Szyb Arnold (wylot 560 m n.p.m.), głębokość szybu 104 metry. Kopalnia eksploatowała rudę bogatą w arsen. W roku 1864 zastosowano lokomobilę o mocy 20 KM, która wprawiała w ruch urządzenia płuczkarni. W latach 1880-82 natrafiono na bogate rudy co spowodowało wydrążenie blisko 140 m chodników. Został też pogłębiony szyb. Niestety kilkukrotnie kopalnię zalewała woda. W 1912 r. podjęto kolejną próbę wznowienia prac. Kopalnię zmodernizowano (zelektryfikowano) instalując lokomobilę o mocy 100 KM, która napędzała kompresor dostarczający powietrze do kopalni i zespół pomp do odwadniania. Jednak nie przyniosło to pożądanego rezultatu. Ostatecznie roboty górniczo - płuczkarskie zakończono w 1925 na skutek spadku popytu na arsen. Po II Wojnie Światowej prowadzono tu intensywne poszukiwania uranu (w tym w sztolni na Chmielarzu), a także złota. W 1954 r. planowano otwarcia kopalni o nazwie Sudeckie Zakłady Górnicze Stara Góra z nastawieniem na odzysk złota, srebra, kobaltu, miedzi i arsenu. Jednak odkrycie nowych złóż pod Lubinem zaprzepaściło plany. W latach dziewięćdziesiątych koncesję na poszukiwania złóż złota w tym obszarze wykupiły Silesia Gold Mines z australijskim kapitałem (90 km2) i irlandzka firma Gleniff Exploration (w rejonie Żelaźniaka).
