[PL] 
KONRADSHAMMER. Posiadłość należąca do opactwa cystersów z Oliwy, nad Potokiem Oliwskim, przy ob. skrzyżowaniu ul. Pomorskiej i Chłopskiej.
Od 1480 notowano istnienie klasztornego zbożowego młyna wodnego, tzw. Młyn II (okolice obecnej ul.Pomorskiej 68, naprzeciwko obecnej ul.Orłowskiej). W 1540 dzierżawca Johann Tressler sprzedał go rajcy gdańskiemu Johannowi Connertowi (Conradt, Konradt), kuratorowi sierocińca przy kościele św.Elżbiety. Od urządzonej przez nowego właściciela kuźni miedzi posiadłość zwano początkowo Conrads Hammer, następnie Konradshammer (Kuźnica Konradich). Staraniem Conradów i ich następców wybudowano także tartak, młyn do produkcji papieru, słodownię, browar i dworek, letnią rezydencję właścicieli (ob. ul. Pomorska 68).
W początkach XVII w. Johann Conradi wydzierżawił od klasztoru dodatkowy obszar (ob. zach. strona skrzyżowania ul. Pomorskiej i Chłopskiej), tzw. Młyn III, gdzie powstał folusz garbarski i kuźnica miedzi. W posiadaniu Conradów był do 1634 - prawnuczka Johanna, Agata, wniosła go w posagu Konstantemu Giesemu.
Od 1652 właścicielem był burmistrz Fryderyk Ehler, który przebudował dworek i założył przy nim park z pawilonem. Dobra uległy zniszczeniu podczas walk ze Szwedami 1655, następnie w 1734 spalone przez Kozaków w służbie rosyjskiej.
W 1735 opat oliwski Franciszek Zaleski wydzierżawił posiadłość Karolowi i Katarzynie Blechowiczom, którzy odbudowali papiernię i zbankrutowali w 1741. Po nich dobra wydzierżawił od cystersów książę Szlezwiku-Holsztyna, Karol Ludwik, od 1746 bp włocławski Walenty Czapski, następnie jego bratanek Michał z żoną Izabelą z Przebendowskich i Jan August Eckeln-Hülsen.
W 1800 zastąpiono folusz w Młynie III młynem zbożowym. W 1819 w Konradshammer było 7 domów i 93 mieszkańców.
W 1835 Johann Ferdinand Geschkat i Friedrich Wilhelm Apfelbaum założyli w Młynie II kuźnię i fabryczkę karabinów (zatrudniała 163 robotników oraz 212 kobiet i dzieci). Od 1847 Konradshammer określany był jako wieś gminna w okręgu Zaspa, kuźnię przekształcono w młyn zbożowy, następnie w folusz, prowadzony do 1865 przez syna Geschkata, Juliusa Ferdinanda. W 1864 było tu 13 budynków i 133 mieszkańców, w 1880 – 153.
W 1877–1945 przy Młynie III funkcjonował tartak. Od Młyna III w kierunku Sopotu (ob. ul. Gospody) funkcjonowała – przy tzw. Żabim Stawie – Żabia Gospoda (Poggenkrug), która w 2. poł. XX w. dała nazwę os. Żabianka.
Pod koniec XVIII w. dwór przebudowano w klasycystyczny dworek (pozostały po nim kolebkowe sklepienia w piwnicach). W 1887 w dworku (park otoczono murem) umieszczono zakład wych. dla chłopców: „Haus zum Guten Hirten” (Dom Dobrego Pasterza). 1 IV 1907 przyłączony wraz z Jelitkowem i Żabianką do gminy Oliwa, 1926 wraz Oliwą w granicach administracyjnych Gdańska. W 1925 zakład wych. otrzymały siostry pasterki, przybyłe z monastyru w Westfalii, do 1945 prowadziły dom wychowawczy dla upadłych dziewcząt katolickich. Pod koniec II w. świat. w części zabudowy dworskiej mieścił się obóz pracy przymusowej.
W latach 50. i pocz. 60. XX w. powstałą od Konradshammer polską nazwą Kowacze określano obecne Przymorze. W latach 80. XX w. w miejscu dworku wzniesiono ośrodek szkolenia PZPR, po 1990 przekazany na siedzibę Wydz. Psychologii UG, ob. siedziba Fundacji Kształcenia Menedżerów.
