Skip to content

Le club des Mineurs de la Haardt Traditional Cache

This cache has been locked, but it is available for viewing.
A cache by [DELETED_USER]
Hidden : 4/29/2012
Difficulty:
2 out of 5
Terrain:
3 out of 5

Size: Size:   regular (regular)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:



FR:

Il y a beaucoup de mystères en relation avec l'histoire de la Haardt. Certaines sont surement en relation avec les accidents mortels qu'il y a eu pendant les temps d'exploitation des galeries, ont parle de fantômes qui se promènent en pleine nuit, perdu dans les bois, des âmes mécontent car ils ont du nous quitter beaucoup trop tôt.

Je me préoccupe déjà depuis un certain temps avec les histoires qui se tournent autour de cette forêt, car mon grand-père faisait partie du fameux club des mineurs de la Haardt. Il nous a quitté quand j'était encore beaucoup trop jeune pour comprendre toutes les histoires qu'il a survécu de tout près. Il y avaient quand même quelques détailles qui se sont gravés dans mon cerveau, et avec le temps il y à de plus en plus de détailles auxquels je me souvient.

Comme l'histoire suivante.

Un jour, j'ai du avoir 3 ou 4 ans, mon grand-père me prenait pour une promenade sur la Haardt. Au milieu d'un petit chemin il s'arrêtait il regardait droit sur une petite formation de pierres. Son visage était marqué de peur et de respect, il était avec ses pensées dans un autre temps. Soudain, il disait:

Tu sait mon petit ici est un endroit hanté, un endroit qui pour certain représentait un lieu de chance, et en même moment pour d'autres un lieu de malchance, de désespoir et de souffrances…

On continuait notre promenade, après un long moment de silence, il commençait a me raconter toute l'histoire.

Une fois par mois, un groupe de mineurs se donnait rendez-vous à ce endroit pour jouer au poker. Mais c'était pas un jeu comme les autres, ici ont pouvait perdre beaucoup plus que seulement de l'argent…on pouvait perdre son visage, sa famille, toute sa vie. Du moment que les cartes étaient posées sur la table il n'y avait plus moyen pour en revenir en arrière. Personne avait le droit de quitter la table tand qu'il n'y avait pas de gagnant. L' un ou l'autre qui voyait tout son argent partir, essayait d' influencer son destin en trichant, mais aussi vite ils ont été punit, pour le reste de leurs vie. Ils ont jamais revu leur famille, ils sont disparu pour toujours….

J'ai perdu beaucoup de copains comme ça, des braves gens, normalement honnête, qui avaient seulement peur de perdre leur salaire pour lequel ils ont risqué chaque jour leur vie, de devoir rentrer sans le moindre sou dans leurs poches. On se dit que certains jours on les entend encore maintenant hurler au font des mines,…Pour cela je te dit mon petit, il faut jamais tricher dans sa vie.

Depuis le temps cette histoire me préoccupe beaucoup, qu'est il arrivé à ces gens, où sont ils passés,…

J'ai fouillé tout les livres que j'ai trouvé, tout les journaux de l'époque, et oui il y avaient pas mal de gens porté disparu, il y avait pleins de rumeurs et de soupçons, qui parlaient de meurtre, suicide, accidents, fuite, etc, mais aucune qui était en relation avec l'histoire de mon grand père. J'ai essayé de parler avec des ancien mineurs, mais sans succès, les uns n'étaient pas au courant, les autres m'ont fermé aussi vite la porte au visage, dès que je leurs racontait l'histoire de mon grand-père.

Il fallait absolument que je retrouve cet endroit hanté, la formation de pierres où mon grand-père s'arrêtait à chaque fois qu'on passait devant. J'ai passé des journées entière à me promener dans cette vaste foret avec pleins de chemins qui ressembles les uns aux autres, qui traversent les bois comme un grand labyrinthe. Mais il y quelques jours en arrière, je me promenait sur un petit sentier, soudain, un drôle de sentiment, la voix de mon grand-père résonnait dans mes oreilles, l'image de son visage, et là, droit devant moi, une formation de pierres qui m'était bien connu. Enfin arrivé au but. La réponse à toutes mes questions se trouvait derrière ses pierres. Je me dirige vers cette formation et la dans un versant,…une cabane…. Je m'avance tout doucement, pas par pas, le seul bruit que j'entend et le battement de mon coeur,…

A l'intérieur se trouvait plus grand chose, un canapé, une table et,… une boîte avec un jeux de cartes. Je me suis assis dans un coin tout en laissant agir l'atmosphère, est-ce que c'était tout, pas de réponse, pas d'indice, rien à part ces vieux meubles et un jeux de cartes,…???

Allez svp aux coords indiqués peut être vous trouvez les réponses à mes questions.


LU:

Ët gin vill mystérieïs Geschichten am Zesummenhang mat der Haardt. Verschiddener sin sëcher an Verbindung mat deenen sëllechen déitlechen Accidënter an den Minièren, d'Léit schwätzen vun Geeschter, déi sëch Nuets ziellos am Bësch ronderem dréiwen, verlueren Séilen déi eis vill ze fréih verloos hun.

