Het verloop van het ongeval
Het enkelsporige traject tussen Sauwerd en Roodeschool werd al ongeveer dertien jaar bereden zonder ATB en lichtseinen. Het traject werd beveiligd met CRVL, Centrale RadioVerkeersLeiding.
Op de vroege ochtend van 25 juli rijdt de machinist van de volle forensentrein 8726 weg uit station Winsum. De verkeersleiding heeft net te kennen gegeven dat hij in Winsum moet wachten omdat zijn tegenligger met enkele minuten vertraging uit Sauwerd is vertrokken. Door de dichte mist is het zicht maar 200 meter. De machinist ziet in de buurt van de Voslaan op het laatste moment de frontseinen van zijn tegenligger (trein 8713) opdoemen, maar dan is het al te laat. Toenmalig locoburgemeester en getuige Lou Guikema zou jaren later zeggen: "Het was een zeer mistige ochtend, ik stond te tanken bij de pomp aan de overkant van de overgang. We hoorden twee toeters; treinen toeterden toen nog als ze bij dichte mist een overweg naderden. Voor we beseften dat het twee verschillende klanken waren, volgde een harde, doffe klap." Na een oorverdovende stilte volgde al snel het gegil en gekrijs van de gewonden. Een onheilspellender geluid heb ik nooit meer gehoord.[1]"
De twee stoptreinen waren met 80 km/h tegen elkaar gereden. De cabine van de trein uit Sauwerd was over de cabine van de trein uit Winsum heengewalst.
Het duurde lang om de gewonden te bevrijden, vanwege de dichte mist en omdat er eerst met zand een sloot gedempt moest worden. Wat nog kon rijden is daarna weggesleept. De verongelukte stellen, de 87 en de 84, werden van het spoor getakeld en in het weiland neergezet voor onderzoek. Daarna zijn de treinen op diepladers afgevoerd naar de sloop.
Oorzaak
De CRVL vereiste veel handwerk en had als nadelen dat de treinen niet gevolgd konden worden en er dus maar vertrouwd werd op het 'ja' en 'nee' van de machinist. Toen de trein eenmaal uit Winsum was vertrokken, kon hij niet meer worden gestopt, om de dood-eenvoudige reden dat de verkeersleider erop vertrouwde dat de trein in Winsum bleef wachten.
Een echte oorzaak werd nooit geheel duidelijk. De machinist kan gedacht hebben dat de trein nog een station eerder, in Baflo was (maar dat verschil was goed te zien). De conducteur, een van de 21 gewonden, kon zich niet meer herinneren hoe de machinist hem had laten weten dat hij ging vertrekken. Ook merkte hij niet op dat er geen andere trein stond te wachten.
Maatregelen naar aanleiding van het ongeval
In 1981 is de CRVL afgeschaft en is het traject voorzien van lichtseinen. Eind 2007 is de spoorlijn voorzien van het treinbeïnvloedingssysteem ATB Nieuwe Generatie, waardoor de kans op ongevallen een stuk minder is geworden.
In 2005, 25 jaar na het ongeval, is er in het weiland aan de Voslaan een herinneringshek met de inscriptie 1980 – 2005 geplaatst ter herinnering aan de negen slachtoffers.
Een makkelijke cache, maar dit is dan ook de 1e die we plaatsen en voor ons ook een leerschool hoe dit allemaal werkt. Het gaat hierbij ook meer om het delen van de informatie over een plaats waar je anders nooit zou komen. Dit is recente geschiedenis, waar toch maar weinigen nog wat van weten en toch waard is om eens bij stil te staan.....
Het erepodium is voor:
1e - acbo7
2e - Plataantje
3e - vRijDrok
Na het plaatsen van deze cache ter herinnering aan de treinramp hebben op deze plek nog 3 ongelukken plaatsgevonden. Op 2 april 2014 kwam een trein in botsing met een auto. Daarbij kwam een 67-jarige automobilist om het leven. Een half jaar later, op 14 oktober 2014, werd de auto van een 24-jarige man uit de gemeente Eemsmond geschept door een trein. Ook deze automobilist overleefde de botsing niet. Beide ongelukken opnieuw in dichte mist; het ‘bermmonumentje’ naast het hek geeft hier getuigenis van. Pas na een 3e ongeluk op 18 november 2016 met een melkwagen (nu in vol daglicht) is actie ondernomen om de spoorovergang helemaal te sluiten. De toegangsweg naar het monument zal waarschijnlijk wel blijven bestaan; dus vanaf de N361 is de cache gewoon toegankelijk