GC43F2Q Compjuter crash - De Floppy drive (Unknown Cache) in Flevoland, Netherlands created by AMTS

GC43F2Q ▼

A cache by AMTS Message this owner

Hidden : 1/31/2013

Difficulty:

Terrain:

Size: Size: small (small)

Join now to view geocache location details. It's free!

Watch

How Geocaching Works

Please note Use of geocaching.com services is subject to the terms and conditions in our disclaimer.

Geocache Description:

De cache is niet te vinden op bovenstaande coördinaten. In overleg met de gebiedsbeheerder het verzoek om deze cache alleen te zoeken en loggen tijdens daglicht.

De Floppy drive

Een diskette of floppy(disk) is een opslagmedium voor software dat gebruikt wordt in een computer. Het medium was vanaf de jaren tachtig tot aan het eind van de jaren negentig populair voor gegevensopslag en -transport tussen verschillende computers, als extern geheugen of back-up.
Een diskette bestaat uit een dun, flexibel (waarvan de Engelse benaming floppy is afgeleid), rond stuk plastic, bedekt met een magnetiseerbare laag en gevat in een vierkant of rechthoekig omhulsel.
De schijf wordt gelezen en beschreven in een zogenaamde floppydiskdrive, FDD of diskettestation, niet te verwarren met een 'fixed disk drive', dat een oude IBM-benaming is voor een harde schijf.

Gebruik van de diskette

Floppydisks, ook wel floppy's genoemd, waren een onmisbaar onderdeel van personal computers zoals die in de jaren tachtig op de markt werden gebracht. Ze waren het middel om besturingssysteem en software op te slaan toen er nog geen betaalbare harde schijven waren.
Tegen het begin van de jaren negentig werden softwarepakketten zo groot dat ze op sets van floppy's werden opgeslagen. Tegen het eind van de jaren negentig werd hiervoor steeds meer de cd-rom gebruikt. De zipdisk werd soms als alternatief voor de floppy ingezet bij het bewaren van gegevens. Met de opkomst van internet en goedkoop ethernet werd opslag op diskette steeds minder noodzakelijk. Tegenwoordig wordt voor externe opslag meestal gebruikgemaakt van (schrijfbare of herschrijfbare) compact discs of USB-sticks. Voor back-up wordt in professionele omgevingen nog steeds veel gebruikgemaakt van tapedrives (zoals DAT).
Apple computer was het eerste bedrijf dat de diskette helemaal afschafte met de introductie van de iMac in 1998. In maart 2003 nam Dell Computer eenzelfde beslissing door het diskettestation optioneel te maken voor de Dell Dimension thuiscomputers. Tot heden zijn diskettestations (eventueel in USB-uitvoering) als los component leverbaar. Nieuwe computers worden sinds 2005 nog zelden standaard uitgerust met een diskettestation.
Voor 1997 waren de meeste computers nog niet via internet verbonden. De diskette vormde toen het grootste risico bij de verspreiding van virussen. In tegenstelling tot computers van Apple tracht een DOS-computer op te starten vanaf een floppy wanneer deze zich in het diskettestation bevindt en de boot sequence zo stond ingesteld in de BIOS. Een DOS-diskette bevat een MBR (Master Boot Record) die aangeeft of men vanaf het schijfje kon opstarten of niet. Deze bootsector kon misbruikt worden waardoor men op een eerder eenvoudige wijze virussen kon activeren. Wanneer een geïnfecteerde MBR-diskette in het diskettestation zat en men startte de pc op, dan werd het virus geactiveerd.Door eerst met een virusscanner de diskette te controleren zou in principe de verspreiding van MBR-virussen tegengaan kunnen worden. De meeste computergebruikers hadden toen echter geen virusscanner geïnstalleerd en als men er eentje had, was deze meestal niet up-to-date, omdat updates moeilijk te verkrijgen waren in een tijd zonder internet.
Typen diskettes

Er zijn verschillende soorten diskettes:
• 8 inch (20 cm), met een capaciteit van 80 kB (Read Only), 256 kB (Single-Sided, Normal-Density), 500 kB (Single-Sided, Double-Density) en 1200 kB (Double-Sided, Double-Density)
•   5¼ inch (133 mm), met capaciteiten van 110 kB, 160 kB en 180 kB (Single-Sided, Single-Density), 320 kb en 360 kB (Double-Sided, Double-Density), 720 kB (Double-Sided, Quad-Density) en 1,2 MB (Double-Sided, High-Density)
•   3½ inch (eigenlijk 90 mm), het meest gebruikte huidige formaat, en is beschikbaar (geweest) met capaciteiten van 720 kB (Double-Sided, Double-Density)), 1,44 MB (Double-Sided, High-Density) en 2,88 MB (Double-Sided, Extended-Density), 21 MB (VHD, of Floptical), 120 MB (SuperDisk LS-120), 240 MB (SuperDisk LS-240) en 150 MB / 200 MB (HFiD, High Capacity Floppy Disk). Een Amiga heeft 880 kB (Double-Sided, Double-Density) en 1,76 MB (Double-Sided, High-Density) als indeling.
•   Van de twee oudste en grootste floppydisk-soorten zijn hard-sectored en soft-sectored uitvoeringen gemaakt. Het verschil zit in een reeks gaatjes in de drager bij het hard-sectored type. Deze gaatjes werden optisch gedetecteerd en gebruikt als referentie bij het formatteren van de sectoren. In de IMB PC werden soft-sectored disks toegepast; sinds die tijd zijn hard-sectored disks vrijwel niet meer gebruikt.