Ech beschäftegen mesch schon zënter enger Zaïtchen mat den Geschichten déi am zesummenhang mat deem faszinéierendem Bësch stinn, well main Grouspapp wor och een aus dem faméisen Club vun den Mineuren. Hién huet eïs léider verloos wou ech na vill ze jonk wor vier déi Geschichten, déi hien materliéwt huet ze verstoen. Verschidden Détailler hun sëch awer an maïn Gehier angebrannt, an mat der Zaït kommen emmer méih Détailler zum Vierschaïn. Genau wéi dei volgend Geschicht.

Ënges Dâgs, ech wor sou 3-4 Joër aal, huet maïn Boop mëch mat op d' Haardt trëppelen geholl. Matten op ëngem klëngen Wee ass hien op een mol stoen bliwwen, an huet riecht op eng Sténgformation gekuckt. An sëngem Gesieht wor en Ausdrock vun Angscht an Respekt, hïen wor waït fort an sëngen Gedanken, an enger aanerer Zaït. Opeenmol sot hien zu maer:

Wees de maïn Jong héi ass eng verfluchten Platz, vier déi eng eng Platz von Chance an glaïchzaïteg vier déi aaner eng Platz vun Pësch, Hoffnungslosegkeet an Leed…

Maer sin wéider getrëppelt, noh engem laangen, rouegen Moment huet en ungfangen maer déi ganz Geschicht ze erzïelen.

Een mol am Mount, huet een Group vun Mineuren sëch op dërer Plaatz getraff vier Poker ze spillen. Mee ët wor keen Spill ewei déi aaner, héi konns du méih ewei nëmmen Suen verleïeren…héi konns du daïn Gesieht, dëng Famill an daïn ganzt Lïewen verleïeren. Vun deem Moment un wou d'Kuarten um Dësch loungen, ass ët keen zerëck méih gin. Keen huet dïerfen den Dësch verlossen, bis ët en Gewënner gouff. Deen een oder aaneren, deen saïn ganzt Geld verschwannen gesinn huet, huet probéiert saïn Schicksal ze beanflossen an deems en fuddelt, mee en ass direkt vier den Rëscht vun sëngem Lïewen bestrooft gin. Keen vun hinnen huet hier Famill jemools ërem gesinn, sie blouwen vier ëmmer verschwonnen…

Ech hun sou vill Kollegen verluer, gudd an normalerwéis och eïerlech Léit, déi just angscht haaten hïer Péih, vier déi së all Dâg hiert Lïewen riskeïert hun, ze verleïeren, angscht ouni een Sou an der Täsch mussen heem ze goen. Ët erzïelt een sëch dass een se haut na héi ans do déif an den Minièren huerelen héiert. Dowéinst soen ech daer, ët lount sëch nët am Lïewen ze fuddlen.

Déi Geschichte beschäftegt mësch schon lang, waat ass mat deenen Léit geschidd, wou sin së bliwwen,…

Ech hun sämtlech Bischer an Zeïtungen aus dërer Zaït Durchsicht, an effektiv, woren zu därer Zaït vill Léit verschwonnen, ët gouffen lauter Rumeuren an Verdachter, von Mord, Selbstmord, Accidënter, Oofsëtzen,…Mais kéng dovun schéint wïerklëch an Verbindung mat der Geschichte von mëngem Boop. Ech hun probeïert mat fréieren Mineuren ze schwätzen, mee déi eng woussten naïcht, déi aaner hun ma Dier op der Nues zougeheït wou ech ungefangen hun vun daerer Geschicht ze schwätzen.

Ech muss onbedingt déi verfluchten Plaatz erëmfannen, déi Stëngformatioun, vierun dërer maïn Boop emmer stoen bliwwen ass wann ma laanscht gangen sin. Ech hun Deeg domat verbruet an deem groussen Bësch rondererm ze trëppelen, op Wee'er déi een dem aanerern geglach hun, an sëch wéi en Labyrint duerch den Bësch gebuert hun. Mais vierun ë puer Deeg, ass mëch op een mol en komëscht Gefill iwwerkomm, ech hun mëngem Boop sëng Stëmm an mëngem Ouer héieren, saïn Bild ass ma emmer rëm vierun Aen komm, an do, riecht vierun maer, eng Stëngformatioun déi ma verdächteg kënneg vierkomm ass. Endlëch um Ziel unkomm. D' Äntwert op all mëng Froen loung hannert den Stëng. Ech gin drop zou, an do an engem Hang,…en Haïsschen. Ganz lues gin ech drop zou, Schratt vier Schratt, keen Geraïsch, daat eenzegt waat ech heïeren ass maïn Haerz waat pocht,…

An dem Haïschen wor nët méih ganz vill, ausser engem Dësch, engem Canapé,… an eng Këscht mat engem Kuartenspill. Ech hun mësch an en Ëck gesaat an déi Atmosphér op mech wïerken geloos, soll daat alles sin, kéng Äntwert, keen Indice, naïcht auuser ë puer Miwwel an en Kuartenspill…?

