Erdut kroz povijest
Vojna karta iz 18. st.
ERDUT – naselje smješteno uz Dunav na lesnom uzvišenju. Prvi put se spominje 1335. godine, kao Erdöd, a u smislu grada, 1472. godine kao Castelum Erdeed. Ime Erduta potiče od lokalnog mađarskog naziva i znači šumski put. Nakon turskog povlačenja, 1688. godine, Erdut preuzima carska bečka komora. Godine 1730. Erdut prelazi u ruke vlastelina Johana Baptiste Maksimilijana barona Zuana, zatim grofa Ivana Palfija, pa porodice Adamovića Čepinskih. U drugoj polovini XIX stoljeća, Erdut postaje posjed sremskog župana Ervina Čeha, a u posjedu porodice Čeh biće sve do nacionalizacije poslije 2. svj. rata.
Erdut 17. st.
Posle drugog svetskog rata, grofovska porodica Čeh odselila se u Austriju. Osam kćeri grof je poveo sa sobom, ali najmlađa, Etela, ostala je u Erdutu. Koristeći se pravom da izabere lične stvari koje će biti izuzete od nacionalizacije, ona je zadržala sve što je bilo zabeleženo u jednom tefteru od zmijske kože. Tu je, u stvari, bio zapisan deo porodičnog nasleđa njene majke, Poljakinje, spremljen za Etelin miraz. Etela se, međutim, nikad nije udala, budući da je njen verenik, visoki peštanski oficir, poginuo u bici na Ceru, ne stigavši da je usreći. Doživotnu verenicu neprežaljenog peštanksog oficira i pre drugog rata smatrali su luckastom. Posle njenog odbijanja da ode iz socijalističke Jugoslavije, trebalo je još samo da svoje ionako skučeno pravo svojine iskoristi tako što će zadržati stvarčice iz teftera, za koje se držalo da su bezvredne, pa da je proglase ludom.
Erdut srednji vijek
Prema komorskom popisu stanovništva iz 1702. godine, Erdut broji oko 200 domaćinstava, a sada 331 domaćinstvo s 821 stanovnikom. U Erdutu postoje dvije crkve, katolička Svih Svetih (porušena u proteklom ratu) i pravoslavna sv. arh. Gavrila. Na bajiru iznad Dunava nalaze se ostaci srednjevjekovnog grada iz XV vijeka. Erdut je poznat kao vinogradarski kraj, s blizu 500 ha pod vinovom lozom i po vinariji koja proizvodi čuvena vina – erdutsku graševinu, pinot sivi, traminac, chardonay, zeleni silvanac, rajnski rizling, zweigelt
Erdut danas
Smješten je na istočnim padinama Daljske planine uz rijeku Dunav, u mikroregiji Erdutske kose, na nadmorskoj visini od 152 m. Prostire se na površini od 30,64 km2, prosječne gustoće naseljenosti 31 st/km2. U 373 domaćinstva živi 964 stanovnika. Dijelovi naselja su zaseoci: Ada, Erdut Mali, Erdut Novi, Erdutska Skela, Novi Prkos, Orašje Erdutsko, Oraški Put, Planina Erdutska, Podunavlje i Stari Prkos. Gospodarsku osnovu čine vinogradarstvo, vinarstvo, poljodjelstvo, stočarstvo, trgovina, ugostiteljstvo. U Erdutu je područna škola OŠ Dalj, ambulanta opće i stomatološke medicine Doma zdravlja Osijek, poljoprivredna ljekarna, poštanski ured HP-PS Osijek, carinarnica, DVD, UHVDR, lovačko društvo , ribolovno društvo . Crkva Svih Svetih, srušena 1991-1992., obnovljena je 2005. godine. Pravoslavna crkva svetog arhangela Gavrila restaurirana je 2003-2005. godine.
