Uitbreidingen van de Fabriek in Rucphen
Na 1945 werd in Nederland een enorme inhaalslag gepleegd om
de
ontstane achterstanden en investeringen in te halen. De fabriek
in
Dordrecht kon in die jaren niet voldoende leveren, de
productiecapaciteit was gewoon niet groot genoeg en personeel
was
ook niet zo gemakkelijk te krijgen, iedereen had een baan en
het
aantal vacatures was enorm.
De directie van EMF besloot andere bronnen en mogelijkheden aan
te
boren en er werd gezocht naar een regio waar meer
mogelijkheden
waren om de vereiste aanvullingen te krijgen. Dat werd gevonden
in
West Brabant en wel in de gemeente Rucphen, een dorp tussen
Etten-Leur en Roosendaal.
Luchtfoto EMF Rucphen (1950-1965)
Er werd stevig onderhandeld met de gemeente en al spoedig werd
men
het eens over de locatie, de omvang van het te bebouwen terrein
en
het aantal arbeidsplaatsen. Aan de directie werd medegedeeld dat
er
ook overleg met de plaatselijke pastoor moest worden gevoerd.
Het was namelijk zo dat er een mechanische afdeling, een
draaierij
(mannen) en een wikkelarij (vrouwen) zou komen voor de
serieproductie van kleine motoren tot 10 pk. Dat was voor de
pastoor een probleem, "de geslachten samen aan het werk?" Dit
werd
als volgt opgelost, de wikkelarij kwam in een apart gebouw, los
van
de draaierij en de aanvangstijd werd voor mannen bepaald op
half
acht en die voor vrouwen op 8 uur om te voorkomen dat mannen
en
vrouwen met elkaar in contact zouden komen.
Het was tenslotte 1950 want toen dacht men daar zo over.
Uiteraard
waren de eindtijden van de werkdag ook verschoven evenals de
kantinetijden. Toen de markt verzadigd was (eind jaren 60) werd
de
productie sterk ingekrompen en tenslotte werd de fabriek in
Rucphen
gesloten. Overigens werd er in het begin ook nog gewikkeld in
Kruiningen (ook door vrouwen) maar dat heeft niet lang
geduurd.
Artikel EMF Rucphen, Gerard Kruit (voormalig ontwerp ingenieur
EMF
Dordt)
Succes met het zoeken van Dorus12!