[PL] 
Hopowo (w j. kaszubskim Hopòwò) (stara niem nazwa Hoppendorf) – wieś kaszubska położona w gminie Somonino, przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia. Miejscowość jest placówką Ochotniczej Straży Pożarnej. Północnymi krańcami wsi prowadzi turystyczny Szlak Wzgórz Szymbarskich.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
100 lat temu pisali, że była to wieś włościańska, należąca do Wyczechowa. Leżała przy bitym trakcie gdańsko-kościerskim, w okolicy lesistej i piaszczystej. Została założona w wytrzebionych borach starostwa skarszewskiego około roku 1600. Obejmowała swym zasięgiem 16 gospodarstw, ale
26 domów. Katolikami było 207 mieszkańców i należeli do parafii w Goręczynie. Dzieci chodziły do szkoły ewangelickiej w Nowym Dworze.
Kościół w Hopowie.
Ewangelicka gmina Wikariuszowska powstała 1 czerwca 1895r. i trwała do 30 września 1902r. Wybudowała kościółek, pastorówkę, zaplecze gospodarcze i wykupiła ziemię pod przyszły kościół. Samodzielna Ewangelicka Gmina Kościelna powstała 1 października 1902r. i trwała do 1945r., do zakończenia II wojny światowej. Gmina ta została utworzona z części, które poprzednio należały do Gmin Kościelnych: Kartuz, Przyjaźń i Szymbark. W roku 1911 wmurowano kamień węgielny pod nowy kościół. Dnia 23 kwietnia 1913r. Gmina uroczyście pożegnała kościółek drewniany i
procesyjnie przeszła do nowego kościoła, żeby go poświęcić i przeznaczyć na wszelkie nabożeństwa. Stary kościółek został sprzedany sąsiadowi i po przesunięciu na jego działkę, adaptowany na stodołę i funkcję tę spełnia do dnia dzisiejszego.
Ostatnim spośród wielu administratorów Hopowa był diakon August Weber. Człowiek wielkiej szlachetności, który w czasie II wojny światowej często stawał po stronie Polaków i ratował ich od śmierci. 6 marca 1945r. przez Hopowo Przeszły wojska wyzwoleńcze. Niemiecka ludność cywilna już wcześniej uciekła z Hopowa, udając się w kierunku Gdańska. Pastor August Weber, opuszczając jako jeden z ostatnich Hopowo, poprosił proboszcza z Goręczyna do siebie i przekazał mu klucze do kościoła w Hopowie ze słowami: "Niech kościół służy Wszechmocnemu, a plebania Jego słudze". Już dnia 6 maja 1945r. na prośbę starosty powiatowego M. Nowaka, proboszcz goręczyński ks. Antoni Priss, przejął zbór poewangelicki i wstępnie go poświęcił. Po odbudowie zniszczeń wojennych w Goręczynie, 30 maja 1948r, w niedzielę, w oktawie Bożego Ciała, nastąpiło uroczyste poświęcenie kościoła poewangelickiego na świątynie katolicką p.w. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, przez proboszcza Goręczyna ks. Antoniego Prissa. Kościół w Hopowie stał się filią Goręczyna.
Następnym wikariuszem-expozytem w Hopowie, mianowanym przez Ordynariusza Chełmińskiego, z dniem 25 października 1965r. został ks. Franciszek Koska. Miał on otoczyć opieką duszpasterską wiernych i przygotować teren pod nową parafię.
Rok 1975 rozpoczął się bardzo pomyślnie dla kościoła w Hopowie. Po wysłaniu prośby Kurii Biskupiej Chełmińskiej i zgody proboszcza Goręczyńskiego na podział parafii. Wojewoda Gdański wyraził zgodę na utworzenie samodzielnej parafii w Hopowie, a Ordynariusz Chełmiński mógł wydać dekret erygujący nową parafię w Hopowie z datą 4 lutego 1975r. Administratorem nowoutworzonej parafii w Hopowie został ks. Bogusław Rumiński, dotychczasowy wikariusz-expozyt w Hopowie.
Ciekawostką jest, że nad drzwiami wejściowymi jest zamalowany witraż z postacią Martina Luther'a z czasów gdy kościół służył ewangelistom. Być może witraż wykonał Ernst Rokoczynski, z zawodu szklarz.
Kościół obecnie jest w renowacji zewnętrznej i nabiera pięknego wglądu.
Kesz - prosty i łatwy pod współrzędnymi.
[ENG] 
English version coming soon...
Easy cache under co-ordinates.