Zabytkowy Ogród w stylu barokowym, zwany Parkiem Przymorza, zrewaloryzowano w 1995, a były pawilon ogrodowy zachował gdański rzeźbiarz Józef Sarnowski, tworząc w nim własną pracownię i Autorską Galerię Rzeźby.
(źródło: Encyklopedia Gdańska)
Prosty kesz, typu duże mikro.
Weź coś do pisania.
[ENG] 
Konradshammer is an estate belonging to the abbey of Oliwa Cistercians, situated by the Oliwski stream next to the crossroads of Pomorska and Chłopska streets.
In 1480 the monastic water flour mill was registered here for the first time. It was called the Mill II (near today 68 Pomorska street, opposite the Orłowska street). In 1540 it was sold by its leaseholder Johann Tessler to the Gdańsk councillor, Johann Connert (Conradt, Konradt) who was the superintendent of the St Elisabeth orphanage. As the new owner built a copper forge, at the beginning the estate was named Conrads Hammer, and then Konradshammer (the Conrads' forge).
Thanks to the Conrads and their successors a new sawmill, a paper mill, a malthouse, a brewery and a manor house as a summer house of the owners (near Pomorska street) were built.
In the early 17thc. Johann Conradi leased an additional parcel (near the west side of the crossroads of Pomorska and Chłopska streets) from the monastery. The parcel was called the Mill III, where a fulling mill and a copper forge were erected. The Mill III was owned by the Conrad family until 1634 when the Johann's great-granddaughter, Agata brought the estate as a dowry during the marriage with Konstant Giesem.
Since 1652, Fryderyk Ehler, the city mayor was a new owner of the estates. He reconstructed the manor house and created nearby a park with a pavilion. During the Polish-Swedish war in 1655, the estate was devastated and then in 1743 it was burned by the Cossacks in the Russian army.
In 1735, the Oliwa abbot, Franciszek Zaleski leased the parcles to Karol and Katarzyna Blechowicz, who rebuilt the paper mill and went bankrupt in 1741. The lands were leased by the prince of Schleswig-Holstein, Charles Ludvig, later since 1746 by the bishop of Włocław, Walenty Czapski, his nephew Michał and his wife Izabela Przebendowska, and finally by Jan August Eckeln-Hulsen.
In 1800 the fulling mill from the Mill III was converted into a flour mill. In 1819, the Konradshammer consisted of 7 houses inhabited by 93 people.
In 1835 Johann Ferdinand Geschakt and Fredrich Wilhelm Apfelbaum erected a forge and a rifle factory (employing 163 workers and 212 women and childern) in the Mill II. Since 1847 Konradshammer was described as a communal village in the district of Zaspa. The forge was converted into a flour mill, then into a fulling mill run until 1865 by Geschakat's son, Julius Ferdinand. In 1864 there were 13 buildings and 133 inhabitants, in 1880 – 153.
Between 1877-1945 a sawmill was operated in the Mill III. Near the Mill III towards Sopot (next to the Gospoda street) the Żabia Gospoda (the frog's inn) was opened next to the Żabi Staw (the frog pond), which gave the name “Zabianka” to the city district in the second half of the 20thc.
Near the end of 18thc. the manor house was rebuilt in a classical style (which is visible in basemant vaults). In 1887 (the park was enclosed by walls), a correction centre for boys “Haus zum Guten Hirten” (the Good Shepherd's house) was built in the estate. On 1stApril 1907 the parcels were joint with Jelitkowo and Żabianka districts to the Oliwa commune, in 1926 it was joint with Oliwa subject to local administration of Gdańsk. In 1925 nuns from the Good Shepherd's monastery in Westphalia took over the correction centre for boys. They ran the childcare centre for dishonoured girls until 1945. At the end of the WWII, the forced-labour camp was created in the estate.
In the 1950s and 60s the Polish name “Kowacze” was derived from Konradshammer to describe today Przymorze district. In the 1980s the park was converted into a training centre of the Polish United Worker's Party. After 1990 it was the building of the University of Gdańsk faculty of psychology, near the Gdańsk Foundation for Management Development.
The historic baroque garden called “Park Przymorze” was restored in 1995, and the former park pavilion was retained by a Gdańsk sculptor, Józef Sarnowski who created there his own atelier and an original gallery of sculptor (“Autorska Galeria Rzeźby”).
(source: Encyklopedia Gdańska)
Easy cache, big micro.
Take something to write.