Betrouwbaarheid

Bij een diskette worden de gegevens met behulp van magnetisme opgeslagen. Hierdoor kunnen problemen met de betrouwbaarheid van het medium ontstaan. Door een magneetje langs een diskette te halen zal een gedeelte van de data verdwijnen.
Om gegevens op een diskette te bewaren diende men de diskette in ieder geval:
•   niet in de zon en op te warme plekken te leggen;
•   niet op stoffige plaatsen te bewaren;
•   niet bij magneten en magnetische apparaten (zoals apparaten met een transformator) in de buurt te houden;
•   niet met oplosmiddelen in contact te laten komen (ook niet in dezelfde kast plaatsen waar oplosmiddelen staan);
•   op te bergen met de magnetiseerbare laag afgedekt, dus in de envelop of met gesloten schrijfbeschremingsschuifje;
•   niet op een vochtige plaats te bewaren (zoals in de auto of keuken);
•   niet te beschrijven met schrijfgerei dat een hoge druk uitoefent, zoals een balpen.

Als een diskette goed bewaard wordt, zouden de gegevens normaliter zo'n vijf tot tien jaar leesbaar moeten blijven. De praktijk was echter meestal anders. Een diskette als enige medium gebruiken om backups van belangrijke bestanden te bewaren, was dan ook uitermate onverstandig. Regelmatig waren diskettes al in slechte staat op het moment dat ze in de winkel liggen. Dit is als volgt te bevestigen: koop een paar doosjes met 10 diskettes, en formatteer ze allemaal (ook al zijn ze al geformatteerd). (Niet snelformatteren.) Regelmatig zal blijken dat er een diskette tussen zit met beschadigde sectoren. Dit geldt ook voor 'A-merk'-diskettes.

Diskettestation

In 2003 werden de meeste pc's nog hooguit met één diskettestation uitgerust, maar vanaf 2005 wordt het diskettestation meestal geheel weggelaten. De moederborden hebben echter nog wel een aansluiting voor diskette, zodat inbouw achteraf nog steeds mogelijk is. Bovendien bestaan er diskettestations met usb-aansluiting.

In de besturingssystemen DOS en Windows krijgen diskettestations en andere opslagmedia een driveletter toegewezen waarmee de schijf te benaderen is. Indien twee diskettestations aanwezig zijn, worden dit A en B. Indien er maar één diskettestation aanwezig is, worden zowel de letter A als B gebruikt voor hetzelfde station. Dit heeft een historische oorzaak. In het verleden, toen harde schijven vrijwel onbetaalbaar waren, had men twee diskettestations nodig wanneer men gegevens wilde kopiëren. Hierdoor ontstond het gebruik om het B-station naar hetzelfde station te verwijzen. Op het moment dat er een leesopdracht kwam voor B terwijl A actief was, of andersom, vroeg het besturingssysteem om de diskette te verwisselen. Hierdoor werd het mogelijk om met één schijfstation zonder harde schijf toch gegevens te kopiëren van de ene diskette naar de andere. (In plaats van te kopiëren via een harde schijf, werd er gekopieerd via het interne geheugen.

Toekomst

Vandaag de dag gebruiken steeds meer mensen een USB-stick (geheugenstaafje) met flashgeheugen dat men via een USB-poort kan aansluiten. Deze hebben een lage toegangstijd en een hoge opslagcapaciteit, zeker in vergelijking met een diskette. Ook de cd-rw en cd-r worden gebruikt ter vervanging van een diskette aangezien bijna alle computers deze kunnen lezen en vele deze kunnen beschrijven.
In 2007 wordt voor computerhobbyisten soms nog aanbevolen om bij een nieuwe computer een diskettestation te installeren. Voor bijvoorbeeld bij het configureren van een RAID of het instellen van partities en een bootlader kan een diskette nog handig zijn. Voor gewone gebruikers heeft een diskette geen functie meer.

Bij oude computers is een diskette vaak nodig. Voor oude hardware staan de stuurprogramma's vaak nog op diskettes. En een computer kan via een diskette nog opgestart worden met een DOS-systeem. Zo kan zelfs een oude computer zonder harde schijf en zonder cdrom-speler nog een functie krijgen als router in een netwerk.
In 2009 maakte Sony - uitvinder van de 3½-inch-diskette-drive - bekend de productie van deze drives te staken. In april 2010 maakte Sony bekend dat de verkoop van de 3½-diskettes in Japan zou worden beëindigd per maart 2011.

De Cache

De diskette en floppy disk drive (FDD) werden in ABCD uitgevonden door de IBM-technicus Alan Shugart. De eerste floppydrives gebruikten een schijf met een diameter van E inch, ongeveer FG centimeter en een capaciteit van slechts HK kilobytes.

De cache kan gevonden worden op: N52 25.CA(B-H) E005 29.(D-A)BE

Additional Hints (No hints available.)

Watch

Geocache Description:

Attributes

Inventory

Bookmark Lists

Compjuter crash - De Floppy drive Mystery Cache

Watch

Geocache Description:

Attributes

Inventory

Bookmark Lists

Treasures