Liber Mystericus (6) : De Laatste Tip Traditional Cache

Deze Traditional is de zesde en voorlaatste cache uit de Liber Mystericus reeks.

Wees hier heel voorzichtig met kinderen. De cache bevind zich op enkele meters van de weg. Wanneer je met de wagen komt kan je tot bijna naast de cache parkeren, de kinderen laat je dan ook best in de wagen zitten zodat ze niet de weg op kunnen lopen. Dus: blijf voorzichtig!

Deze cache zal moeten opgehaald worden vooraleer de Finale kan gelopen worden.

Gezien de snelheid waarmee het verhaal naar het einde loopt, wordt deze samen met de finale gelanceerd. Deze keer geen mysterie maar een heel makkelijke park & grab traditional.

Wel nog even dit: Blijkbaar heeft de mysterieuze tipgever ons allemaal op een dwaalspoor gezet, en heeft hij tot het einde de eindlocatie zorvuldig verborgen gehouden. Nu het einde in zicht komt, brengt hij ons dichter bij de finale.

Deze reeks bestaat uit verschillende types van caches, mysteries, traditionals en/of multies. Het beste is om deze reeks in volgorde te lopen, want elke cache bevat een tip die je nodig hebt om het volgende hoofdstuk te kunnen loggen. Noteer de tip maar neem deze aub niet mee, zodat de anderen na u deze cache ook nog kunnen lopen.

Vorige Hoofdstukken:

Hoofdstuk 1 = Klik Hier

Hoofdstuk 2 = Klik Hier

Hoofdstuk 3 = Klik Hier

Hoofdstuk 4 = Klik Hier

Intermezzo = Klik Hier

Hoofdstuk 5 = Klik Hier

Het is al laat op de avond wanneer de vriend van professor Hermitage aan zijn huis toekomt. Hij veegt de modder van zijn groene laarzen en stapt verder. Halverwege de oprijlaan vertraagt hij zijn pas. De voordeur staat wijd open en papieren waaien naar buiten.

De hal ligt volledig overhoop papieren, boeken schilderijen en gebroken vazen liggen over de ganse gang. Er lijkt een gevecht geweest te zijn.

Langzaam en behoedzaam stapt hij over de drempel.

In de hal blijft hij staan en luistert.

Het huis is stil, en enkel de wind huilt door de gang.

“Professor” vraagt hij eerst stil….

Niets

“Professor!”, Roept hij deze keer.

Niets.

Professor Hermitage zit meestal in zijn studeerkamer, misschien is hij daar denkt hij bij zichzelf.

Hij begeeft zich richting de trap, en neemt de eerste trede naar boven. Deze kraakt oorverdovend in de stilte van het huis. Hij stopt even en luistert opnieuw.

Niets.

Behoedzaam gaat zijn tweede voet naar de volgende trede.

BANG!

Met een harde klap slaat de voordeur dicht. Hij schrikt, draait zich om, en mist zo de tweede trede. Hij valt hard tegen de grond, en kan nog net zien hoe een man met een zwate kap zijn richting uit komt.

“Het is gedaan met mij” , denkt hij nog net voor zijn hoofd de harde vloer raakt. Rode vlekken van pijn spatten op zijn netvliezen. En hij voelt hoe zijn tanden hard op elkaar geslagen worden door de val.

De mysterieuze man komt dichter. Modder hangt aan zijn zware stapschoenen. En hij zet zich voor de vriend op zijn ene knie.

Vrees niet, ik ga je niks doen.

Met de dikke tranen van pijn die mijn zicht troebel maken zou ik toch niks kunnen doen hebben denkt Hermitage’s vriend bij zichzelf.

Het is mijn fout, ze hebben professor Hermitage gevonden en ontvoerd.

“Hoe…”, begon de vriend van de professor.

“Wacht, laat mij beginnen bij het begin. De professor dacht waarschijnlijk dat iemand het boek had gestolen, maar ik was er eigenlijk net iets sneller dan de groep die het boek voor slechte doeleinden wilde gebruiken. Ik had het boek amper vast of ik hoorde 6 mensen de trap van de crypte afdalen. Ik kon me snel wegstoppen achter een van de beelden toen de eerste de trap afkwam. Enkele ogenblikken later stonden ze alle zes in de kleine ruimte. Ik kon hen horen zoeken. En ik probeerde mij steeds kleiner te maken. Een van hen kwam heel dicht bij mij in de buurt, toen een van hen riep dat het boek al weg was. Zonder verder te zoeken verlieten ze de crypte. En zo kon ik wegkomen. Ik weet dat de Professor Hermitage erg geïnteresseerd is in dit soort werken, en wou het hem brengen, maar de zes konden mijn spoor een maand geleden oppikken. Ik kon dus niet openlijk het boek komen brengen, en bedacht een manier om het hem te geven. Tot zover hebben jullie het er goed vanaf gebracht. Maar de zes moesten vanavond snel handelen, doordat jullie erg dicht bij het boek in de buurt kwamen. Ze drongen het huis van de professor binnen, ze hebben alles overhoop gehaald en hem mee genomen. Ik weet niet of hij nog leeft of niet... Het enige wat ons nu nog rest, en ik denk dat de professor er ook zo over gedacht zou hebben,  is naar de laatste coördinaten gaan en dan het boek ophalen. Kan je rechtstaan?” De mysterieuze man stak zijn hand uit om hermitages vriend recht te helpen.

Ze gingen naar zijn wagen en reden.

“Hier zijn de coördinaten: N51° 10.114 E 003° 41.079 . Haast je. We moeten er eerst zijn.”

Voetnoot: Als je de cache gevonden hebt, probeer die dan zo goed als je kan terug te plaatsen zoals die gevonden is aub.