[PL] 
Na samym początku warto wspomnieć o uroczystości poświęcenia Kościoła Luterańskiego w Kościerzynie (Berent), która odbyła się w środę, dnia 18 kwietnia 1894 roku, jak podaje specjalnie wydrukowany na tę okoliczność świąteczny program uroczystości.
Świątynia ta służyła tutejszym wiernym wyznania ewangelickiego do 1945 roku. Po II wojnie światowej ten poewangelicki kościół pod wezwaniem Św. Jana Nepomucena przeznaczony został dla młodzieży jako kościół szkolny.
Zmartwychwstańcy przybyli do Kościerzyny na prośbę ówczesnego Ordynariusza Diecezji Chełmińskiej Biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego, który pragnął powierzyć im opiekę nad opuszczonym poewangelickim kościołem oraz nad dziećmi i młodzieżą szkolną w Kościerzynie. Zmartwychwstańcy stawili się w mieście 4 lipca 1947.
Uroczyste wprowadzenie Zmartwychwstańców i przekazanie kluczy do kościoła Św. Jana Nepomucena pierwszemu rektorowi ks. Janowi Müllerowi CR odbyło się 1 września 1947 roku przez samego ks. Biskupa Ordynariusza Kazimierza Józefa Kowalskiego. Księża Zmartwychwstańcy nie zrażając się napotykanymi w swej pracy trudnościami od samego początku zabrali się gorliwie do pracy duszpasterskiej i katechetyczno - wychowawczej. Wieloletnia, ofiarna i gorliwa praca sprawiła, że 17 marca 1976 roku Ksiądz Biskup Ordynariusz Bernard Czapliński wydał dekret ustanawiający Parafię pod wezwaniem Zmartwychwstania Pańskiego w Kościerzynie z mocą od 1 kwietnia 1976.
Kościół -piękny, neogotycki obiekt sakralny stojący u zbiegu ulic Świętojańskiej, J.Wybickiego, Traugutta i Zgromadzenia Księży Zmartwychwstańców zbudowany został w latach 1892-1894 przez architekta Hennike. Jest on dziś wysoko oceniany za zabytkowe wartości architektoniczne i wyróżniającą, oryginalną bryłę, usytuowaną na skraju historycznej XIX-to wiecznej zabudowy śródmieścia Kościerzyny.
Architektura kościoła, typowa dla ewangelickiego inwestora obiektów sakralnych budowanych na Pomorze pod koniec XIX wieku. Kościół ten wymurowano z czerwonej cegły zewnętrznie nie otynkowany, posadowiony na kamiennym fundamencie.
Oglądając zewnętrzną bryłę kościoła należy zwrócić uwagę na harmonijne i pięknie wykonane detale neogotyckiej budowli. W szczególności na strzeliste, smukłe otwory okienne zamknięte ostrymi łukami wykonanymi z ceglanych kształtek.
Od strony frontowej, wschodniej kościół zakończony jest strzelistą wieżą z czterema mniejszymi wieżyczkami, która pierwotnie pokryta była płytkami z łupka kamiennego.
Wieża ma ponad 35 metrów wysokości, zwieńczona jest pięknie wykonanym stalowym krzyżem. W wieży zamontowano w 1893 roku trzy spiżowe dzwony, które sprzężone z zegarem wieżowym rytmicznie wybijają godziny. Zachował się do dziś oryginalny mechanizm zegara z trzema tarczami, na których podobnie jak na dzwonach widnieje nazwa miejscowości wykonania i rok odlania: Bochun 1893.
Wnętrze kościoła skromne, utrzymane w surowości neogotyckiego stylu z bardzo ciekawym, mało spotykanym sposobem wsparcia konstrukcji sklepienia. To żebrowe sklepienie w kształcie palmy oparto na stojących po środku kościoła, trzech kamiennych filarach. Innymi elementami wyposażenia kościoła są zachowane do dziś kolorowe witraże w oknach prezbiterium i w okiennych rozetach, prospekt z organami, kropielnica wykonana z piaskowca, którą przystosowano później do pełnienia funkcji chrzcielnicy, drewniana stolarka drzwiowa z ciekawymi i bogato zdobionymi okuciami.
Kesz: prosty mikrus, dobrze zakamuflowany.
[ENG] 
English version later.
Cache: easy micro, disguised.
