Kościół został wybudowany w latach 1904 – 1909 i konsekrowany 23 IX 1910 r., gdy proboszczem parafii był ks. Adolf Kukwa.
Kościół zbudowany jest z cegły w stylu neogotyckim i pokryty blachą. Nawa główna ma drewniany strop o beczkowatym kształcie. Jest on otoczony ceglanym parkanem z dwiema neogotyckimi bramami – główną i cmentarną. Wyposażenie wnętrza niejednolite stylowo. Ołtarz główny i ambona neogotyckie. Rokokowa chrzcielnica z poł. XVIII w. W prawym ołtarzu bocznym figura Matki Boskiej Bolesnej z Konotopia, w lewym obraz ukrzyżowania z roku 1817 sygnowany przez J. Paszkiewicza. Przy głównym wejściu epitafium Ignacego Antoniego Zboińskiego (1796), wojewody płockiego, kawalera Orderów Orła Białego i św. Stanisława, wcześniej wmurowane w posadzkę krypty poprzedniego kościoła, gdzie spoczywało serce właściciela Kikoła. W tzw. skarbcu tablice nagrobne i epitafia: Franciszka Ksawerego Zboińskiego (1818), Joanny z Grabieńskich Zboińskiej (1821) - żony Franciszka Ksawerego, Ignacego Tadeusza Zboińskiego (1821), Karola Zboińskiego (1850), Joanny z hr. Zboińskich Lubicz Piwnickiej (1880), a przy wejściu do kościoła Julii ze Smolińskich Tłuchowskiej (1878).
Matka Boska BolesnaJeszcze w latach 70 – tych XX w. w kościele znajdowała się podziemna kruchta. W zabytkowych, cynowych trumnach spoczywały w niej doczesne szczątki rodziny Zboińskich. Niestety, szczątki fundatorów poprzedniego kościoła zostały stamtąd usunięte, kruchta została zamieniona na kotłownię, a zabytkowe trumny uległy zniszczeniu.
Obok kościoła znajduje się plebania z tego samego okresu i cmentarz grzebalny, a na nim kilkanaście interesujących architektonicznie nagrobków z końca XIX i początku XX w. Przy bramie miejsce spoczynku budowniczego kościoła – ks. A. Kukwy, a w południowo – zachodniej części cmentarza kwatera poświęcona właścicielom majątku Kikół – rodzinie Nałęczów.
