De historie van Herberg ’t Hoekje
De Herberg kent een lange geschiedenis, vele uitbaters en barkeepers. Deze historie hebben wij overgenomen van de website van Herberg ’t Hoekje zelf, en opgeleukt met foto’s!
Prentbriefkaart uit 1915, duidelijk is dat de witte kleur van nu, niet orgineel is!
1874 – 1900 Cootje Visser & Wouter Grundeken
Foto uit 1906 van de zijkant genomen, met nog net niet het café erop. Maar deze foto geeft wel een goede indruk van de omgeving in die tijd!
In 1874 bouwde aannemer Visser aan de Berkheistraat een caféetje voor zijn dochter Cootje. Cootje trouwde later met Wouter Grundeken. Samen baatten zij tot de eeuwwisseling het café uit. De eerste bezoekers werd gevraagd de zandgeschuurde vloer te ontzien en de “pruimers” werd verzocht om gebruik te maken van de speciaal voor hen klaargezette spuugbak.
1900- 1924 Janus Grundeken & Heintje Bouzart
Afbeelding uit 1925 met een aantal stamgasten uit die tijd, op het kleine terras van het kleine café. We weten zelfs nog wie sommige van deze heren zijn, zo is de tweede van rechts Chris Remmerswaal, en ook Kees van Wissen bevindt zich onder andere in dit gezelschap.
Zoon Janus nam het café over van zijn ouders, en bleef op dezelfde voet doorgaan. Samen met zijn vrouw Heintje tapten zij de eerste biertjes van de “nieuwe eeuw”. In deze periode had 't Hoekje nog niet zijn bekende witte gevel. Foto's uit die tijd, waarvan er één nu nog de wanden siert, uit 1915 laat zien dat 't Hoekje gewoon een bakstenen gevel had. Later kregen zij versterking van een jonge bollenkweker genaamd Wouter Wensveen. Deze assisteerde Janus en Heintje toen de jaren een rol gingen spelen, en 't Hoekje almaar drukker werd.
1924 – 1963 Wouter "Wout" Wensveen en Cor Knijnenburg
Zoals je hier kunt zien had het café tot in de jaren ’50 van de vorige eeuw nog een kleine luifel aan de voorzijde. Deze luifel is echter begin jaren ’50 verdwenen.
Deze jonge bollenkweker liet in 1924 de bollen voor wat zij waren, en nam het café over van zijn voormalige werkgevers. Hij was de eerste met grootse plannen. Zo werd in 1925 de ruimte opengebroken, en een bint geplaatst. Ook moest de spuugbak plaatst maken voor een biljart. Tien over rood deed zijn intrede in 't Hoekje. Naast de oude ingang op de hoek, kwam er ook in 1925 een grotere ingang aan om de hoek. De zaken gingen voorspoedig, zo voorspoedig zelfs dat in 1949 het kleine achterhuis achter het café erbij werd getrokken. Stenen togen, die tot op de dag vandaag bestaan werden geplaatst. Samen met zijn vrouw Cor Knijnenburg heeft hij bijna 40 jaar achter de toog gestaan. Als je in deze periode naar een café wou gaan in Wassenaar, had je keus genoeg. Zo was er onder andere café “De Bonte Os”, aan de Oostdorperweg, café “Vogels”, aan de Achterweg, café “De Goede Hoop”, aan het Plein, café “Braak” aan de Schouwweg, café “Het Wapen Van Wassenaar”, beter bekend als Tante Net, aan het Plein, café “De Oude Hoeve”, beter bekend als Moeders Rijke aan de Oostdoperweg en café “Huis De Deyl”, aan de Rijksstraatweg. Deze cafés hebben het niet overleefd, of zijn inmiddels geen café meer. Café 't Hoekje bleef echter bestaan als café!
1963 – 1981 Quirien (Zus) Wensveen en Cor Knijnenburg
Voorzijde van de uitnodiging die werd verstuurd bij het 100-jarig bestaan in 1974.
