochodzili do pokaznych bogactw i tytulów np. Francis Drake, który otrzymal od królowej Elzbiety tytul szlachecki. Mniej popularni w ksiazkach i filmach sa bukanierzy i filibustierzy, nazywani takze "bracmi wybrzeza". Tworzyli oni wspólnoty mieszkajace na wyspach Morza Karaibskiego. Utrzymywali sie z polowan na dzikie swinie, napadów, a gdy nadarzala sie okazja, brali udzial w wyprawach pirackich. Kodeks piracki Wszelkie prawa regulujace zycie piratów oraz ich wewnetrzne ustalenia zawarte byly w pirackich kodeksach i umowach. Poczatku ich istnienia mozna szukac w XVI wieku, kiedy rozkwitlo korsarstwo skierowane przeciwko Hiszpanii. Ludzi na korsarskie statki rekrutowano w prosty sposób. Do slupów na nabrzezu przybijano ogloszenia o zaciagu i choc wiekszosc marynarzy byla niepismienna, korsarscy kapitanowie nigdy nie narzekali na brak chetnych. Jednakze umowy miedzy poszczególnymi rodzajami rabusi morskich róznily sie od siebie. Umowy korsarskie byly duzo bardziej szczególowe niz pirackie, braly, bowiem pod uwage wiele kwestii, którymi piraci nie musieli sie przejmowac. Wiekszosc umów zajmowala sie wyraznym okresleniem zasad podzialu lupu miedzy zaloge oraz oficerów i wchodzacych w wypadku korsarzy, w gre wlascicieli statku. Wsród bukanierów kodeks funkcjonowal jako spisywana karta (stad znane w literaturze francuskie charte-partie). Zwyczaj umów przetrwal az do zlotej ery, by z czasem stac sie spisaniem zasad przyjetych na danym okrecie. Zasady przedstawione ponizej najczesciej powtarzaly sie w kodeksach i umowach stosowanych na statkach pirackich: 1. Kazdy bedzie sluchal rozkazów. 2. Kapitan bedzie mial 2 udzialy, kwatermistrz 1.5, pozostali oficerowie mniejsze. 3. Zdobyty lup nalezy przekazac kwatermistrzowi, celem wspólnego podzialu. Kto ukryje lupy, stchórzy podczas walki, badz spróbuje uciec z kompanii zostanie mamurowany, badz ukarany smiercia. 4. Za utrate czlonków zostanie wyplacona rekompensata proporcjonalna do wartosci utraconej konczyny. 5. Kazdy winien trzymac bron wyczyszczona i gotowa do uzycia. Powyzsze zasady sygnalizuja nam problemy istniejace na pirackich statkach. Piraci mieli klopoty z dyscyplina, stad powtarzajace sie postulaty, by trzymac bron przygotowana, na wypadek dostrzezenia lupu, a podczas walki sluchac rozkazów. Dowódcy piraccy starali sie zapewnic dyscypline na statkach za wszelka cene, wiedzieli bowiem, ze od ciaglej gotowosci bojowej zalezaly ewentualne sukcesy lupiezcze. Zalogi mialy wystarczajaca ilosc powodów do buntu: zycie na ograniczonej przestrzeni; marne jedzenie i choroby, dlatego tak wazna byla dyscyplina. Na pewno wiekszosc z nas zna przynajmniej niektóre kary stosowane na morzu, najslynniejsza z nich bylo przeciaganie pod kilem. Ten znany z ksiazek i filmów sposób wymyslili piraci berberyjscy. Do rak i nóg skazanca przywiazywano liny. Line, która mial przywiazana do nóg, przerzucano pod dnem i mocowano do kolowrotu na drugiej stronie. Najwieksza tortura nie byl brak powietrza, ale rany gwozdzi i ostrych muszli przyczepionych do poszycia kadluba. Normalnymi karami byly uderzenia lina lub biczem z dziewiecioma rzemieniami zakonczonymi olowianymi kulkami. Trzeba wiedziec jednak o tym, iz kapitan, który wydawal takie wyroki, musial cieszyc sie wsród zalogi wielkim autorytetem, w przeciwnym razie sam mógl skonczyc na rei. Wielu kapitanów oglaszalo kodeksy, w których mozna bylo przeczytac o karach za niestosowanie sie do regul panujacych na morzu, np., kto wprowadzil kobiete na poklad byl karany smiercia, zlodziejom golono glowy i smarowano je smola i pierzem. Za dezercje wieszano na rei lub mamurowano, czyli wysadzano na bezludnej wyspie. Skarb którego szukacie najprawdopodobniej pochodzil z hiszpanskiego królewskiego galeonu. Jest to ogromna skrzynia po brzegi wypelniona zlotem. Niestety aby utrudnic zdobycie skarbu piraci dobrze zabezpieczyli skrzynie. Dlatego aby zdobyc hiszpanskie zloto nalezy najpierw odwiedzic pewne miejsce i zabrac stamtad niezbedna rzecz i wiedze do podjecia skarbu. Ta niezbedna rzecz prosze oczywiscie po wykorzystaniu odniesc do pierwszego kesza. Keszyk sklada sie z dwóch etapów. Na poczatku miala to byc skrzynka tradycyjna ale ostatecznie powstal maly muliticache. Calosc poszukiwan prowadzimy na Grobli Opatowickiej - Zachodniej. Uprzedzajac pytania poszukiwaczy chcialbym zaznaczyc i podkreslic, ze teren gdzie ukryta jest skrzynka jedynie sasiaduje z terenem objetym zakazem wstepu co za tym idzie keszyk jest w miejscu jak najbardziej ogólnodostepnym. Otóz teren na zachód od grobli jest objety zakazem wstepu ale sama grobla juz nie. Wynika to jasno z tablicy która jest umieszczona niestety po drugiej strony grobli - tuz przy keszu jak znajdziecie to zobaczycie i jest tam jasno napisane co wolno robic na grobli - (wale przeciw powodziowym) a co nie - nic tam nie piesze o zakazie wstepu. W sezonie jest tam dużo komarów.
Additional Hints
(Decrypt)
cvrejfml rgnc- avfxb qmvhcyn qemrjn, ceml qhmlz cavh m qmvhen j febqxh. Svany cbq mjnybalz qemrjrz.