Zwindrecht - Het Backersveer Multi-Cache

Deze cache maakt deel uit van een reeks van 10 à 15 die zich bevinden op het grondgebied van de fusiegemeente Zwijndrecht. Op geregelde tijdstippen – met een onderbreking van een week tot 10 dagen - zal een nieuwe cache het daglicht zien. Zo geven we iedereen de kans op een FTF.

Elk van deze caches – de meeste zijn traditionals en enkele korte multi’s – bevatten een code die je nodig hebt om het Rondje Zwindrecht – De Finale te vinden. Vergeet deze niet te noteren !

   Gelieve GEEN gebruik te maken van klevers en breng aub schrijfgerief mee.

Ga naar bovenstaande coördinaten (opgepast : zeer drukke verkeersweg !). Aan de overzijde van de rijweg bevindt zich een privéweg die recht naar het Backersveer leidt, waarvan je in de verte nog de gevel ziet.

Ga hier op zoek naar een oranje paaltje dat het dichtst tegen de rijweg staat. Noteer daar het onderste nummer (x-xxxxx-xxxx)

A = xxxxx

De cache is een micro die je vindt op   N51 (A/2)-156)     E4 (A-3666)

Het Backersveer

Het Backersveer voordien “dweersche veer" genaamd ontleende zijn naam aan Jan de Backer Janssone, de eerste eigenaar. Het veer had een "Hooft" en was een goede aanlegplaats. Op 25 juni 1531 verkocht de stad Antwerpen het veerhoofd aan Jacob Malaert. Naar een kaart van Vlaanderen van Mercator (1540) was het veer toen "ghedesimeerd": zo goed als onbestaande en de omgeving stond in een ongunstig daglicht omdat er gevangenen gehangen werden. Rond 1560 werd voor het eerst gewag gemaakt van een gebouw op het veerhoofd. Twee jaar later was er een brouwerij met eigen rosmolen gevestigd, maar die verdween reeds na enkele jaren. In 1562 overvielen zes gewapende bandieten het Backersveer. De kastelein riep de gewapende macht ter hulp: daarbij werd één bandiet gedood en de vijf anderen werden daarna bij het Backersveer "gehalsrecht ". Enige tijd later moest de toenmalige waard, Jakob Vijdt, zijn herberg sluiten omdat hij ongure elementen onderdak had verleend.

In 1608 werd de nieuwe woning met trapgevel gebouwd die hel middendeel van het huidige gebouw uitmaakt. Hel Antwerpse schippersambacht zocht in 1610 moeilijkheden met die van het Backersveer. Ze mochten nog enkel op zon- en feestdagen een reis heen en weer maken ... Zo verboden ze in 1616 de pachter om het Bierhoofd te Antwerpen te gebruiken hoewel zulks van oudsher de gewoonte was. Schipper Hans van Horenbeek verdedigde de belangen van het Backersveer en kreeg uiteindelijk gelijk tegen het Antwerpse Schippersambacht. De schippers hadden ook steeds moeilijkheden met de dorpsheer en deze twisten konden zonder proces niet meer beslecht worden. Het proces begon in 1658 en eerst na vijf jaar werd een vonnis uitgesproken in het voordeel van de pachter.

Om de concurrentie van het nabijgelegen Watermolenveer tegen te gaan kocht de stad Antwerpen in 1690 het schor "Gloria Poes" stroomopwaarts van het veer en in 1692 nog een groot stuk grond stroomafwaarts naast "Het Sleutelshof' waar de Zwaluwbeek langs een sluisje in de Schelde uitmondt.

Uit een oude stadsrekening van 1698 blijkt dat het overzetten van een heel regiment soldaten in die tijd 18 gulden kostte. Toch was het Backersveer sterk verlieslatend en in 1699 wou de stad het verkopen. Er daagden echter geen kopers op en het bleef twee jaar onverpacht. Eerst in april 1702 nam ene Pieter Vijdt de pacht op voor een periode van drie jaar. In 1819 probeerde men nogmaals het veer te verkopen en had had men meer geluk.

Karel de Grave, gemeenteontvanger en aannemer te Kruibeke kocht het veer. In 1840 verkocht hij alles aan Pieter Jozef de Caters, bankier te Antwerpen maar acht jaar later was het veer in het bezit van een zekere Frans van Raemdonck. In 1894 erfde diens zoon Hendrik en deze verkocht het aan Jan de Groot. Soms dreigde het helemaal te vervallen maar telkens werd het weer hersteld en vergroot. Het nieuwe gebouw kreeg een zelfde trapgevel en een gevelsteen met zeilschip, net als het oudere gebouw dat versierd was met het wapen van Antwerpen. Deze voorgevel bevat eveneens een ovaal schild versierd met loofwerk en het jaartal 1629. Op 19 maart 1923 kwam de Scheepswerf dan op grondgebied van Burcht te liggen en sinds de fusie van 1977 dus ook op Zwijndrecht. Tussen de wereldoorlogen was de werf eigendom van de cementfabriek Ciments Belges Reunies, die er haar eigen schepen op bouwde maar ook herstellingen deed en opdrachten voor derden uitvoerde. In 1948 werd de zaat overgenomen door het Antwerps scheepsherstellingsbedrijf Mercantiie. Hier werden in de jaren vijftig een aantal houten mijnenvegers gebouwd voor de Belgische mijnenvegersvloot, die ook op zee konden opereren. Toch was de werf meer gespecialiseerd in herstellingen aan binnenschepen, aan staatsveerboten, plezierboten van Flandria en baggervaartuigen van Dredging. Later ging de horeca zich over de scheepswerf ontfermen door een "Rommelmarkt" in te richten en in de directiegebouwen een cafetaria, met terras aan de Schelde. In de vernieuwde loodsen vestigden zich later ook enkele nieuwe bedrijven.

(tekst vrij uit HOEKSKES & KANTJES van Burcht, Zwijndrecht en Sint-Anneke van G.K. Kockelberg)