Z racji szkockich klimatów - więcej w listingu - kesz ten dedykowany jest geokeszerowi
Thathance i jego rodzinnemu teamowi ;)
Ten kesz ukazuje ruiny neogotyckiego pałacu Paców, wybudowanego w latach 1820-1827 staraniem Ludwika Michała Paca, generała wojsk polskich i napoleońskich. Pałac w stylu angielskiego neogotyku został zaprojektowany przez włoskiego architekta Piotra Bosio. Budowę rozpoczęto w 1820, a po przerwie, od roku 1823 kontynuowano pod kierunkiem innego włoskiego architekta Henryka Marconiego. Prawdopodobnie główne prace budowlane były już wtedy zakończone, jednak urządzanie i dekorowanie wnętrz trwało przez kolejne 4 lata.
Trudno odtworzyć wygląd wnętrz pałacu, ale z dziewiętnastowiecznych opisów wiadomo, że na parterze znajdowały się: kaplica, salony, archiwum i biblioteka oraz zdobiona sztukaterią jadalnia, a na piętrze - mieszkanie właściciela i jego rodziny. Prawe skrzydło boczne mieściło zbiory militariów, a lewe - galerię malarstwa i oranżerię. Pomieszczenia te były bogato zdobione polichromią i freskami, zapewne autorstwa włoskich malarzy Mikołaja de Angelis oraz Giovanniego Battisty Carellego. Piwnice również miały dwie kondygnacje - w górnej znajdowały się łazienki urządzone wg wzorów starożytnych, mieszkania dla służby, kuchnia i inne pomieszczenia gospodarcze; w dolnej - studnia. Pałac otoczony był parkiem zaprojektowanym przez angielskiego ogrodnika Johna Heitona. Niesłychanie wystawny i kosztowny pałac dowodził bogactwa fundatora i przeszedł do skarbnicy polskich powiedzonek w postaci: Wart Pac pałaca, a pałac Paca.
Po powstaniu listopadowym Ludwik Pac wyemigrował, a jego dobra zostały skonfiskowane przez rząd carski. W czasie powstania część wyposażenia i dzieł sztuki ukryto w kościołach w Raczkach i Janówce; resztę oraz to, co udało się wykryć władzom carskim, sprzedano na publicznej licytacji w latach 1834-1836. Pałac trafił najpierw w ręce rosyjskiego generała Mikołaja Sulimy, który jednak zrzekł się nadania w zamian za wynagrodzenie ze skarbu państwa. Kolejni właściciele i dzierżawcy nie dbali o utrzymanie dóbr w należytym stanie, pałac więc niszczał i ostatecznie został rozebrany w 1867 roku. Zachował się jedynie portyk oraz jedna wieża, zwana "bocianią", która wg miejscowej ludności ocalała wyłącznie dlatego, że było na niej bocianie gniazdo.
Dowspuda, Palace of the Pac Family
W latach 1815-1821 hrabia Pac sprowadził do swoich włości około 500-osobową grupę farmerów szkockich i angielskich, aby upowszechniali wśród miejscowej ludności nowoczesne techniki rolnicze i rzemieślnicze. Osadnicy założyli nową wieś o nazwie Szkocja oraz folwarki: Covenlock, New York (dziś: Pruska Wielka), Longwood (Ludwinowo), Linton, Berwik (Korytki) i Bromfield (Józefowo). Farmerzy ci przekonali miejscowych chłopów m.in. do odejścia od archaicznego systemu trójpolówki na korzyść płodozmianu, upowszechnili uprawę ziemniaków i przechowywania ich w kopcach oraz hodowlę koni i owiec. Pod kierunkiem szkockich mechaników uruchomiono też w 1816 w Dowspudzie wytwórnię machin, produkującą młockarnie poruszane kieratem lub kołem wodnym, siewniki, pługi, opielacze, młynki do wyrobu kasz i mąki itp. Produkowano także wyposażenie browaru, gorzelni, garbarni, krochmalni, olejarni. Była to trzecia tego rodzaju fabryka w kraju (wcześniej działały tylko wytwórnie Stanisława Zamoyskiego w Zwierzyńcu i Antoniego Trębickiego w Łomnej).
Wielu z farmerów pozostało w okolicy nawet po konfiskacie majątku Paca, mimo stopniowego upadku posiadłości dowspudzkich. Ich potomkowie żyją tu do dnia dzisiejszego.
W ruinach pałacu w latach 1996-2004 oraz 2007 w miesiącach wakacyjnych odbywał się Festiwal Kultury Celtyckiej "Dowspuda", impreza zainspirowana przeszłością hrabstwa Dowspuda. (Tekst: Wikipedia)
Only the red part of the palace exist till today
Ludwik Michał Pac was an aristocrat, polish and napoleonic general who distinguished himself especially during the 1812 campaign. After the defeat of Napoleon, Count Pac spent some time in England where he studied modern agriculture. He implemented the acquired knowledge in his Polish estates including the Dowspuda estate. Count Pac took part in the November Uprising of 1930 and on its fall was forced to emigrate. His property was confiscated.
The construction of his palace in Dowspuda began in 1820 on the promises of the former manor house of the Wołłowicz family. The author of the design of the new residence was the Italian architect Pietro Bosio who had earlier cooperated with Canova in Rome. Count Pac was not satisfied with the project and dismissed Bosio, replacing him with another Italian architect - young Enrico Marconi. Unfortunately, we don`t know which part of the Dowspuda design can be attributed to Bosio and which to Marconi. The project was completed already in 1823, though the finishing works on the palace interiors continued for some years. The landscape park surrounding the palace was designed by the English gardener John Heiton.
In consequence of Count`s participation in the November Uprising of 1830, the Russian authorities confiscated Dowspuda lands. By the Ukaze of 16th March 1836 the Tsar granted the property of General Sulima. A systematic devastation of the palace followed. The tenat of the property, Stefan Horeczko, managed to bring the palace to ruin in the cours of several years. The end of the building came with the tenant`s decision to sell the ruins of the palace as building material for the construction of army baracks in Suwałki.
Früher stand hier der Neogotik-Palast der adeligen Familie Pac, erbaut in den Jahren 1820-1827 von Ludwik Michał Pac, einem polnischen und napoleonischen General. Der Entwurf stammt vom Italiener, Pietro Bosio. Begonnen wurde der Bau 1820. Kurz dann gab es eine drei jährige Unterbrechung, ab 1823 wurde weiter gebaut, dieses Mal unter Aufsicht eines anderen Italieners, Enrico Marconie. Alleine für die Dekoration brauchte man weitere vier Jahre.
Der Bau stand einer ungewissen Zukunft gegenüber. Nach dem Niedergang des Novemberaufstandes von 1830/1831 - auch Polnisch-Russischer Krieg 1830/1831 genannt - musste sein Inhaber, Ludwik Pac, emigrieren. Sein Land und Gut wurde vom Zar konfisziert. Was man mit nehmen konnte, nahm man mit. Der Palast selbst wurde an den russischen General, Mikołaj Sulimy, weiter gegeben. Dieser werkaufte ihn an den russischen Staat. Keiner der weiteren Inhaber kümmerte sich um den Bau, so dass es immer weiter verfiel. Am Ende, im Jahre 1867, wurde er seiner Ziegeln wegen auseinander genommen. Daraus wurden die russischen Kasernen in Suwalki gebaut. Bis heute überdaurte nur der Portikus.
