cache bom baby nr.9 zandkreekplaat Traditional Cache

This cache has been archived.

kit-katje: stijger kom niet terug daarom gaat deze in het archve

kit-katje

More
Hidden : 1/26/2012
Difficulty:
1.5 out of 5
Terrain:
2.5 out of 5

Size: Size: micro (micro)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works
Looking for a different adventure?

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:


De watersnoodramp van februari 1953 is de basis geweest voor het ontstaan van het Veerse Meer. De zeewerende dijken bleken toen te zwak en te laag om een hevige noordwesterstorm te trotseren. Vele inwoners lieten het leven in het kolkende koude water en de ravage was onvoorstelbaar groot. Om dergelijke rampen in de toekomst te voorkomen werd het Deltaplan opgesteld. De zeegaten die tot ver in het land doordrongen werden afgesloten met dammen. Zo ook het getijdenwater dat bij Veere en Kats vrij naar binnen stroomden en zijn weg vond tussen de eilanden Noord-Beveland, Wolphaartsdijk en Walcheren Na de afsluiting in 1961 ontstond een binnenmeer. Niet zout en niet zoet maar ergens er tussenin; het werd brak water. Eigenlijk was een zoet meer gepland maar omdat de Oosterschelde uiteindelijk een zout (zij het gedempt) getijdenwater werd was een zoet Veerse Meer niet meer mogelijk. Het Meer wordt enige malen per jaar ververst met zout Oosterschelde water en de omliggende polders lozen er zoet water in. Het waterpeil werd ook afgestemd op de landbouwafwatering van de omliggende polders. Daarom is het peil in de winter 70 cm lager dan in de zomer. Dit is eigenlijk tegennatuurlijk want in de winter valt immers het meeste regenwater. Na de afdamming werd het meer ingericht. De hoger gelegen drooggevallen platen werden eilanden. Delen van de eilanden en oeverlanden werden bebost of ingezaaid met gras. Andere delen moesten zich als vanzelf ontwikkelen tot natuurgebieden. De afwisseling van het zoutgehalte van het water, het verschil in diepte, het verschil in zomer en winterpeil, de afwatering van het polderwater, en de inrichting van het gebied zijn de belangrijkste basiselementen voor het huidige landschap en de planten en dieren die er te zien zijn. Nadat in het kader van de deltawerken in 1963 de zeearm de Zandkreek werd afgedamd, ontstond er een enorm watersportgebied: het Veerse Meer. Het Veerse Meer is gelegen tussen de voormalige eilanden Zuid Beveland, Noord Beveland en Walcheren. Met een lengte van 22 km en een breedte van 250 tot 1500 meter; beslaat het wateroppervlakte 2150 ha. Op het langgerekte meer met zijn landschappelijk aantrekkelijke oevers en ook tussen de vele eilandjes kunnen mooie vaartochtjes worden gemaakt. Op tal van eilandjes zijn aanlegplaatsen waar men gemakkelijk kan afmeren. Hier kunt U wandelen en picknicken . . Door de afdamming zijn er in het Veerse Meer geen getijdenstromen . De oevers zijn ondiep en de bodem looptlangzaam af zodat ook kinderen veilig in het water kunnen spelen. Dit maakt het Veerse Meer tot een zeer aantrekkelijk vakantiegebied voor het hele gezin. Het Veerse Meer dankt zijn naam aan het pittoreske stadje Veere., aan de noordkant van Walcheren. Oorspronkelijk was het een handelshaven en had het verdedigingswerken. Nu is het een geliefde haven voor de pleziervaart. Veel in Veere herinnert nog aan zijn oude functie, zoals de “Schotse Huizen”, de handelshuizen langs de kade bij de haven, het centrum met zijn ommuurde tuinen, het gotische stadhuis, de Grote kerk en de Campveerse toren. Op de bodem van het meer leven opvallend veel kleine kreeftjes, garnalen en krabben en ook komen er veel weekdieren (schelpachtige) voor waaronder de bekende Zeeuwse mossel die zich hecht aan de steigerpalen en steenbestortingen. Ook bevindt zich in het water veel plankton zoals kiezelwieren, raderdiertjes en watervlooien. Berucht zijn