O tej katastrofie z 1946 roku nie pisaly zadne gazety. Sprawe wyciszono, choc zginelo czterech mlodych ludzi. Pierwsza w Polsce próba ucieczki samolotem z Góry Szybowcowej do Wiednia zakonczyla sie fatalnie. W tej sprawie jest wiele pytan, a byc moze nie wiedzielibysmy o niej nic, gdyby nie dokumenty odnalezione na wysypisku smieci w Jezowie - m.in. Ksiega Lotów nr 1 zawiadowcy lotniska.
Jest noc listopadowa 26.XI.1946 roku, miejsce - Góra Szybowcowa, godz. 3 nad ranem. Szymanscy Alfred i Rudolf, oraz Ich dwóch kolegów podjeli decyzje ucieczki z kraju, samolotem ze Szkoly Szybowcowej w Grunowie, obecnie Jezów. Samolot ten byl przeznaczony dla dwóch ludzi - Szymanscy zdecydowali sie na zabranie dodatkowo dwóch osób - Burlawskiego i Rybczynskiego. Gdzie ci dwaj zajeli miejsce jest zagadka, prawdopodobnie musieli lezec na placie samolotu. Mozliwe jest równiez, ze w drugiej kabinie lecialo dwóch, po uprzednim wymontowaniu drazka sterowego.
Taki nietypowy ladunek juz byl przeslanka do wypadku lub katastrofy. Decyzja zapadla- obezwladnili wartowników, samolot wyprowadzono z hangaru, uruchomiono silnik, dokonano jego próby, wyjeto podstawki spod kól, pelen gaz i start w kierunku gór i wolnosci.
Wial slaby wiatr SE, zawiadowca lotniska Józef Zuzann w Ksiedze Lotów nr 1 odnotowal zmiane pogody z ostrzezeniem f - byl to sygnal, ze w górach bedzie wialo i tworzy sie chmura altocumulus lenticularis, tzw. chmura stojaca. Zjawisko to wystepuje jedynie w Karkonoszach i wykorzystywane jest przez szybowników do lotów wysokosciowych. Tego zjawiska nie lekcewaza nawet doswiadczeni piloci, wówczas nad górami tworza sie bardzo silne zawirowania. Szymanscy to zlekcewazyli lub byli tego nieswiadomi, bo nigdy nie latali w takich warunkach. Brak umiejetnosci pilotazowych, lot noca- byly przyczynami katastrofy i utraty zycia czterech osób. Pierwsze minuty lotu przebiegaja w miare spokojnie, pilot stara sie nabrac wysokosc 200 metrów, by przeleciec pasmo gór. Obciazony samolot z trudem uzyskuje wysokosc 1m/sek. Pilot ma jeszcze kontakt wzrokowy z ziemia wlatujac w rejon Matejkowic - dzisiejszej Przesieki. Dostaje sie w strefe calkowitego zachmurzenia oraz bardzo silna turbulencje, traci orientacje przestrzenna , wysokosc i uderza w zbocze góry.
Dnia 26.XI.1946 r, godz. 4 nad ranem - wartownik Wisniewski ze straznicy slyszy odglos silnika samolotu, po chwili trzask i uderzenie, melduje por. Woronieckiemu. Por. Woroniecki zaniedbal obowiazku wyslania patrolu w celu ustalenia zaistnialej okolicznosci. W dniu 2.XII.1946 r. - pracownicy lesni narodowosci niemieckiej natrafiaja na wrak samolotu wraz z niezyjacymi ludzmi.
Zagadka jest, ze od 26.XI - 2.XII.1946 r. sprawa ta nie byla w centrum zainteresowania. Wiadomo jedynie bylo, ze samolot zostal uprowadzony ze Szkoly Szybowcowej przez braci Szymanskich, byli pracownikami Szkoly Szybowcowej w Grunowie - Jezowie. Byli znani przez personel placówki i w Aeroklubie Jeleniogórskim. Przygotowania samolotu, zatankowanie 160 l benzyny, 15 l oleju, sprawdzanie jak silnik pracuje - niemozliwe jest, by te czynnosci byly niewidoczne. Mozliwe bylo, ze mieli zyczliwych ludzi w tej wyprawie. Dnia 25.XI 1946 r. Alfred Szymanski wykonuje lot w celu utrwalenia topografii terenu Kotliny Jeleniogórskiej. P. Zofia Szymanska z Gdanska w liscie do syna Alfreda polecila dwóch kolegów, by syn cos ciekawego Im zaoferowal.Ten list zaowocowal w szalenczej decyzji jaka podjeli. Rybczynski i Burlawski bedac w Gdansku czynili próby ucieczki statkiem, to Im sie nie udaje, wiec wpadli na pomysl eskapady samolotem. Wszyscy w okresie wojny byli zwiazani z organizacjami podziemnymi - AK, WIN, NSZ. Szymanski Alfred w sierpniu jest uczestnikiem na kursie pilotazu samolotowego w Szkole Pilotów - Ligota Dolna. Opinie o przeszlosci okupacyjnej sfalszowano. Szymanski jako pilot wykonal 3 samodzielne loty. Dlaczego w skladzie komisji badajacej przyczyne katastrofy nie bylo inspektora KCSP A. Kokota z Grunowa - Jezowa?
Opracowal: Leszek Ganski
