Sint-Truiden en Brustem delen opnieuw een
grenssteen.
Hij werd teruggeplaatst als aanloop naar de Open
Monumentendag.
Al in de 18de eeuw leefden de
twee in onmin. De burentwist bleef altijd onderhuids aanwezig. In
1710 ontstond zelfs een open conflict
over de juiste grenzen. In 1738
bereikten beide gemeenten een akkoord.
Grensstenen bezegelden toen de vrede.
In Sint-Truiden zijn nog drie grensstenen
bekend. Eén ervan is in privé bezit, een tweede staat op het
gemeenteplein van Brustem en
de derde bevond zich op het
voormalige militair domein, maar is nu teruggeplaatst op de Oude
Tongersebaan. Hier bevond zich ook de herberg
Rasop.
Jos Schrijnemakers, oud-militair
op de luchtmachtbasis, redde de steen. Door het sluiten van de
basis en door de aanleg van het industriepark
dreigde
die verloren te gaan. De Open
Monumentendag was de geschikte gelegenheid om hem weer boven te
halen en hem een nieuwe plaats te geven.
Op de grens met Brustem stonden
veel "paelstenen''.
Aanleiding voor het conflict
begin 18de eeuw was de invoering van de belasting op landbouwgrond.
Met de aangifte van de gronden werd gesjoemeld.
Pachters vochten de grens tussen
de gemeenten aan, zodat tenslotte een commissie van raadsleden en
landmeters een oplossing moest zoeken.
De betwisting kwam zelfs bij de
Geheime Raad van het prinsbisdom terecht. Op de grens met Brustem
lag ook de scheidingslijn tussen het district van
de bisschop en dat van de abt.
Het conflict sleepte 26 jaar aan. Uiteindelijk werden een groot
aantal percelen opgedeeld tussen de twee gemeenten.
Zorg zelf voor een schrijfstok !
Succes
Fieldi