Deze cache maakt deel uit van het rondje Delfzijl e.o. 5. Een fietsronde van 30 km door de gemeenten Delfzijl, Slochteren en Appingedam.
Let op! Alle caches zijn per fiets of lopend te bereiken, maar niet altijd met de auto! Houd je s.v.p aan de verkeersregels, parkeer niet op prive-terrein en doe de caches alleen bij daglicht. Neem een pen mee en vergeet niet de bonusaanwijzingen te noteren.
Specifieke cache info:
Dit is de elfde cache van de fietstocht.
Op het opgegeven coördinaat kan de gevraagde informatie worden gevonden. Hiermee wordt het eindcoördinaat verkregen.
N53 15. <100Schaaphok>
E006 47. <030Overschild>
Aanvullende info:
De Paauwen is een gehucht in de gemeente Slochteren in de provincie Groningen. Het gehucht ligt even ten westen van het Schildmeer aan de weg van Schildwolde naar Ten Post. Langs het gehucht stroomt het Afwateringskanaal van Duurswold. Even buiten het gehucht bevindt zich een aardgaslocatie van de NAM.
De buurtschap De Paauwen valt, ook voor de postadressen, onder het dorp Overschild.
De Paauwen ligt NNW van Slochteren, Z van Overschild, rond de kruising van de Meentweg (N865) met de wegen Westerpaauwenweg en Oosterpaauwenweg. De buurtschap loopt N parallel langs het Afwateringskanaal Duurswold en komt in het NO uit nabij het Schildmeer.
De buurtschap omvat ca. 20 huizen met ca. 50 inwoners.
De aardgasbel of het aardgasveld van Slochteren is een grote hoeveelheid aardgas die zich onder midden-Groningen, rond de plaats Slochteren, bevindt, en door de NAM wordt geëxploiteerd.
Op 29 mei 1959 werd door de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM) in Kolham (gemeente Slochteren) het eerste Groningse gas ontdekt. Op dat moment was nog onzeker wat de omvang van het gasveld was. In 1960 werd nabij Delfzijl ook geboord. Hier werd in dezelfde zandsteenlaag ook gas aangeboord, met gelijke samenstelling en druk als gevonden in Slochteren. De conclusie was dat in de provincie Groningen een groot gasveld was gevonden. Op 1 juli 1961 vroeg de NAM de concessie 'Groningen' aan.
Een jaar later publiceerde de minister van Economische Zaken de Aardgasnota. Hierin werd, onder andere, bepaald dat de exploitatie van het aardgas in Groningen geregeld zou worden door een maatschap. In deze maatschap had de Staat, via de Staatsmijnen (de voorloper van de DSM en nu EBN) een belang van 50%, Esso (25%) en Shell (25%). In diezelfde nota werd ook de basis gelegd voor de oprichting van de Nederlandse Gasunie. Op 30 mei 1963 werd de concessie aan de NAM verleend.
Op 22 juli 1959 werd het eerste gas gewonnen. Het gas, onder de akker van boer K.P. Boon, zat 2659 meter diep. Deze grote vondst leidde tot een toenemende belangstelling van andere, buitenlandse, oliemaatschappijen. Er werd vooral gezocht in het noorden van Nederland en onder de Waddenzee. Medio jaren 60 werd het ook mogelijk om te gaan boren op het Nederlandse deel van het Continentaal plat in de Noordzee.
Het Groningse gas leidde tot het besluit om heel Nederland aan te sluiten op aardgas. De NV Nederlandse Gasunie werd in 1963 opgericht met als taak een pijpleidingnet aan te leggen dat de plaatselijke gasbedrijven van aardgas gaat voorzien. Die bedrijven staken hun eigen stadsgasproductie en gaan zich enkel richten op de distributie. Het aardgas heeft een afwijkende calorische waarde en een hogere druk waardoor gasverbruikende apparaten als geisers en gasfornuizen van andere branders moeten worden voorzien dan wel geheel worden vervangen. Binnen 10 jaar kon driekwart van de Nederlandse huishoudens al over aardgas beschikken. Het belang van olie en steenkool als brandstoffen nam sterk af. Tegenwoordig heeft bijna ieder huis een centrale verwarming en warmwatervoorziening op basis van aardgas. Voor de productie van elektriciteit wordt ook op grote schaal aardgas als brandstof gebruikt.
Het Groningenveld beslaat een oppervlakte van circa 900 km2, het ligt op een diepte van 3.000 meter en de dikte van de gashoudende laag is ongeveer 100 meter.
De ramingen voor de omvang van het gasveld zijn vanaf de ontdekking in 1959 fors gestegen. Na het boorsucces in Delfzijl werd de omvang van het gasveld geraamd op 60 miljard kubieke meter. Er werd verder gezocht en de gasramingen werden steeds verder naar boven bijgesteld; in het najaar van 1962 was de raming 470 miljard m3; in oktober 1963 al 1.110 miljard m3en 2.000 miljard m3 in 1967. Met de kennis van 2010 wordt de oorspronkelijk winbare gasvoorraad geraamd op 2.700 à 2.800 miljard kubieke meter.
Als gevolg van de gasproductie neemt de resterende gasreserve van Groningen af. In 1998 bevatte het veld nog ongeveer 1.212 miljard m3, per 1 januari 2006 nog 1.032 miljard m3 en twee jaar later ligt de schatting weer iets hoger, op 1.075 miljard m3[. Behalve de productie spelen andere factoren ook een rol bij de omvang van de reserves, zoals: nieuwe gasvondsten, veranderingen in de techniek om gas te winnen en de prijs van gas. Bij een hoge gasprijs zijn meer reserves economisch winbaar dan bij een lage gasprijs.
De Nederlandse voorraden zijn ongeveer 25% van de totale Europese gasvoorraad.
bron: Wikipedia
Video’s:
Schaatsen op Schildmeer (2013)
Zeehond in Schildmeer.