De parochie Bavikhove behoorde tot aan de Franse Revolutie ononderbroken tot het bisdom Doornik. Maar het patronaatsrecht lag in de handen van de Sint-Bartholomeusabdij van Noyon in Noord-Frankrijk. Aangezien de heerlijkheid ter Kercke de dorpsheerlijkheid van Bavikhove was, moet deze kerk wel op de gronden van deze heerlijkheid gebouwd zijn.

De kerk van Bavikhove heeft Sint-Amandus als patroonheilige. Zeker sinds de zeventiende eeuw was er in Bavikhove echter een bekende bedevaart ter ere van de Heilige Maurus. In 1727 kwamen de relikwieën van deze heilige over uit Rome en in 1742 werd een broederschap van de heilige Maurus opgericht. Dat zorgde voor een belangrijke uitbreiding van de bedevaart.

Uit archeologisch onderzoek blijkt dat hier een soort zaalkerkje moet gestaan hebben. In de onderbouw van de toren vinden we aan de oostzijde een zware, waarschijnlijk romaanse puntgevel, ingewerkt. Het is opgetrokken in Doornikse natuursteen, net als het onderste deel van de muren voor wat de eerste drie traveeën betreft.

Waarschijnlijk werd deze kerk, net als veel andere kerken op het platteland, tussen de jaren 1580 en 1590 grondig toegetakeld. Zo staken de geuzen in 1572 de pastorie in brand. In de eerste jaren van de zeventiende eeuw werd de kerk heropgebouwd. In 1899-1900 werden zowel het koor, de daken als de westgevel grondig in neogotische stijl vernieuwd. Dat zorgde voor het huidige uitzicht van de kerk.

Rond de communiebank, die dateert uit 1874, hangt een merkwaardig verhaal. Er staan namelijk slechts negen van de tien geboden op de wettafels. Het verhaal gaat dat de kunstenaar het tiende gebod "begeert niemands goed, 't zij klein of groot" weggelaten heeft nadat er moeilijkheden rond de betaling van het stuk waren.