Lozermei
|
De ommegang ter ere van Onze Lieve Vrouw van 7 weeën, beter gekend als Lozermei, dateert al van 1863. De processie krijgt naam en faam als bedeweg tegen vooral kinderziekten.
Kruishoutems laatst actieve ommegang spreekt tot op vandaag nog steeds enkele honderden gelovigen aan die de processie langs de zeven kapelletjes, die de zeven smarten uitbeelden, op het kerkhof volgen.
Ze gaat tevens gepaard met een dorpskermis, een feest in het Parochiaal Centrum della Faille, herbergbezoek en activiteiten van de kleuterschool en het verenigingsleven.
Lozermei groeide vooral na de genezing van een Lozerse Boerendochter, Stephanie De Clercq (1860-1915), uit tot een populaire bedevaart.
|
|
In 1878 kreeg ze de eerste symptomen van een toentertijd ongeneeslijk geachte ziekte aan de ruggengraat, tuberculeuze spondylitis. In 1885 kon ze zich nog amper bewegen:
"Wanneer de zieke gaat, houdt zij de handen op de heupen, ten einde het gewicht van het lichaam te dragen. Wanneer zij gezeeten is in haren zetel, is zij verplicht op de armen te leunen om zich recht te houden. In het bed kan zij niet liggen, tenzij op den buik en zoo verlicht zij een weinig hare pijnen."
(Liber Memorialis Lozer)
Op 28 april 1885 vertrok ze ten einde raad op bedevaart naar Lourdes:
"Te Lourdes aangekomen, liet zij zich 3 maal nederdalen in het water der verschijningen zonder beternis in haren toestand. Die zaterdag den 2den Mei voor de 4de maal uit het bad komende was zij genezen. Genezen!"
(Liber Memorialis Lozer)
Op vrijdag 8 mei kwam een gezonde Stephanie terug naar Lozer. De dokters die haar vóór haar vertrek hadden onderzocht besloten dat hier sprake was van een "wonderbare genezing". Twee dagen later nam ze onder grote belangstelling deel aan de ommegang te Lozer:
"Eindelijk de plechtige ommegang ter eere van O.L.V. van 7 Weeën, waar honderde en honderde bedevaarders aan deelnamen om de wonderbare genezene te zien die met eenen Rozenkrans van vijftien Mysterieën, bekleed als Kindken, moedig als verrezen, frisch en kloek in de processie stapte." (Liber Memorialis Lozer)
Na haar triomfantelijke terugkeer werd op het kerkhof nog een kapel gebouwd ter ere van de Heilige Maagd. In de muur aan de achterzijde werd een stukje rots ingemetseld dat Stephanie meebracht uit Lourdesgrot. Deze kapel staat bekend als "Klirkies Kapelle" en bevindt zicht naast de grafkapel van de familie della Faille d'Huysse uit 1872.