Het eerste huis dat hier stond is niet de boerderij, maar het witte huis(nr.55). Dat is omstreeks 1850 hier gebouwd. Het huis dateert eigenlijk van 1734, het heeft tot 1850 in Langbroich (Dld) gestaan. Daarna is het afgebroken en in Nederland opgebouwd. Dit is voor een deel te verklaren vanwege het feit dat veel duitse families in die periode van Duitsland naar Nederland verhuisden. Veel van de Koningsboscher familienamen vinden hun oorsprong in het aangrenzende Duitsland. Vlak na 1850 is de grote boerderij gebouwd (nr.56) Van het oorspronkelijke woonhuis aan de straat resteert nu alleen nog een muurtje. Het is tijdens een brand verwoest.
"De grens biej Theulke" was ook het tafereel van smokkelaars praktijken. Met name koffie en vee werd hier over de grens gesmokkeld. Een "sport" waar ook de familie Tholen goed in was.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte het gebied deel uit van de gedemilitariseerde zone, mensen mochten hier niet meer wonen. Op een gegeven moment is de grote schuur ook door Amerikaanse soldaten (de Tommy's) ingenomen als slaapplaats en om hun tanks in te stallen.
Tegenwoordig heb je vanaf de cachelocatie naar het oosten een prachtig uitzicht op het windmolenpark tussen Saeffelen en Waldfeucht.
Bekijk aan de westkant ook zeker eens de boomsculpturen. De kastanjebomen aan de Kapelaan Verdonschotstraat waren ziek en moesten worden gekapt. De dorpsraad van Koningsbosch kwam echter met het idee de bomen een tweede leven te geven door de afgezaagde stammen om te laten vormen tot beelden. Boomkunstenaar Roel van Wijlick heeft dat in 2010 gerealiseerd. De beelden zijn symbolen voor de historie en de cultuur van het dorp. Zo verwijzen een kapelaan en een kerkuil naar de centrale plaats van de kerk in de dorpsgemeenschap, en een kloosterzuster naar het monumentale (voormalige) klooster, dat zo bepalend is voor het dorpsgezicht, maar helaas steeds meer in verval dreigt te raken. De beeltenis van een korenwolf verwijst naar het leefgebied van deze beschermde diersoort ten oosten van Koningsbosch, en een papegaai naar de plaatselijke carnavalsvereniging. De smokkelaar mag in dit rijtje symbolen niet ontbreken!
In 2011 zijn er nog twee bomen omgevormd tot beelden: een tennisser vanwege de tennisbaan even verderop en een muzikant die de vele muziekverenigingen van het dorp vertegenwoordigt.