OCRIETEILAND
Ter hoogte van de oude Ocrietfabriek maakt de Eem een enorme kronkel.
In de jaren tachtig is hier een stuk gekanaliseerd om die bocht af te snijden, waardoor er een eiland is ontstaan dat de naam Ocrieteiland kreeg, vernoemd naar de tegenover gelegen fabriek.
Net voorbij de oude Ocrietfabriek is een bruggetje naar het eiland waar op het zuidelijk deel tegenwoordig o.a. een kanovereniging en een scoutingvereniging zijn gevestigd.
Auto's kunnen het eiland op, maar het weggetje loopt dood en er is slechts beperkte parkeergelegenheid.
Vanaf het bruggetje is de bocht van de rivier goed zichtbaar, met op de achtergrond de oude Ocrietfabriek.
Tegenover het noordelijk deel van het Ocrieteiland heeft zich een Jachthaven gevestigd, met een terras (trap op) met uitzicht op de Eem.
Het noordelijk deel van het eiland is overigens voor publiek gesloten. Het is er het grootste deel van het jaar erg drassig en er leven veel vogels.
De Ocrietfabriek
In 1939 nam de N.V. Hollandsche Deurenfabriek te Zaandam, onder leiding van Cornelis Bruynzeel jr. een klein granitobedrijfje in Baarn over.
In 1938 was Bruynzeel begonnen met het in serie produceren van standaardkeukens. Het doel van de overname was de opzet van een bedrijf dat de aanrechtbladen kon fabriceren voor al die keukens.
De in 1913 geboren J. (Han) van der Eerde werd directeur en het overgenomen bedrijfje begon onder de naam Ocrietfabriek N.V. Baarn met de vervaardiging van aanrechtbladen.
Directeur Van der Eerde liet zich inspireren door het Engelse woord voor beton, concrete (spreek uit: konkriet).
|
De "Bruynzeel keuken"
(begin jaren '50) |
|
Ocriet bestond uit een steenkorrel gebonden door witte cement.
Om het materiaal bijzonder homogeen, stootvast en bestand tegen chemicaliën te maken werd het geocrateerd. Dit is een chemisch proces waarbij het materiaal met een fluorhoudend gas wordt behandeld. Hierdoor wordt de kalk en andere zwakke bestanddelen van het cement omgezet in kiezelzuur.
Ocriet was bestand tegen een druk van 600 kg/m².
Door plamuren en slijpen kreeg men het gladde oppervlak.
De fabriek maakte de bekende ouderwetse aanrechten in lichtgele kleur, die werden toegepast in praktisch alle vooroorlogse woningen.
Zelfs tegenwoordig kom je deze aanrechten in oudere, wat eenvoudige, woningen nog steeds tegen en inmiddels zijn er ook retro-versies op de markt. |
Tijdens de oorlogsjaren loopt de vraag sterk terug en samen met twee medewerkers, R.R. Laupman en F.H.P. Trip, verdiept Van der Eerde zich in te verwachten veranderingen in het wonen.
Zij bedachten toen het lavet, een combinatie van wasbak en kleine badkuip, voor de meestal kleine badkamers. In 1946 zijn er proefmodellen gemaakt en niet lang daarna begon de serieproductie.
Het lavet was een groot succes: de productie ging door tot ongeveer 1975 en in totaal heeft de Ocrietfabriek ruim één miljoen lavetten afgeleverd, toegepast in vele naoorlogse huurwoningen. Latere versies waren voorzien van een speciale motor en konden tevens dienst doen als wasmachine en centrifuge.
|
Het lavet |
|
En hoe is de naam "lavet" ontstaan? Eigenlijk heel simpel, het woord is afgeleid van de namen van de drie uitvinders: LAupman - Van der Eerde - Trip.
Na de succesperiode van het lavet richtte men zich weer op aanrechtbladen, nadat de vormgeving en kleuren aangepast waren aan de nieuwe vraag.
Later bracht het bedrijf onder namen als Chicron, Ocron en Luxocron nieuwe producten op de markt.
In de jaren '50 werkten er 425 mensen. De meeste medewerkers kwamen uit Bunschoten en Spakenburg. Er was veel export naar onder andere België en Frankrijk. |
In 1984 werd de ocrietfabriek verkocht aan Braat Bouwstoffen.
De sociale woningbouw was lange tijd de belangrijkste afnemer van de fabriek geweest en toen door verzelfstandiging van woningbouwverenigingen de markt veranderde, zakte de afzet in. Bungalowparken werden een nieuwe klant en ook al werden in 2000 nog ongeveer 40.000 aanrechtbladen geleverd, in 2005 waren er nog maar ongeveer 30 medewerkers.
Op 18 augustus 2008 wordt het pand geïnventariseerd vanwege de toekomstige sloop omdat het uit de jaren '30 daterende pand niet meer voldoet aan de hedendaagse eisen. Daarbij is asbest aangetroffen, dat globaal zo'n vijftig jaar geleden is aangebracht voor isolatie van de stoomleidingen, en de fabriek wordt per direct gesloten en ontruimd.
De 23 werknemers worden naar huis gestuurd en er wordt faillissement aangevraagd.
Het complex staat nu te verpauperen.
Wat nu verder met de Ocrietfabriek
Er zijn inmiddels plannen voor herbestemming van deze locatie aan de Eem voor woningbouw.
De laatste jaren is in overleg met de Gemeente Eemnes de gedachte ontwikkeld om de oude fabriek af te breken en op die plaats vrije villabouw toe te staan, tot maximaal dertig à veertig vrijstaande villa’s. Ook de ter plekke gevestigde, naburige bedrijven willen hun bedrijfsterreinen daarvoor ter beschikking stellen. Hieruit is het plan voor de villawijk Eembrugge-Haven geboren, een kleinschalig villapark.
Liefhebbers mogen onderstaande
banner toevoegen aan hun profiel
Veel plezier op dit leuke eilandje.
Voor het plaatsen van deze cache is toestemming verleend door de gemeente Baarn.
Banner code:
<a href="http://coord.info/GC3JF7Y" target="_blank"><img src="http://home.kpn.nl/juuu67zl/AB-OE.gif" title="GC3JF7Y - Ocriet Eiland" width="200" height="50" /></a>
|