Pey (Limburgs: Peij) is een kerkdorp in de gemeente Echt-Susteren in de Nederlandse provincie Limburg dat tegen Echt is aangegroeid. De spoorweg Roermond-Sittard fungeert als grens. In het dorp Pey woonden op 1 januari 2007 4.980[1] inwoners.
De oudste bebouwing van het dorp bevindt zich in het zuiden, rond de Dorpstraat. Later verplaatste de kern zich meer naar het noorden, langs de weg van Echt naar Koningsbosch/Waldfeucht. Het dorp breidde zich vooral uit langs deze weg en langs de Dorpstraat en werd daardoor een y-vormig lintdorp. In de tweede helft van de 20e eeuw werd het dorp flink uitgebreid waardoor het vastgroeide aan de gehuchten Schilberg en Hingen. Ook in Schilberg werd veel bijgebouwd waardoor dat zijn karakter als aparte kern verloor en nu een geheel vormt met Pey.
De plaats bestaat tegenwoordig uit twee woonbuurten: Pey-dorp met 2450 inwoners en Schilberg met 1780 inwoners. Het buitengebied telt daarnaast nog zo'n 760 inwoners. Hingen in het noorden wordt tegenwoordig ook vaak tot Pey gerekend, maar hoort van oudsher bij Echt.
De katholieke kerk O.L. Vrouw Onbevlekt Ontvangen uit 1860-1861 is een vroeg werk van architect P.J.H. Cuypers. De plaats is vernoemd naar de O.L. Vrouw van Peys, wier naam met een 'Griekse y' werd gespeld, hoewel velen het met een Nederlandse 'ij' spellen.
Even ten oosten van het dorp bevindt zich de hoofdlocatie van de Stichting Pergamijn, een instelling voor mensen met een verstandelijke beperking. Stichting Pergamijn is ontstaan uit een fusie van 'Stichting Pepijn' te Pey en de Paulusstichting te Sittard.