In de naoorlogse jaren woonde in het huis naast het bos Adriaan Donckers. Adriaan had destijds “op den Hollander” een lief gevonden en zijn frequente bezoekjes aan haar combineerde hij met zijn andere hobby, het smokkelen. Toen, een lucratief, veel gebezigde activiteit. Adriaan was een magere, pezige en snelle jongen. De douane had hem al snel in de smiezen maar ze hebben hem nooit kunnen pakken. De Nederlandse douane noemde hem “den Bels”, de Belg dus. Zijn reputatie verspreidde zich snel en zo komt het dat het bos naast zijn huis het “Bels beuske” genoemd wordt. Generaties later zijn zijn familieleden nog altijd beter gekend als “van ’t Belske” als onder de naam Donckers.
Het bos gezien vanaf de Thomas Watsonlaan aan de westkant
Er loopt een pad door het bos dat nog steeds frequent gebruikt wordt. Je kan dit gebruiken, maar let op bij felle wind. Er ligt en hangt veel dood hout en dat kan dan gevaarlijk zijn . Om de cache toegankelijker te houden heb ik hem aan de oostelijke rand gelegd, dan kan je er via de Gullikerstraat naar toe.