Dit is de eerste geocache van Superknuffies, verstopt in onze eigen “achtertuin”.
De cache ligt in het talud van een geasfalteerde holle weg die is afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Parkeren kan op circa 650 m afstand langs de weg op N 50 56.100, E 5 52.115. Rij niet verder, want het wordt smal! Van daar is het een eenvoudige wandeling of fietstocht naar de cachelocatie. Voor het vinden van de cache moet er wat geklauterd worden. Ondanks de cachenaam hoeft er niet gegraven te worden! De cache is goed gevuld (neem mee, neem mee!) en er is genoeg ruimte voor trackables.
Zuid-Limburgse grubben en holle wegen
Deze holle weg wordt in de plaatselijke volksmond "De Gröbbe" genoemd. Een grub of grubbe is een door eeuwenlange erosie uitgesleten dalletje dat wordt gebruikt als weg. Ze komen hoofdzakelijk voor in lössgebieden en liggen meestal parallel aan de hellingsrichting. Afstromend regenwater kan zich daardoor snel verzamelen en de proporties van een flinke beek aannemen. De wanden van grubben zijn meestal dicht begroeid waardoor het beschutte routes zijn en waren. Het gebruik als weg versterkte de erosie. Nu zijn veel wegen in grubben geasfalteerd om de erosie te beperken. Waar het water vanuit grubben tot problemen leidde, zijn door het waterschap regenwaterbuffers aangelegd. Zo ook langs deze grub om Nagelbeek te beschermen.
Gegraaf in de Gröbbe
De hellingen en plateau's aan weerskanten van deze grub bestaan uit afzettingen van de Maas met daarin veel zand en grind. Op wat grotere diepte ligt ook zilverzand, een gewilde grondstof. Sinds de jaren 50 wordt in dit gebied gegraven naar deze delfstoffen, waardoor enorme gaten in het landschap zijn ontstaan. Deze zijn te zien als je een paar honderd meter doorloopt. De zuidoostelijke groeve is in de jaren 90 helemaal volgestort met huisvuil en (illegaal) industrieel afval. Dit heeft indertijd geleid tot ongekende overlast door stank, meeuwen- en zwerfplastic. De concentraties methaangas in de grubbe zijn zo hoog geweest dat er explosiegevaar heerste. Er waren grote ventilatoren en zelfs een helikopter nodig om het gas te verdrijven. Uit de stortplaats wordt nu gereguleerd gas gewonnen voor het opwekken van electriciteit.
De groeve aan de overzijde mag niet verder uitbreiden en wordt hopelijk ingericht als een natuur- en recreatiegebied. De besluitvorming hierover loopt nog.
In de grubbe zijn nog allerlei relicten van de grind- en zandwinning te zien, zoals grondwaterpeilbuizen, stellages voor de ventilatoren en grote keien (!).
The cache is located in the slope of a paved ravine, that is closed to motorized traffic. Parking is possible approximately 650 meters along the road at N 50 56.100, E 52 115. Do not drive further, it gets narrow! From there it's an easy walk or bike ride to the cache location. To find the cache some climbing is needed. Despite the cache name, there is no need to dig! The cache container has a rich content and there is enough room for trackables.
Ravines in South Limburg
This ravine is called "De Gröbbe" by locals. A grub or grubbe is created by centuries of erosion and is used as a road. They occur mainly in areas with löss deposits and are usually parallel to the direction of the slope. Rainwater runoff collects in the ravine and forms fast flowing streams. The walls of grubben are usually heavely overgrown, creating a sheltered passage. The use as a road reinforced the erosion. Now, many grubben are paved to reduce erosion. Where too much water from grubben leads to problems, water retention bassins are build. In this grubbe one of these bassins protects the hamlet of Nagelbeek.
Digging in the Gröbbe
The slopes and plateaus on both sides of the grub consist of deposits of the Meuse with lots of sand and gravel. At larger depths is also silver sand to be found, which is a valuable mineral. Since the 1950's, this area is mined for these minerals, creating huge cavities in the landscape. You can see them, when you walk a few hundred meters further. The southeastern quarry has been completely filled with domestic garbage in the 1990’s. At that time, this led to unprecedented nuisance caused by smell, seagulls and stray plastic. Once methane concentrations were so high that there was risk of explosion. Large fans and even an helicopter were needed to dissipate the gas. Now landfill gas is extracted in a regulated way to generate electricity.
For the quarry on the other side no further expansion is allowed. We hope this area will be developed to become a nature conservation area. Decision on this issue is ongoing.
The ravine contains many relics of the gravel and sand excavation, like monitoring wells, frames for the fans and large boulders (!).