verder de uitgestrekte velden van Zeesla. Deze groene massa’s zijn een direct gevolg van het voedselrijke polderwater dat op het meer wordt geloosd. Het is hinderlijk voor zwemmers en kleinere boten en kan soms ook erg stinken. Wilt U eens een zeeslaveld van nabij bekijken vaart U dan eens langs de Middelplaten of de Oranjeplaat. Ziet U liever een veld van het meer natuurlijke Zeegras dan moet u ten oosten van de haven van Wollphaartsdijk zoeken. In dit wat zoutere deel van het Meer groeit het op een diepte tussen de 1 en 2 meter. Al dit leven is een belangrijke voedselbron voor vogels en vissen. Er leven in het Veerse Meer niet zoveel soorten als bijvoorbeeld in de Oosterschelde maar via de sluis bij Kats komen toch nog aardig wat soorten binnenzwemmen. Vooral de glasaal trekt in het voorjaar massaal het meer in. Zoveel zelfs dat er beroepsmatig op gevist wordt. De vele palingfuiken die U op uw tochten zult tegenkomen getuigen hiervan. Past U op dat de schroef van Uw boot niet in de netten of spandraden van deze fuiken komt. Vooral s’nachts zijn ze moeilijk te zien. De thuishaven van de palingvissers is Wolphaartsdijk. Hier kunt U ook hun fotogenieke boten met in de wind drogende fuiken aanschouwen. Andere vrij veel voorkomende soorten zijn Grondels, Koornaasvis, Driedoornige Stekelbaars en Harders De Harder is een tot 70 cm grote vis die U in de ondiepe delen kunt waarnemen. Vooral in het voorjaar, als ze paaien is het een genot om hier bij windstil weer naar te kijken. In het meer wordt jaarlijks een behoorlijke hoeveelheid Forel voor de sportvisserij uitgezet. De Forel kan zich hier niet voortplanten want daar heeft hij zoet stromend water en een kiezelbodem voor nodig. Het uitzetten wordt daarom elk voor-, en najaar herhaald. Natuurlijk heeft U wel een sportvisakte nodig als u deze lekkere vis wilt verschalken. Het Veerse Meer is bekend om het voorkomen van grote aantallen vogels. Het Meer heeft de grootste dichtheid aan vogels van alle Deltawateren. Op het water kunt U veel visetende vogels zien. In de winter zijn er veel Brilduikers en Zaagbekken. Zaagbekken jagen in kleine groepjes op vissen. In verband zwemmend sluiten ze vissen in. Is dat gelukt dan duiken ze onder om ze met hun tandrijke snavels te vangen. Een ander visetende vogel is de Aalscholver Het is een prachtig gezicht om te zien hoe deze vogels hun vleugels drogen. Met wijd uitgeslagen vleugels zitten ze als silhouetten op meerpalen. De Aalscholver is een broedvogel van het Veerse Meer. Het broedgebied bevindt zich in het natuurreservaat de Middelplaten waar zich sinds enige jaren ook een kolonie van de zeldzame Lepelaar heeft gevestigd. Deze grote witte vogel heeft een spatelvormige snavel waarmee hij kleine diertjes uit ondiep water uitzeeft. De droogvallende oevers zijn een belangrijk foerageergebied voor allerlei steltlopers en op de begroeide oevers zult u weer geheel andere vogels zien. Vooral in de rietvelden langs de eilanden huizen veel vogels waaronder de altijd kwetterende Karekieten In de bosachtige gebieden kunt U onder andere De Zanglijster, Wielewaal en Specht bewonderen. In totaal broeden er zo’n 65 verschillende vogelsoorten in het gebied. Daarnaast zijn er vele vogels die hier komen overwinteren of foerageren Broeden eenden (Bergeend, Slobeend, Wilde Eend, Kuifeend en Krakeend) kunt U goed waarnemen op de Middelplaten. Weidevogels als Kievit, Tureluur en Kluut vind U in hoge dichtheden op de Haringvreter, de Soelekerkeplaat en de Middelplaten. Zilvermeeuwen en Kleine mantelmeeuwen vooral op de oeverbeschoeiingen van de eilanden.

Additional Hints (Decrypt)

anggr bs qebtr ibrgra?

Decryption Key

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|M
-------------------------
N|O|P|Q|R|S|T|U|V|W|X|Y|Z

(letter above equals below, and vice versa)


Advertising with Us