CORNER' Grensgeval? Traditional Cache
Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions
in our disclaimer.
Neem zelf een pen mee
EEMSHAVEN:
In de jaren 1950 en '60 groeide de Nederlandse economie hard. Er was behoefte aan veel ruimte voor de stevige industriële ontwikkeling die het land doormaakte. Een van de maatregelen die men koos was de aanleg van een nieuwe zeehaven in Noord-Nederland. Dat was de Eemshaven, zo'n 20 kilometer noordelijk van de bestaande zeehaven Delfzijl, in de gemeente Eemsmond (huidige naam van de gemeente). Een van de redenen om juist voor het Noorden te kiezen was het grote overschot aan arbeidskrachten die voorheen in de landbouw werkten.[1] Op 8 februari 1968 besloten de Provinciale Staten van Groningen tot de realisatie van het Eemshavenproject. Het basisplan omvatte de aanleg van een haven voor schepen tot 40.000 ton, wat later uitgebreid zou kunnen worden naar 70.000 ton. Grondleggers van het plan waren de Groninger waterstaatskundigen ir. J. van Veen en ir. N. Nanninga.[2] Het feitelijke ontwerp van de haven is van de hand van Johan van Veen. Hij ontwierp de haven op een zodanige wijze, dat de havenmonding tot in het Doekegat steekt. Het Doekegat is een diepe geul in de Waddenzee. Door dit ontwerp is het mogelijk dat schepen met een grote diepgang, en dus met veel tonnage, toegang hebben tot de Eemshaven. In 1973 was de eerste fase van de werkzaamheden afgerond, en op 7 juni van dat jaar werd tegelijk met een uitbreiding van de haven van Delfzijl de Eemshaven geopend door Koningin Juliana vanaf het passagiersschip “Rottum”. In 1976 kwam de eerste klant naar de Eemshaven: AG Ems nam een stuk grond en een steiger in gebruik langs het Doekegatkanaal. De rederij ging passagiersdiensten onderhouden naar het Duitse eiland Borkum. De zogenaamde Butterfahrten van Rederij Kamstra verplaatsten zich ook van Delfzijl naar de Eemshaven. Deze laatste werden opgeheven in 1999, toen de Europese eenwording een einde maakte aan het belastingvrij inkopen in internationale wateren. De Eemshaven was ontworpen voor grootschalige activiteiten in de olieraffinage en basischemie. De oliecrisis van 1973 was echter een spaak in het wiel, waardoor er geen olie- noch chemische industrie van de grond kwam. De enige bron van inkomsten vormden (grote) schepen, die in de haven tijdelijk gestald werden (en waarvoor het havenschap geld ontving). Een van de topattracties was de olietanker Aiko Maru (lengte 365 m, breedte 70 m, 430.000 ton draagvermogen). Dat schip arriveerde op 22 april 1983, en was de oorzaak van de langste file ooit in de Provincie Groningen - 22 kilometer, van Delfzijl naar de Eemshaven.[2] In 1978 werd een 600 meter lange handelskade in gebruik genomen. Deze kade werd in 1984/1985 nog eens met 550 meter verlengd. In die jaren werd ook de Julianahaven uitgebreid. Vanaf de bouw van de kade begon zich kleinschalige bedrijvigheid te vestigen in de Eemshaven. Een grotere ontwikkeling was dat vanaf 1996 de Meyer Werft uit Papenburg besloot haar grootste schepen voor afbouw en bevoorrading naar de Eemshaven te brengen, vanwege problemen met de diepgang op de Eems. Het eerste schip dat in dat kader arriveerde was het luxueuze passagiersschip Galaxy, waar bijna een half miljoen mensen naar kwamen kijken in de anderhalve maand dat het schip in de haven lag.[2] In de jaren negentig werd de eerdere aandacht op industrie losgelaten. Het accent bij de ontwikkeling van de haven ligt nu op logistieke bedrijvigheid,[3] waaronder overslag.[4] Het eerste initiatief op dat gebied was een fruitterminal, die in 1986 voor circa 120 miljoen gulden werd aangelegd, maar mislukte. De terminal werd in 2000 afgebroken.[5] IJKDIJK: In de westelijke schermdijk rondom de Eemshaven in Noord-Groningen wordt over een lengte van 600 meter de ontwikkelde sensortechnologie ingebracht. Deze dijk ligt in een gebied met volop activiteiten op het gebied van scheepvaart en bouw. Aan de zeezijde wordt de dijk belast door golven en stormen. Het experiment levert geen risico op voor de veiligheid in de provincie Groningen. Het consortium Live Inside (Alert Solutions BV en GTC Kappelmeyer GmbH) heeft de opdracht gekregen voor de real time in-situ monitoring van de LiveDijk in Eemshaven. Alert Solutions past in deze LiveDijk de GeoBeads sensormodules toe die real time en gelijktijdig zowel waterspanning, temperatuur voor detectie van waterstroming en beweging kunnen waarnemen. GTC Kappelmeyer past een vezeloptische kabel voor temperatuurmeting toe, waarmee nauwkeurig de stroming van water gelokaliseerd kan worden en het watervolume en de stroomsnelheid vastgesteld kunnen worden. Het langdurig functioneren van sensortechnologie onder praktijkomstandigheden levert een schat aan data op. Die data zullen worden gebruikt voor actuele berekeningen van de sterkte van de dijk. Er wordt gekeken hoe de dijk zich houdt tijdens zware stormen en golfslag.
Additional Hints
(Decrypt)
re va
Treasures
You'll collect a digital Treasure from one of these collections when you find and log this geocache:
Loading Treasures