Joe Mann Monument
17 september 1944
Bij de luchtlandingen op zondag 17 september 1944, Onderdeel van Operatie Market Garden, Landde private soldier Mann in de dropzone B nabij Son en Best.
Na de vernietiging van de brug over het Wilhelminakanaal bij Son stuurde generaal Taylor een compagnie, waaronder Joe Mann, naar de brug over het Wilhelminakanaal bij Best om te kijken of deze nog intact was en zo mogelijk te bezetten. De brug bij Best zou geen grote omweg zijn voor de opmars naar Arnhem.
in bossen tussen Best Son bevonden Duitse troepen sterker dan verwacht. Diverse Amerikaanse pelotons die op weg waren naar brug raakten het onderlinge contact kwijt. Opdracht bleek onuitvoerbaar en de compagnie trok zich behalve een groep achttien mannen onder leiding van luitenant Ed Wierzbowski.
Zij wisten niets van de terugtrekking en bleven achter langs het kanaal. Het Amerikaanse hoofdkwartier was daar niet van op de hoogte. Wierzbowski hield zich aan zijn oorspronkelijke opdracht om de brug in te nemen. Zijn groep lag in de stromende regen, gedurende de hele nacht onder vuur.
In de bossen tussen Best Son bevonden Duitse troepen sterker dan verwacht. Diverse Amerikaanse pelotons die op weg waren naar brug raakten het onderlinge contact kwijt. Opdracht bleek onuitvoerbaar en de compagnie trok zich behalve een groep achttien mannen onder leiding van luitenant Ed Wierzbowski.
18 september 1944
In bossen tussen Best Son bevonden Duitse troepen sterker dan verwacht. Diverse Amerikaanse pelotons die op weg waren naar brug raakten het onderlinge contact kwijt. Opdracht bleek onuitvoerbaar en de compagnie trok zich behalve een groep achttien mannen onder leiding van luitenant Ed Wierzbowski.
In het ochtendlicht zagen de mannen dat ze tegenover een overmacht aan Duitse troepen lagen. De brug werd om 11 uur opgeblazen, waarmee hun opdracht niet langer uitvoerbaar was. Twee man, Mann en Hoyle, deden een uitval en stelden met een bazooka twee Duitse 88mm-Kanonnen buiten gevecht. Mann raakte door twee kogels gewond aan beide schouders.
Later werd het groepje aangevallen door een Hawker Typhoon die hen voor Duitsers aanzag, daarbij raakte niemand gewond. Om drie uur in de middag zetten de Duitsers een aanval in, die werd afgeslagen. Daarbij werd soldaat Luther gedood, en genieofficier luitenant Watson en Northrup soldaat raakten gewond, en ook Mann werd weer tweemaal geraakt.
Allebei zijn armen werden verbonden en hij kon ze niet meer gebruiken. Later deden luitenant Laier en sergeant Betras een uitbraakpoging om hulp te halen. Die mislukte, beiden raakten gewond. Laier gaf zich over en Betras kwam weer terug.
Korporaal Corman roeide met een bootje het kanaal over en haalde verbandmateriaal op bij Engelsen aan de zuidkant van het kanaal. De Engelsen probeerden op verzoek van Wierzbowski om zijn positie aan het hoofdkwartier door te geven, maar dat lukte niet. De Amerikanen staken niet het kanaal over, omdat de Engelsen zeiden dat er vlug hulp zou komen.
Weer later stuitte een patrouille van E-compagnie toevallig op de groep mannen, later vertrokken ze weer. Ook zij gaven niet door dat er een groep mannen in de buurt van de brug zat, maar wel dat de brug inmiddels was vernield. In het begin van de avond werd de groep versterkt door een verdwaald peloton van D-compagnie onder leiding van luitenant Mottala. Die besloot die nacht daar te blijven.
Midden in de nacht volgde een aanval door de Duitsers. Mottala en zijn mannen staken daarna het kanaal over naar de Engelsen. De mannen van Wierzbowski, die oververmoeid waren, zijn in slaap gevallen, wisten dat niet. De Engelsen namen de gewonden van Mottala mee, denkend dat de groep van Wierzbowski het kanaal waren overgestoken, dus niemand berichtten er over het achtergebleven peloton.
Kolonel Michaelis heeft al op deze dag de eenheid van Wierzbovski als verloren opgegeven.
19 september 1944
In de ochtend was er dichte nevel. Ook de Duitsers dachten dat er geen Amerikanen meer waren na het oversteken van groep Mottala's. Een Duitse patrouille stuitte op de groep van Wierzbowski. Waar Mann en nog zes anderen in een dekkingskuil zaten. Er volgde een gevecht waarbij handgranaten gebruikt werden, o.a. door sergeant Betras. Er ontplofte een granaat in het gezicht van Laino, die daardoor niet meer kon zien.
Hij voelde zelfs later nog een andere granaat vallen en gooide die terug. Lawrence Koller werd door een kogel in de slaap geraakt; Hij overleefde het. Een volgende granaat kwam bij Mann terecht. Die kon hem niet teruggooien wegens de verwondingen aan zijn armen. Hij riep: Granete! gooide zich ruggelings op de granaat. Hij stierf kort na de ontploffing.
Dankzij zijn opoffering werden er van de zes mannen in de kuil slechts drie vrij licht gewond. Anthony Atayde, soldaat Paxton en luitenant Wierzbowski; de rest bleef ongedeerd. De Duitse aanval hield aan en Wierzbowski besloot tot overgave. Bij een grootscheepse aanval later op die dag wist de groep zich weer te bevrijden, en nam daarbij hun bewakers gevangen. Voor de verovering van het gebied bleek een halve divisie met tanks, nodig te zijn.
Na Manns dood Mann werd begraven op de Nederland American Cemetery and Memorial in Margraten in Nederland.
Op 8 juni 1949 Werd zijn lichaam overgebracht naar de VS, waar hij met militaire eer herbegraven op werd Greenwood Memorial Terras in Spokane in de staat Washington.
Het verhaal van Mann werd pas later bekend in de regio, door een publicatie in de "Bata Koerier" van 22 oktober 1954.
Op 30 juli 1945 kreeg Mann voor zijn daden postuum de hoogste Amerikaanse militaire onderscheiding: de Medal of Honor
HIJ IS DE LAATSTE TIJG REGELMATIG GERIPT DUS.
LEES DE HINT VOOR DE JUISTE PLAATS VAN HET LOGBOEKJE