Rynek wałbrzyski - to miejsce, gdzie w przeszłości odbywały się cotygodniowe targi. W latach 1731-1853 jego środek zajmował barokowy ratusz. W 1854 r. ratusz stojący wówczas w centralnym punkcie Rynku, przestał spełniać swoje wymogi. Dlatego ówczesne władze Wałbrzycha podjęły decyzję o jego rozbiórce i budowie swojej nowej siedziby przy obecnym pl. Magistrackim.
Dziś atrakcją Rynku są zabytkowe kamienice i fontanna, w której co kilkanaście minut zmieniają się kompozycje wodne. Rynek nadal jest miejscem spotkań mieszkańców, odbywają się tu festyny, występy zespołów, świąteczne jarmarki. W każdą drugą niedzielę miesiąca na Giełdzie Staroci gromadzą się kolekcjonerzy i koneserzy staroci.
Do najciekawszych XVIII i XIX – wiecznych zabytkowych kamienic w Rynku należą:
kamienica nr 9 „Pod Czterema Atlantami” - nazwana od postaci czterech atlantów widocznych na drugiej kondygnacji. Utrzymana w stylu klasycystycznym, zbudowana została w latach 1791-1793 dla miejskiego podskarbiego i kupca winnego J.W. Röllscha, przebudowana w 1856 r. W 1790 r., w funkcjonującej tu winiarni delektował się winem J. W. Goethe. Kamienica jest siedzibą „Biblioteki pod Atlantami” oraz Centrum Informacji Turystycznej;
Kamienica nr 2 - z 1788 r., przebudowana w końcu XIX w. utrzymana jest w stylu klasycystycznym, ma sklepioną sień przejazdową. Jej wylot ujęty jest klasycystycznym portalem kamiennym o łuku pełnym;
Kamienica nr 3 - z 1727 r. (przebudowana w XX w.) z interesującym ozdobnym szczytem ze spływami w elewacji frontowej;
Między kamienicą nr 1 a kamienicą nr 23 (róg ul. Kościuszki) widać budynek Zakładu Gazowniczego z 1860 r. z ciekawą rzeźbą chłopca trzymającego w rękach kaganek;
Kamienica nr 23 „Pod Kotwicą” - wzniesiona w 1799 r. w stylu klasycystycznym to budynek z trzema podcieniami na parterze, w którego szczycie widoczna jest data jego powstania. Szczyt wieńczy kotwica, która nadała nazwę kamienicy;
Kamienica nr 22 „Z Trzema Różami” - wybudowana w 1777 r. w stylu barokowym. Budowla trzykondygnacyjna posiada trzy podcienia w parterze. W elewacji frontowej uwagę zwracają trzy stiukowe róże, od których wzięła się nazwa budowli;
Kesz to mały, właściwie to nie pojemnik tylko coś w stylu pokrowca na logbook. Pierwszy etap jest wirtualny. Polega na podejściu pod bramę w kamienicy nr 2 i policzeniu kilku elementów. Finał znajduje się niewielkiej odległości od rynku. To krótki multikesz offsetowy. Wzór do rozwiązania:
N 50° 45.XY0 E 016° 1Y.0Z0
A = Ilość detali na bramie takich jak na zdjęciu „spojler2”
B = Na tyle części podzielona jest szyba umieszczona nad drzwiami w portalu widocznym na zdjęciu „spojler1”
X=(A+B)*3
Y=3*A+B
Z=A+B
Jeżeli odległość kamienicy nr 2 od miejsca osadzenia kesza jest większa od 150m to znaczy, że został przez ciebie popełniony błąd. Policz jeszcze raz i sprawdź. Życzę powodzenia.