Net zoals Janus het van zijn ouders overnam in 1900, nam dochter van Wouter, Quirien, het café in 1963 over van haar vader, die in 1963 overleed. Quirien kreeg als snel de bijnaam Zus. Gelukkig hoefde zij dit niet alleen te doen. Naast de hulp van haar moeder waren de belangrijke barkeepers uit deze tijd zijn Tienus den Hollander, Koos Goor en Jan Grundeken. Een hele grote stap voorwaarts werd ook door haar gemaakt, in 1974 werden de toiletten naar binnen gehaald. Tot die tijd moesten de bezoekers naar buiten om hun behoefte te doen. Op 10 oktober 1974 vierde 't Hoekje zijn 100e verjaardag. Een vaste bezoeker, Job N. Hilgeman, uit die tijd schreef Quirien een brief:
Geachte mevrouw Wensveen en Zus, Heel gaarne wil ik u feliciteren met de 100 jarige. Mijn gedachte gaan zeker uit naar het verleden en denk dan in 't bijzonder aan u man en Zus haar vader. Rustig heeft hij de zaak altijd geleid en zoveel gezelligheid kunnen brengen. Het was altijd goed vertoeven in café 't Hoekje. De jaren zijn voorbij gevlogen En nu heeft Zus de zaak voortgezet. Zij heeft het goed gedaan en ik wens haar in de toekomst veel geluk. Hopend nog vele jaren met je moeder. Hartelijk gegroet, Job N. Hilgeman
Destijds stond 't Hoekje bekend als arbeiderscafé. Zo werden onder andere de chauffeurs van transportbedrijf “De Groot” in het café uitbetaald op vrijdag. Logischerwijs was dat natuurlijk gelijk een goede reden om het weekend te vieren. Als dit iets uit de hand liep, dan zorgde Zus en haar moeder voor dat je in elk geval even een kopje soep in het kleine keukentje kon krijgen, voordat je naar huis ging. Wat 't Hoekje ook zeker goede zaken opleverde was de markt. Deze begon op de hoek bij 't Hoekje, sterker nog, op het eind van het terras was het kantoor van de marktmeester. Ook dit heeft de tand des tijds doorstaan, en is nu in gebruik als opslag. Op de dinsdag zat 't Hoekje dan ook vol met zowel bezoekers van de markt, als met marktkooplui, die het café gebruikten om hun meegebrachte brood te eten.
1984 – 1991 Dhr. Nico Klein
Zoals je kunt zien op deze foto, begon de weekmarkt bij het café, dit heeft zo geduurd totdat het marktterrein iets verderop werd aangelegd, eind jaren ’80.
Volgens de verhalen een voormalig vrachtwagenchauffeur uit de regio Rotterdam. In deze periode was het uitgaansleven van Wassenaar bruisend. Langs de rijksstraatweg, bij de Deyl, was een uitgaansgebeid met onder andere Bellevue, Deylzicht, Harry’s Bar, Café de Sport en de bekende discotheek Ton Bakker. Meeliftend op dit succes kende het Hoekje in deze periode goede tijden, de bar stond rijendik vol, en in het weekend was er zelfs een uitsmijter nodig om de zaken goed te laten verlopen! Ook hij had enkel een café in de Herberg. Helaas ging het ook in deze periode bergafwaarts met ’t Hoekje. De uitbater lustte zelf ook best een drankje, en dit had zijn gevolgen. Als hij bijvoorbeeld teveel gedronken had op een zaterdagavond, werd iedereen de tent uit geveegd, ongeacht het tijdstip. Ook de marktkooplui moesten maar elders hun broodje eten. Al met al niet de meest verstandige beslissingen. Bekende barkeepers uit deze tijd zijn onder andere Dries Beumer en Leo Ruijgrok.
1991 – 1999 Arie en Ria Versteeg
Uit deze periode hebben wij geen foto kunnen vinden, wel eentje uit 1970, waarin duidelijk te zien is, dat het terras een stuk meer besloten was dan dat het nu is..
Arie Versteeg was al langer bekend met de Wassenaarse horeca. Zijn vader baatte het café “De Schulpwei” aan de Katwijkseweg uit. Dit is ook nu nog een horecagelegenheid, waar wij zeer goed mee bevriend zijn. Arie had al zijn sporen verdiend in de horeca, zo was hij eerder al werkzaam bij V&D, manager toen de restaurants werden omgezet naar zelfbedieningsrestaurants. Ook was hij betrokken bij de start van partycentrum “De Eendenkooi” in Zoeterwoude. Na deze periode trad hij in dienst bij Hennie Remmerswaal, die café Het Wapen van Wassenaar nieuw leven in had geblazen. In tegenstelling tot wat hier eerder vermeld stond, was Arie Versteeg in dienst bij Hennie Remmersweel. Hij had grote plannen met ’t Hoekje. Hij was de eerste die de mogelijkheid van eetcafé zag. In deze periode werd het woonhuis achter het café verbouwd, zodat de keuken een mooie, grote plaats kreeg. De kleine bar die er stond, werd vervangen door de grotere bar zoals we die nu nog kennen en nog steeds gebruiken. Arie was getrouwd met Ria, en in 1997 werden zijn samen prins en prinses van carnavalsvereniging de Deylknotsen. Bekende barkeepers uit deze tijd zijn onder andere Jeanne van Kuyen, Hennie Staphorst en ook Dries Beumer bleef bij Arie werkzaam. Echter liep het huwelijk op de klippen en in 1997 gingen Arie en Ria uit elkaar. Alle zeilen moesten bijgezet worden, Arie zijn zoon Tom ging zijn vader helpen, en ook Erwin is in deze tijd begonnen bij 't Hoekje. Alle hulp ten spijt ging het echter de verkeerde kant op met ’t Hoekje. De klanten bleven weg, en Arie vond een nieuwe liefde. Een café in Urmond (Limburg). Na de verkoop van ’t Hoekje is hij dan ook daarheen vertrokken. Echter bleek dit ook geen succesverhaal, en de zaak werd weer verkocht. De avond voor de opening van een nieuwe zaak in Heerlen is Arie in zijn slaap overleden. De Herberg kan hem echter dankbaar zijn voor het begin wat hij heeft gemaakt, en wat anderen over hebben genomen!
