Land art is een stroming in de beeldende kunst ontstaan in de jaren 60 van de 20e eeuw, waarbij kunstenaars ingrijpende, kunstzinnig bedoelde, ingrepen aanbrengen in een landschap door het graven van grachten en kuilen, het aanleggen van ophopingen op akkers en weiden en het geordend storten van keien op een wateroppervlak. Men wil daarbij de menselijke aanwezigheid duidelijk uitdrukken en stellen dat de mens door de omgevingsverandering de natuur in bezit neemt.
Een minder gebruikelijke benaming voor deze kunstrichting is earth art. Land art kan gezien worden als een bijzondere vorm van ecological art of environmental art, waarbij de hele natuur in de kunst opgenomen wordt.
Land art-kunstenaars werkten met natuurlijke processen. Deze processen hadden vaak een vernietigende invloed op het kunstwerk, bijvoorbeeld door getijden en erosie. De natuur vernietigde op den duur de kunst.
In Flevoland kun je in het landschap negen van deze landschapsmonumenten ontdekken.
- Observatorium (1971-1977): halverwege Lelystad en Swifterbant, van Robert Morris
- Aardzee (1982), van Piet Slegers, langs de Vogelweg, Zeewolde
- De Groene Kathedraal (1987), ten oosten van Almere-Haven, van Marinus Boezem
- Sea Level (1996), Zeewolde van Richard Serra
- Polderland Garden of Love and Fire (1997), Almere, van Daniel Libeskind
- Exposure (2010), Lelystad, van Antony Gormley
- PIER+HORIZON (2016), Zwartemeerdijk, Kraggenburg, van Paul de Korte
- Deltawerk (2018), Voorsterweg 34, Marknesse, van RAAAF / Atelier de Lyon
- RiFF, PD#18245 (2018), Bremerdijk 10, Biddinghuizen, van Bob Gramsma
De afgelopen jaren heeft Kunstlinie Almere Flevoland zomers dagtochten georganiseerd langs alle 9 Landschapsmonumenten.
Meer informatie over de kunstwerken vind je op de website Landart Flevoland.
Net buiten Lelystad vind je het eerste Land Art project in Flevoland. Deze werd gecreëerd door de Amerikaanse kunstenaar Robert Morris (Kansas City, Verenigde Staten, 1931). Morris ontwierp het Observatorium oorspronkelijk voor de openluchttentoonstelling Sonsbeek buiten de perken in 1971. Het stond toen tussen Santpoort en Velzen en is in 1977 opnieuw opgebouwd in Flevoland.
Het 'Observatorium' is bedoeld om de mens de ritmes van dag en nacht en de wisseling van vier jaargetijden bewust te laten meemaken. Het werk is sterk geïnspireerd op oude steenformaties zoals Stonehenge, waar eveneens de wisseling van seizoenen werd gevierd. Het Observatorium is klok, kalender en tempel tegelijk.
De vegetatie op en om het kunstwerk bestaat voornamelijk uit grassen en rode klaver, een goede voedselbron voor hazen en muizen. Roofvogels zoals buizerd en torenvalk gebruiken het Observatorium als uitvalsbasis voor hun muizenjacht in de omringende akkers. Voor hazen die worden opgeschrikt door landbouwactiviteiten, is het Observatorium een veilige plek.
Het 'Observatorium' bestaat uit twee concentrische cirkels. De buitenste daarvan wordt gevormd door een aarden wal, die overvloeit in het omliggende terrein. Aan de westkant zit in deze wal een tunneltje, dat toegang biedt tot de binnenste ring van het 'Observatorium'. De binnenste ring is ook een aarden wal, maar de binnenwand ervan is bekleed met tropisch hardhout. Daardoor ontstaat een bijzonder akoestisch effect binnen deze binnenste ring. Aan de oostkant zitten drie vizieropeningen: één pal naar het oosten, één 37 graden ten noorden van de west-oost as en één 37 graden ten zuiden daarvan. De openingen zijn gemarkeerd met granieten vizierstenen. De zichtlijn van de west-oost as is tot buiten de buitenste cirkel doorgetrokken en wordt door twee grote stalen vizierplaten geaccentueerd. Hierdoor komt tijdens de lente- en herfstequinox de zon precies op deze lijn op. De openingen op 37° zijn gericht op de punten waar de zon op de kortste en de langste dag (zonnewende) opkomt.
De zonsopgang op de langste dag wordt elk jaar gevierd, een ritueel dat al duizenden jaren voor vele volkeren en culturen een belangrijk moment in de jaarcyclus markeert. Het Observatorium is op de zaterdag rond 21 juni het decor van Sunsation, een evenement waar gedichten worden voorgelezen, muziek rondschalt in de cirkel en mensen ademloos staan te wachten op de opkomst van de zon.
Bron: Wikipedia.
Deze cache is mogelijk gemaakt door Het Flevo-landschap Houdt u zich aan de regels die gesteld zijn aan het bezoek van de gebieden van het Flevo-landschap.
Land art, Earthworks, or Earth art is an art movement in which landscape and the work of art are inextricably linked. It is also an art form that is created in nature, using natural materials such as soil, rock (bed rock, boulders, stones), organic media (logs, branches, leaves), and water with introduced materials such as concrete, metal, asphalt, or mineral pigments. Sculptures are not placed in the landscape, rather, the landscape is the means of their creation. Often earth moving equipment is involved. The works frequently exist in the open, located well away from civilization, left to change and erode under natural conditions. Many of the first works, created in the deserts of Nevada, New Mexico, Utah or Arizona were ephemeral in nature and now only exist as video recordings or photographic documents.
At the province of Flevoland you can admire nine Land art works.
- Observatory (1971-1977): between Lelystad and Swifterbant, by Robert Morris
- Earthsea (1982), by Piet Slegers, Vogelweg, Zeewolde
- The Green Cathedral (1987), East of Almere-Haven, by Marinus Boezem
- Sea Level (1996), Zeewolde by Richard Serra
- Polderland Garden of Love and Fire (1997), Almere, by Daniel Libeskind
- Exposure (2010), Lelystad, by Antony Gormley
- PIER+HORIZON (2016), Zwartemeerdijk, Kraggenburg, by Paul de Korte
- Deltawerk (2018), Voorsterweg 34, Marknesse, by RAAAF / Atelier de Lyon
- RiFF, PD#18245 (2018), Bremerdijk 10, Biddinghuizen, by Bob Gramsma
Last couple of years Kunstlinie Almere Flevoland organised daytours in summer to see all 9 Land art Works.
More information you can read on the website of Landart Flevoland.
Just outside Lelystad, the American artist Robert Morris (Kansas City, United States, 1931) created the first Land Art project in Flevoland. Originally, Morris designed the Observatory for the open air exhibition Sonsbeek buiten de perken (Sonsbeek out of bounds) in 1971.
The Observatory built in the Dutch landscape near Lelystad, is a modern Stonehenge aligned in such a way as so to be best appreciated during the solstices and equinoxes. The piece is 300 diameter and made from a combination of wood, earth and metal.
The Observatory consists of two concentric earth walls. Within these circles three V-span openings were made casting a view at the endless, open polder landscape. Through the middle steel visor one can see the sun rise at the beginning of spring and autumn, when day and night are equally long. On both sides of this visor, on the northeast and southeast sides of the circles, there are two stone wedges. Through the wegde on the east side you can see the sun rise on 21 June, the longest day. The sunrise seen through the visor on the west side, signals winter and the longest night on 21 December.
Source: Wikipedia
Met dank aan Z3nuw& voor de hulp bij het maken van deze pagina.