Es bärndütsches Gschichtli
Einisch, wo sech scho die nachtige Schätte wie schwarzi Liintücher
öber d’Chräche vo Chüssnacht gleit hei ond dr Näbu os de Tobu
kroche esch wie Möuch, wo i de Pfanne öbersüdet, dass sech chum me
öpper vor sini Hütte use trouet het, do händ sech es paar chächi
Manne ufgmacht zom sech träffe höch öber Chüssnacht i de Schpunte
zom Aupehof. Emmer am Friitig-Abe hend sie Frou ond Chend im
Schtich glaa, zom sech met em Käscher-Gheimbund z’träffe, wo
si in ere säutsame Schpraach vo gfondene u no meh vo ned gfondene
Schätz brichtet hei. Fischer- ond Jääger-Latin send en
Hampeissi-Forz gäge die gwautige ond gfohrebänzige Gschichte, wo do
am Schtamm-Tisch plagiert worde si.
Höt händ die Mannslüt no vöu gheimnisvouer ta aus söscht.
Mitenanger hei si e bsongere Schatz wöue finde, wo nomme i de Nächt
vo de verwonschnige Seele cha gfonde wärde.
Der erscht, wo bim nächtige Aupehof azchüche cho isch, isch der
Hänsu gsi, aber scho baud esch au der Thömu usem füechtige Näbu
uftaucht. „He Hänsu, meinsch ned, dass es höt Aabe fei e chli
zfescht om d’Huusegge chutet“? Dä meint nume:
„Hesch e pfondige Gagg i dr Hose, dass du wotsch
s’gwagglige Hingertürli näh“? Wiiter si se ned cho met
chääre, de jetzte si ou der Bärtu u der Mättu us dere ankedicke
Näbu-Suppe uftoucht. Em Thömu isch es no emmer ned ganz gschmuech
gsi, o das Mau het är de Mättu agschnörpfet: „Chom, mir gei i
Aupehof go e Schtange hingere buddle, bi däm Chruzzi-Wätter chöme
ned mau di arme Seele zu de Käsch-Löcher us!“ „Nüd
esch!“, chrächzet da der Ändu, wo grad äbe usem chnorzdicke
Näbu zo der angere schtoost. U der Bärtu het weder mau eini vo sine
zämegschtolene Wiisheite use gmuulet: „Wo chiemte mer he, we
aui seite, wo chiemte mer he, o niemer giengti för d’zluege,
wohe dass mer chiem, wenn mer gieng!“.
Es letscht’s Mau het de Thömu siner Bierglüscht bi der angere
wöue ungere juble: „Ehr gloubet aber ned öppe a di grantige
Gschichtli, wo säge, dass i de erschte Noveämbernächt aui Käsch
rond om d‘Rigi wie Arme-Seele-Liechtli us erne Löcher
lüchte?“ „Däich wou gloube mer dra, o jetze
gaht’s a d’Säck!“ bäägets vo onge här, wo der
Köbu o der Fipu aus letschti zwe vo dene chäche Käscher-Manne us
der Näbu-Suppe uftauche.
U so si use i die uganteligi Rigi-Nacht …
O wär wot wösse, öb Käsch rond om d‘Rigi i de Näbu-Nächt
werklech lüchte, dä muess scho säuber go guene. Aber gäbid acht: Es
get Lüüt, wo säge, dass scho gar mänge Käscher i eim vo dene vele
Käsch-Löcher a de Rigi-Wäng verschwunde ond nie meh uftaucht esch,
osser aus armi Seel i näblige Novämber-Nächt!
-----
... und hier kannst du Deine Lösung überprüfen!