1999 – 2007 De heren Hans en Dick Westgeest
De broers Hans en Dick Westgeest waren ook geen onbekenden in de Wassenaarse horeca, zij exploiteerde als reeds café “Tapperij Plein 14” aan het Plein in Wassenaar, waar jaren daarvoor café “De Goede Hoop” gevestigd was. Daar waren zij echter niet begonnen. Hun eerste stappen in de horeca zetten zij met “De Klip”, een cafetaria aan de Katwijkseweg in Wassenaar. Tot op de dag van vandaag is deze zaak nog steeds eigendom van de familie Westgeest. De dochter van Hans, Pamela, zwaait hier nu de scepter. Pamela heeft ook wat voetstappen staan in ’t Hoekje, waar zij in deze periode ook gewerkt heeft. De Tapperij was het domein van Piet Kortekaas en Hans Remmerswaal. Deze heren waren hier bedrijfsleider onder de heren Westgeest. De Herberg moest een eetcafé worden. Het biljart moest plaats maken voor tafeltjes om mensen te kunnen laten eten. Ook werd Oranjeboom de wacht aangezet, en werd er overgegaan op een nieuw biertje: Hertog Jan. In 1999 was Hertog Jan als belangrijkste bier hoogst ongewoon. Sterker nog, 't Hoekje was destijds het allereerste café dat dit deed, naast natuurlijk het café tegenover de brouwerij in Arcen. Toen de Herberg open ging, was dit voor Piet een kans om iets anders te doen, want de Tapperij was puur een café, in de herberg lag voor hem een nieuwe uitdaging. Samen met Erwin en de dochter van Dick, Fiona Westgeest, begon hij aan dit nieuwe avontuur. De combinatie van eten en drinken bleek een succes. Zo’n succes zelfs dat ook Hans Remmerswaal de Tapperij verliet om zijn vriend Piet te versterken! De zaken gingen voorspoedig, de stijgende lijn was ingezet. Fiona zag echter een nieuwe kans bij Fire Control, het andere familiebedrijf, en toen deed René Stijnman zijn intrede in de Herberg. Als oude Wassenaarder was hij al jaren bekend met de Herberg en na 18 jaar achter de toog in het Haagse gestaan te hebben, besloot hij zijn oude vak, kok, weer op te pakken. De stijgende lijn was echter zo heftig, dat het als snel bleek dat er versterking nodig was. Door de jaren heen hebben er talloze mensen bij ’t Hoekje gewerkt; Chris, Rob, Vivienne, Jasper, Arno, Mieke, Wouter, Tamara, Debby, Mary, Lisa, Krista en vele vele anderen! Het Hoekje heeft in deze periode beschikt over een goed “kernteam”, bekende gezichten die door de jaren heen het gezicht van de Herberg werden. Toen de heren Westgeest de zaak verkochten is dan ook bijna iedereen blijven werken bij de Herberg!
2007 – heden Dhr. Piet Kortekaas
Onder leiding van Piet Kortekaas groeide het jaarlijkse feest “Hicky-Dicky-Micky” uit tot een waar dorspfeest, waarbij het hele dorp, van jong tot oud, elk jaar weer voor naar de Herberg trekt.
Piet kende ’t Hoekje al jaren, hij was er per slot van rekening al jaren bedrijfsleider. Toen de heren Westgeest hem de zaak wouden verkopen, bedacht hij zich niet, en greep zijn kans! Hij beschikte over een goed team, dat in deze periode bestond uit Erwin, René Stijnman, Elroy Visser, Roy Pennock, Anne van der Velden. Al snel werd dit uitgebreid met Desiré Oudshoorn en Alex Kruitbosch. En net als Zus in het verleden, is ook dochter Miranda niet te beroerd om de handen uit de mouwen te steken, en haar vader te helpen! Deze mensen hebben gezamenlijk de stijgende lijn, die de heren Westgeest hebben ingezet, doorgezet. Tegenwoordig is de Herberg één van de meest succesvolle horecagelegenheden van Wassenaar. Het is altijd een plek geweest waar iedereen welkom was, en dat blijft zo. De ideale plek om rustig met vrienden een drankje te drinken, of gezellig met je schoonouders uit eten te gaan. Aangeraden word wel om te reserveren, want in 1874 was dit succes niet voorzien, dus de ruimte is beperkt! Met het huidige team hoeft Piet zich geen zorgen te maken, en ziet de toekomst er rooskleurig uit.