Gidd weg op d Coordinaten vielleicht fannt daer d'Äntwert op meng Froen.


DE:

Es gibt viele mysteriöse Geschichten im Zusammenhang mit der Haardt. Verschiedene sind sicher in Verbindung mit mit den vielen tödlichen Unfällen die es in den Galerien gab. Viele Leute reden von Geistern, die sich Nachts ziellos im Wald herum treiben, verlorene Seelen die uns viel zu früh verlassen haben.

Ich beschäftige mich schon seit geraumer Zeit mit den Geschichten die in Zusammenhang mit diesem faszinierendem Wald stehen, weil mein Grossvater war auch einer aus dem berüchtigtem Club der Mienenarbeiter. Er ist leider von uns gegangen als ich noch viel zu jung war um die ganzen Geschichten, die er miterlebt hat, zu verstehen. Verschiedene Details haben sich aber in mein Gehirn eingebrannt, und mit der Zeit kommen immer mehr Details zum Vorschein. Genau wie folgende Geschichte.

Eines Tages, ich war so 3-4 Jahre alt, hat mein Opa mich auf die Haart zu einem Spaziergang mitgenommen. Inmitten eines kleinen Pfades blieb er stehen und blickte auf eine Steinformation. In seinem Gesicht zeichnete sich ein Ausdruck aus Angst und Respekt ab, er war in seine Gedanken versunken, in einer anderen Zeit. Auf einmal sagte er zu mir:

Weisst du mein Sohn, hier ist ein verfluchter Ort, für die Einen ein Ort des Glücks, und gleichzeitig für die Anderen ein Ort des Pechs, der Hoffnungslosigkeit und des Leids…

Wir führten unseren Spaziergang stillschweigend fort. Nach einigen Minuten hat er mir die ganze Geschichte erzählt.

Ein mal im Monat hat sich eine Gruppe Minenarbeiter sich an diesem Ort getroffen um zu pokern. Allerdings war es kein übliches Spiel, man konnte mehr als nur sein Geld verlieren…hier konntest du dein Gesicht, deine Familie und dein ganzes Leben verlieren. Von dem Moment an wo die Karten auf dem Tisch lagen, gab es kein zurück mehr, keiner konnte den Tisch verlassen bis es einen Gewinner gab. Der ein oder andere, der sein Geld schwinden sah, versuchte sein Schicksal zu beeinflussen, indem er versuchte zu schummeln, aber er wurde sofort für den Rest seines Lebens bestraft. Keiner von Ihnen hat seine Familie je wieder gesehen, sie blieben für immer verschwunden…

Ich habe so viele Kollegen verloren, gute und unter normalen Umständen ehrliche Leute, die nur fürchteten ihren Monatslohn, für den sie tag täglich ihr Leben riskierten, zu verlieren, und ohne einen Schein in der Tasche nach Hause gehen zu müssen. Man erzählt sich dass sie heute noch tief in den Galerien heulend umherlaufen. Deswegen lohnt es sich nicht im Leben zu betrügen.

Diese Geschichte beschäftigt mich schon lange, was ist mit den Leuten geschehen, wo sind sie verblieben,…

Ich habe sämtliche Bücher und Zeitungen aus jener Zeit durchstöbert und es sind wirklich viele Leute verschwunden, es gab viel Tratsch und Verdachte, von Mord, Selbstmord, Unfällen, Flucht,…allerdings schien sich nichts davon in Zusammenhang mit dieser Geschichte zu befinden. Ich habe versucht mit damaligen Minenarbeiter zu reden, allerdings wussten einige von nichts, und die Anderen schliessen sofort die Tür als ich anfing von der Geschichte zu reden.

Ich muss diesen verfluchten Ort unbedingt wieder finden, die Steinformation, vor der mein Grossvater immer stehen blieb wenn wir vorbei kamen. Ich habe Tage damit verbracht diesen grossen Wald zu durchforsten, auf Pfaden die ein dem anderen glichen und sich durch den Wald bohrten wie ein grosses Labyrinth. Vor einigen Tagen allerdings, überkam mich auf einmal ein seltsames Gefühl, die Stimme meines Grossvater hallte in meinen Ohren, sein Bild erschien mir immer wieder vor Augen, und da, genau vor mir, eine Steinformation die mir verdächtig bekannt vorkam. Endlich am Ziel angekommen. Die Antwort auf all meine Fragen lag hinter diesen Steinen. Ich ging darauf zu, und da in einem Hang,…ein kleines Häuschen. Sehr langsam, Schritt für Schritt, Gin Ich darauf zu, das einzige Geräusch das ich höre ist das pochen meines Herzens,…

In dem Häuschen vor nicht mehr viel ausser einem Tisch, einem Sofa und…eine Kiste mit einem Kartenspiel. Ich liess mich in einer Ecke nieder und liess alles auf mich einwirken, sollte das alles ein, keine Antwort, kein Hinweis, nicht ausser ein paar Möbeln und einem Kartenspiel…?

Begeben sie sich an die Koordinaten, vielleicht finden sie Antwort auf meine Fragen

Additional Hints (No hints available.)