Skwer Stanisława Jankowskiego "Agatona" Traditional Cache

W 1938r., po skończeniu studiów architektonicznych rozpoczął pracę jako asystent na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. We wrześniu 1939r. został zmobilizowany i skierowany do Ośrodka Artylerii Lekkiej w Wilnie. Po 17 września 1939r. został internowany przez wojska radzieckie i osadzony w obozie. Uciekł z obozu, przez Szwecję i Belgię przedostał się do Francji, gdzie wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Kiedy Francja została opanowana przez wojska hitlerowskie ewakuowany został do Wielkiej Brytanii. Tam przeszedł w Szkocji kurs z zakresu doskonalenia administracji wojskowej. Oznaczało to zakonspirowane szkolenie oficerów wywiadu, przeznaczonych do pracy dywersyjnej na terenie Polski - czyli słynnych „Cichociemnych". Pod osłoną nocy z 3 na 4 marca 1942r. został zrzucony na spadochronie na teren Polski. Początkowo występował pod pseudonimem „Burek" oraz „Kucharski" pełniąc obowiązki Kierownika Wydziału Legalizacji i Techniki „WD-68" w Oddziale II Komendy Głównej AK w Warszawie. Od 1944r. przybrał pseudonim „Agaton". Wydział, którym kierował zajmował się produkowaniem i fałszowaniem dokumentów, które były niezbędne w pracy konspiracyjnej. W czasie powstania warszawskiego był dowódcą plutonu „Agaton" w batalionie „Pięść". W nocy z 21 na 22 sierpnia 1944r. brał udział w nieudanym ataku na Dworzec Gdański. Po upadku powstania dostał się do niemieckiego oflagu razem z gen. Tadeuszem Borem-Komorowskim, gdzie pełnił funkcję jego adiutanta. Po wojnie kontynuował studia urbanistyczne w Liverpoolu. Wrócił do kraju w 1946r. Był współautorem wielu projektów architektonicznych w Warszawie (między innymi: Trasa W-Z, osiedle MDM, Plan Perspektywiczny Rozwoju Warszawy i Warszawskiego Zespołu Miejskiego). W latach 1960-1961 pracował w Iraku przygotowując plany rozwoju miast: Basra, Karbala i Mosul. W latach 1964-1965 był szefem zespołu, który opracował plany odbudowy, po trzęsieniu ziemi miasta Skopje w Jugosławii (obecnie stolica Macedonii). Był ekspertem Międzynarodowego Czerwonego Krzyża do spraw budowy domów dla ofiar bombardowań w czasie wojny w Północnym Wietnamie. W 1955r. otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Warszawy. Swoje wspomnienia z czasów drugiej wojny światowej utrwalił w książce „Z fałszywym ausweisem w prawdziwej Warszawie", wydanej w 1980r.