Tussen beide wereldoorlogen kende Witgoor een sterke bevolkingsaangroei en breidde zich uit in oostelijke richting. In 1932 werd het gehucht een kapelanie, bediend door de norbertijnen van de abdij van Postel. In het centrum werd de Heilige Familiekerk gebouwd, samen met de gemeentelijke jongensschool en een klooster met meisjesschool. Het geheel is een ontwerp in nieuwe zakelijkheid van S. Leurs. In 1958 werd Witgoor van kapelanie bevorderd tot parochie. Voormelde kapel van Onze-Lieve-Vrouw kwam buiten het centrum te liggen, zelfs buiten het grondgebied van de parochie. Het bedehuis verkeerde in een verwaarloosde toestand en werd hersteld; in 1968 werd ze "wegens wegenwerken" afgebroken; het mobilair werd grotendeels naar de hoofdkerk overgebracht. De bewaarde dakruiter van de kapel troont sinds 1982 op een bakstenen bouwwerkje met initialen A.V.M., gebouwd op het Meiplein naar aanleiding van "vijftig jaar parochie Witgoor": dakruiter onder een ingesnoerde leien naaldspits met smeedijzeren kruis; de klokkenkast werd aangepast tot een beglaasde niskast; arduinen gedenkplaat met onleesbaar opschrift.
