De serie
De serie bestaat in totaal uit 17 traditionele caches en een Bonus cache. Het is mogelijk om de serie in één keer te lopen. De afstand is dan tussen de 8,5 en 9 km. Als je daarna de Bonus ook nog wilt lopen komt er 2,5 km bij, dus in totaal 11 tot 11,5 km. Bij een aantal caches vind je informatie die je nodig hebt om het coördinaat van de bonuscache te kunnen berekenen en als het goed is uiteindelijk ook te vinden.
Huis te Eertbeeck
De oudste vermelding van de watermolen te Eerbeek dateert van 1395. In dat jaar kwam het "Huis te Eertbeeck" met bezittingen waaronder de beekmolen in handen van Vrederick van Bronchurst, een van de Heren van Bronkhorst. De laatste bezitter van de molen uit dit geslacht was Joost van Bronckhorst, hij overlijdt in 1553. Vele eigenaren volgden maar de korenmolen bleef behoren tot het Huis te Eerbeek getuige ook een pachtcontract uit 1682 dat vermeldt: "De meule voor het Huys te Eerbeek is verpacht aan Gerrit Jansen Muller voor tweehonderdvijfenenzeventig guldens, een vette gans en een koppel hoenderen".
Saetmeul
In 1625 is geëxperimenteerd met een onderslagrad, maar dat was geen succes. De beek was niet krachtig genoeg en het bovenslagrad kwam weer terug. Op een kaart uit 1642 is de watermolen ingetekend en wordt aangeduid als ‘Saetmeul’. Het water uit de Eerbeek wordt volgens de kaart in de buurt van ‘Huis te Eerdtbeek’ opgevangen in een wijer, een stuwvijver waaruit de molen gevoed wordt. Een restant van de wijer is nu nog een vijver in het park.
Oliemolen
Jacobes Berns verwierf in 1794 het landgoed met de molen en de familie bestierde een eeuw lang het bedrijf. Zoon Johannes Hendrikes bouwde in 1825 op de oever tegenover de korenmolen de oliemolen, maar in 1860 werd de oliemolen verhuisd naar de andere oever en tegen de korenmolen gezet. De koren- en oliemolen hadden ieder een eigen waterrad; de oliemolen bleef in bedrijf tot 1917.
Olie werd o.a. geslagen uit beukenootjes, het zogenaamde “beuk slaan”. Het was een extraatje op het inkomen van de kleine boeren. Beukolie werd voor het bakken gebruikt.
Afbraak en restauratie
Professor Weber kocht het landgoed van Huis te Eerbeek en zijn weduwe droeg het in 1942 over aan de Stichting het Geldersch Landschap. De Stichting verkocht vervolgens de molen in 1947 door aan de huurder J. van Zadelhoff, de familie Zadelhoff pachtte de korenmolen al sinds 1908.
In 1972 werd de graanmaalderij gestopt en de korenmolen afgebroken. Het pand kreeg een horecafunctie. Het binnenwerk van de oliemolen werd in 1967 gerestaureerd, de molen kreeg vijf jaar eerder al een nieuw waterrad. Daarmee was de oliemolen nog niet maal/slagvaardig, dat zou pas veertig jaar later gebeuren na een nieuwe grootscheepse restauratie.
Water
November 2007 is de oliemolen feestelijk heropend. De molen is na een grondige restauratie maal- en slagvaardig. De Eerbeekse molen is daarmee de enige oliemolen in een watermolen met bovenslagrad in Nederland.
De oliemolen ligt aan een sprengenbeek. Sprengen zijn gegraven beken op de Veluwe. De bron is een tot op het grondwater gegraven gat, de sprengkop; het grondwater komt er vrij en gaat door de hoogteverschillen stromen. Op dit moment heeft de beek te weinig water om het waterrad van de oliemolen aan te drijven, o.a. omdat de sprengkoppen verzand zijn. De hoop is gevestigd op beekherstel en aan vermindering van grondwater-onttrekking in het gebied.
De molen kan alleen draaien met medewerking van Papierfabriek Coldenhove. Voor een draaidag pompt de fabriek grondwater op en loost het op de beek.
Sinds de opening van de oliemolen heeft een onderhoudsploeg van Waterschap Veluwe opruimwerkzaamheden bovenstrooms verricht. Als gevolg van een belemmering liep er water vanuit de beek het bos in. De molen heeft daarna een aantal keer op waterkracht kunnen werken zonder water op te hoeven pompen.
Foto’s van de zoektocht (niet van de daadwerkelijk cache plaatsen) worden zeer gewaardeerd
Wil je de cache weer op dezelfde manier en plaats terugplaatsen, dan blijft het voor de volgende ook leuk