In verband met de afsluiting van de Pilotenweg vanwege zandwinning, is er een nieuwe route naar de cache. Met dank aan Dhr. Freija,het waterschap Hunze en Aa's en dhr. Haan(eigenaar van de schapen) en bureau Meersted,is dit mogelijk.
Met dank aan bureau Meerstad voor het verlenen van toestemming voor het plaatsen van de cache.
Blijf op de paden en hou je aan de gedragsregels die gelden voor natuurgebieden! Alleen bij de cache moet u van het pad af.
De heikikker
De heikikker (Rana arvalis) is een middelgrote kikker met een iets spitse snuit. De kleur is erg variabel van geelbruin tot rood/groenbruin op de rug met vaak een lichte lengtestreep over de rug heen. Ook heeft hij een patroon van donkere vlekken op de flanken en een lichte buik. En hij bezit een relatief grote graafknobbel op de achterpoot (ongeveer halve teenlengte). In de paartijd (eind februari, tot uiterlijk begin april met een piek in kooractiviteit in maart) kleuren mannetjes licht- tot fel blauw. Deze kleur is maar enkele dagen aanwezig. Heikikkers kunnen 8 cm groot worden.
De heikikker is in alle Nederlandse provincies (behalve Flevoland) bekend, maar kent zijn grootste verspreiding in de hoger gelegen delen van het land. In de provincie Groningen is het een zeer bijzondere soort. Hij komt vooral voor in vochtige heidegebieden, waar sprake is van veenvorming en in hoog- en laagveengebieden. Ook in de rest van zijn verspreidingsgebied is vocht en veenvorming een belangrijk element van zijn biotoop. Maar hij wordt ook wel aangetroffen in vochtige schraalgraslanden, duinvalleien, bosranden, langs meren en rivieren en in komkleigebieden. De aanwezigheid van laag struweel en hoge kruidige gewassen is hier van belang.
Vanaf half maart zijn de heikikkers in het voortplantingswater te vinden, bij een zacht voorjaar soms nog wel eerder. De dieren hebben een zeer korte koorperiode, die soms maar één week duurt, waarin zij hun bubbelende geluid laten horen. Het hoogtepunt ligt rond eind maart - begin april. In diezelfde tijd worden ook massaal de eieren afgezet in de wat diepere delen van het water. Mei is de beste maand voor het vinden van larven van de heikikker.
Het voortplantingsbiotoop bestaat uit ondiepe stilstaande wateren met oevervegetatie. Het water zelf is vaak enigszins zuur (pH 4 - 5.5) en voedselarm. Net als de bruine kikker produceert de heikikker een grote klomp kikkerdril; vaak in grote velden bij elkaar, in het ondiepe water van de oeverzone of op drijvende vegetatie. De vrouwtjes verdwijnen na de eiafzet weer uit het voortplantingswater, terwijl de mannetjes nog enkele weken kunnen blijven hangen. Ze wachten op een nieuwe kans om een wijfje te bemachtigen.
De larven komen na enkele dagen uit. Ze verblijven in het voortplantingswater tot zij na twee tot drie maanden metamorfoseren. Heikikkers overwinteren voornamelijk op het land. Hier bezetten zij vanaf september/oktober hun overwinteringsverblijf.
Bescherming
De heikikker heeft de status "thans niet bedreigd"op de Rode lijst maar is wel in de Flora- en faunawet opgenomen. De heikikker heeft een zeer hoge beschermingstatus in zowel de Conventie van Bern, als in de Europese Habitatrichtlijn.
De cache zit, net als de kikker in de winter, lekker in een holletje verstopt. Het dekseltje goed terug plaatsen.
Veel plezier bij het zoeken. We zijn bij het uitzetten naast de vele kikkers, een vos en reeën tegen gekomen. Vooral na regen zijn laarzen/ goed schoeisel handig. Bij de cache locatie is een bankje waar u heerlijk kunt zitten en genieten van het mooie uitzicht.
|
>Succes en veel plezier met deze cache<
Help Nederland schoon houden "Cache In Trash Out"
Als u aan het Geocachen bent neem dan het zwerfvuil wat u op uw tocht tegenkomt even mee.
|
|